Perbezaan artikulasi dan artikulator.

Bil. Artikulasi

Perbezaan

Artikulator (alat artikulasi)

1

Artikulasi yang

merupakan dalam

alat-alat proses Definisi

Artikulator yang bahasa

merupakan

organ bunyi

terlibat

menghasilkan

pengeluaran bunyi-bunyi bahasa

2

Bahagian yang disentuh oleh Kedudukan Alat yang menyentuh artikulator

3

Gigi atas, gusi, lelangit keras dan Contoh lelangit lembut

Lidah, bibir dan gigi bawah

4

Bersifat statik kerana tidak boleh Sifat bergerak.

Tidak

bersifat

statik

kerana

boleh bergerak

Fonetik Fonologi
Bagi menghasilkan bunyi vokal hadapan sempit [i], proses yang akan berlaku adalah seperti di bawah.  Bibir dihamparkan  Depaan lidah dinaikkan tinggi (setinggi mungkin) ke arah gusi.  Lelangit lembut dan anak tekak dinaikkan menutup rongga hidung supaya udara tidak keluar melalui rongga hidung  Pita suara dirapatkan supaya udara dari paru-paru keluar dengan menggetarkan pita suara ke rongga mulut  Bunyi yang dihasilkan ialah bunyi [i]

 Lelangit lembut dan anak tekak dinaikkan menutup rongga hidung supaya udara dari paruparu tidak dapat keluar melalui rangga hidung. bunyi berdengkur dan yang seakan-akannya bukanlah dalam penelitian ilmu fonetik. Bunyi-bunyi yang seakan-akan bunyi bahasa atau bunyi-bunyi lain ataupun bunyi-bunyi yang selain bunyi bahasa yang dihasilkan oleh bukan manusia tetapi menyerupai bunyi bahasa manusia. Berikut diberikan contoh perkataan yang dihadiri oleh bunyi vokal ini dalam dialek Kelantan: Vokal depan luas [a] boleh dihasilkan melalui proses seperti yang berikut:  Bibir dalam keadaan hambar.  Pita suara dirapatkan supaya udara dari paru-paru keluar dengan menggetarkan pita suara ke rongga mulut. misalnya bunyi batuk. Bunyi yang dihasilkan ialah bunyi vokal [Ɛ] ( berdasarkan rajah di atas). proses yang berikut turut berlaku.  Depan lidah di turunkan serendah mungkin. hatta bunyi-bunyi yang dihasilkan oleh manusia yang bukan daripada organ-organ sebutan manusia ataupun bunyi-bunyi lain yang cara penghasilannya bukan yang diucapkan oleh alat-alat pertuturan manusia ataupun bunyi yang mungkin dihasilkan oleh alat artikulasi tetapi tidak digunakan dalam pertuturan. Ertinya bunyi-bunyi yang tidak digunakan dalam pertuturan manusia bukanlah dalam penelitian ilmu fonetik dan bunyi-bunyi bahasa yang menjadi fokus ilmu fonetik hanyalah bunyi-bunyi bahasa yang dihasilkan oleh organ-organ sebutan manusia dalam pertuturan. Jadi. bunyi siulan. bunyi sendawa. Lelangit lembut dan anak tekak dinaikkan menutup rongga hidung supaya udara tidak dapat keluar melalui rongga hidung. Pita suara dirapatkan supaya udara dari paru-paru keluar dengan menggetarkan pita suara ke rongga mulut.      Bibir dihampar separuh luas. Contoh perkataan dalam bentuk transkripsi: Untuk menghasilkan bunyi vokal depan separuh luas. hal ini jikalau dihalusi bererti fonetik meneliti bunyi-bunyi bahasa yang dihasilkan oleh organ-organ sebutan manusia dalam . bunyi dehem.  Bunyi yang dihasilkan ialah bunyi vokal depan luas hambar seperti yang terdapat dalam perkataan yang berikut: KONSEP FONETIK o Fonetik ialah cabang ilmu linguistik yang meneliti selok-belok bunyi bahasa yang hanya dihasilkan oleh manusia dalam pertuturan. Depan lidah dinaikkan separuh rendah ke arah gusi.

iaitu penelitian penghasilan bunyi bahasa yang diucapkan oleh alat-alat pertuturan manusia dalam berkomunikasi itu dikenali sebagai pengkajian fonetik artikulasi. Ada tiga aspek kajian. farinks (pharynx) atau dinding rongga kerongkong. · · · .labia).medium). iaitu artikulator aktif dan artikulator pasif / daerah artikulasi pasif.laminal). Artikulator bahagian kepala pula boleh bersifat statik dan sebaliknya kerana boleh bergerak dan sebaliknya. Penelitian yang pertama. tiroid (thyroid) atau halkum. artikulator ini juga dianggap sebagai alat artikulasi aktif dan pasif. oArtikulator bahagian dada seperti paru-paru (lungs) dan batang tenggorak (trachea). krikoid (cricoid). dan epiglotis (epiglottis).pertuturan daripada segi cara pengeluarannya. Maknanya aspek penelitian fonetik ada tiga. Artikulator bahagian tekak seperti pangkal tenggorok (larynx).denta). Manakala yang terakhir ialah penelitian penerimaan bunyi bahasa dalam proses pendengaran. aritenoid (arythenoids).apex). daerah pengeluarannya dan alat-alat pengucapan yang terlibat dalam menghasilkan bunyi-bunyi bahasa. Malahan. gigi bawah (lower teeth . belakang lidah (back of the tongue .hump). dan bibir bawah (lower lip . artikulator ini disifatkan sebagai alat artikulasi aktif. oDi samping bunyi-bunyi bahasa yang dihasilkan oleh organ-organ sebutan manusia itu.dorsum). iaitu artikulator bahagian dada. Artikulator aktif tidak bersifat statik kerana boleh bergerak. tekak dan kepala. Artikulator yang terlibat dalam proses penghasilan bunyi bahasa bahagian kepala ini dapat dibahagikan kepada dua jenis. beberapa orang linguis mempunyai pendapat yang sama tentang aspek kajian yang boleh dilakukan oleh ahli fonetik. iaitu bagaimana nada. Malahan. Penelitian yang kedua ialah penelitian penyampaian bunyi bahasa. hujung lidah (tip of the tongue . kelantangan. akar lidah (root of the tongue . Antaranya adalah seperti anak tekak (uvula). tengah lidah (middle of the tongue . Pendeskripsian ini melibatkan alat artikulasi atau artikulator. pita suara (vocal cords). iaitu: fonetik artikulasi (cabang fonetik yang meneliti bunyi berasaskan alat-alat pertuturan dalam artikulasi) fonetik akustik (cabang fonetik yang meneliti ciri-ciri fizikal atau sifat bunyi bahasa) fonetik auditori (cabang fonetik yang meneliti bunyi berasaskan pendengaran sebagai persepsi bahasa) FONETIK ARTIKULASI oFonetik artikulasi ialah cabang fonetik yang meneliti cara dan pendeskripsian sesuatu bunyi bahasa yang dihasilkan oleh manusia berasaskan alat-alat pertuturan dalam artikulasi. kepanjangan dan kualiti bunyi serta tindak balas pendengar untuk mengetahui rangsangan fizikal yang didengarinya itu dikenali sebagai pengkajian fonetik auditori. Artikulator yang terlibat dalam proses penghasilan bunyi bahasa dapat dibahagikan kepada tiga jenis. daun lidah (blade of the tongue . BIDANG FONETIK Berbicara tentang bidang fonetik ini. Manakala artikulator pasif ialah bahagian yang menjadi tempat sentuhan artikulator aktif yang digunakan tatkala menghasilkan sesuatu bunyi bahasa. bidang fonetik juga meneliti penyampaian dan penerimaan bunyi bahasa. iaitu bagaimana arus udara bergetar antara mulut penutur ke telinga si pendegar itu dikenali sebagai pengkajian fonetik akustik. ARTIKULATOR AKTIF o Artikulator aktif ialah artikulator yang digunakan bagi menghasilkan bunyi bahasa.

mulut (mouth). pedang dengan petang.ARTIKULATOR PASIF o Artikulator pasif atau daerah artikulasi pasif ini bersifat statik kerana tidak boleh bergerak. Antara contoh artikulator adalah seperti lidah. lelangit lembut (soft palate velum). bunyi d dan t merupakan bunyi yang distingtif yang membezakan makna.labia). maka palu akan bertukar menjadi malu. Manakala daerah yang disentuh atau didekati oleh artikulator disebut daerah artikulasi. geseran lelangit keras bersuara. gusi atas. terdapat lagi beberapa contoh yang akan diperjelaskan untuk lebih memberi kefahaman yang mendalam. Dalam pasangan minimal pedang dengan petang itu terdapat bunyi yang berbeza iaitu bunyi d dan bunyi t. Perbezaan makna ini dapat dilihat pada pasangan minimal atau pasangan terkecil perkataan. dan rongga hidung (nose cavity / nasal cavity). Sebagai contoh. pasangan minimal. sedangkan bibir bawah bertindak sebagai artikulator. Contohnya. Selain daripada itu fonem juga boleh difahamai sebagai unit yang terkecil yang membezakan makna. Bunyi [b]. gigi bawah dan bibir bawah. daerah artikulasinya ialah bibir atas. Contoh kata yang menjelaskan fonem ini ialah perkataan palu. bibir atas (upper lip . [p]. hal ini disebabkan oleh fonem k dan p. anak tekak. Fonem juga merupakan unit yangbermakna atau perkataan yang terdiri daripada beberapa unit bunyi. lelangit keras (hard palate . Alat ujaran yang bergerak untuk menghasilkan bunyi bahasa disebut artikulator atau artikulator aktif. artikulator pasif disifatkan sebagai alat artikulasi pasif. Malahan. Oleh itu bunyi k dan p diletakkan dalam kurungan fonem iaitu /k/ dan /p/. Maka bunyi k dan p merupakan unit-unit terkecil itu yang dapat membezakan makna perkataan kaya dan paya. apabila dua bibir terkatup. Dalam konteks ini. o Pendeknya. Selain daripada pasangan minimal pedang dengan petang. Dengan itu bunyi yang terhasil dinamakan sebagai bunyi bilabial (‘bi’ bermakna ‘dua’ dan ‘labial’ bermakna ‘bibir’). l. iaitu bagaimana seseorang penutur itu menghasilkan bunyi dengan menggunakan alat pertuturan dan cara bunyi itu diklasifikasikan dan dideskripsikan. letupan dua bibir tidak bersuara. Oleh itu . rongga mulut (mouth cavity / oral cavity). . Maka bunyi k dan p boleh dikategorikan sebagai fonem yang membezakan makna. Perkataan pedang dikatakan hampir sama dengan perkataan petang namun hanya dibezakan dengan bunyi d dan t. Fonem seperti apa yang kita harus fahami ialah unit yang terkecil yang dapat membezakan makna. gusi lelangit keras (alveolar ridge). u. Kata ini terdiri daripada empat unit yang berbunyi iaitu p.denia). a. Oleh sebab adanya artikulator aktif dan pasif inilah yang menjadikan timbulnya penamaan bunyi-bunyi bahasa seperti bunyi letupan dua bibir bersuara. Antaranya adalah seperti gelungan (retroflex). [m] ialah bunyi bilabial. Fonem Fonem ialah unit bahasa yang terkecil yang berfungsi. Sebagai contoh sekiranya p diganti dengan m. geseran lelangit keras tidak bersuara dan sebagainya. bibir atas. lelangit keras dan lelangit lembut. Antara contoh daerah artikulasi adalah seperti gigi atas. Kedua perkataan ini mempunyai makna yang berbeza. fonetik artikulasi ialah bidang yang meneliti penghasilan bunyi pertuturan oleh alat pertuturan manusia. p dan m adalah unit terkecil yang berfungsi kerana unit itu membezakan maksud ujaran. Oleh itu bunyi d dan t adalah bertaraf fonem yang berbeza dan bunyi fonem itu diletakkan dalam kurungan fonem iaitu /d / dan /t/.palatum). gigi atas (upper teeth . Contohnya perkataan kaya dan paya. Unit-unit bunyi ini dipanggil fonem iaitu unit terkecil yang berfungsi.

daripada ketiga-tiga contoh yang diberikan fonem p mempunyai dua alofon. kʷ. S dan w merupakan unit Yng terkecil yang membezakan makna pasangan minimal sayang dan wayang. kʷ dan ˀ adalah alofon-alofon daripada keluarga bunyi yang sama. II. Oleh yang demikian s dan w ini diletakkan dalam kurungan fonem iaitu /k/ dan /p/. Cari Jari /c/ dan /j/ merupakan fonem yang berbeza IV. Bunyi alofon k terjadi akibat kehadiran dalam perkataan kiri (atau k yang diikuti oleh vokal depan i).Contoh yang seterusnya ialah pasangan minimal perkataan sayang dan wayang. ˀ iaitu adalah bunyi yang mempunyai kesamaan fonetik. alofon k. Alofon juga merupakan kelainan bunyi antara satu sama lain tetapi masih tergolong ke dalam satu fonem. Ketiga-tiga bunyi k. Ketiga-tiga bunyi itu adalah saling melengkapi dimaksudkan masing-masing bunyi tersebut menduduki posisi tertentu tempat masing-masing dalam bahasa Melayu. Dengan bervariasi bebas dimaksudkan walaupun bunyi-bunyi itu berbeza dalam perkataan tertentu misalnya faham . Misalnya fonem p dalam perkataan palu. kʷ dan ˀ. Misalnya fonem /k/ dalam bahasa Melayu mempunyai beberapa kelainan bunyi (alofon) kerana terpengaruh oleh bunyi di sekitarnya. Alofon juga boleh terjadi daripada bunyi yang bervariasi bebas. Barat Karat /b/ dan /k/ merupakan fonem yang berbeza. misalnya alofon k. Kelainan bunyi yang tergolong ke dalam satu fonem ini berlaku akibat terpengaruh oleh bunyi tertentu sama ada yang terdahulu atau terkemudian daripadanya. Tulang Dulang /t/ dan /d/ merupakan fonem yang berbeza Alofon Alofon merupakan anggota-anggota kepada satu fonem. manakala perkataan luap. bunyi p diujarkan sebagai letupan bibir yang tidak sempurna yakni tidak diletupkan. Oleh itu. s dan w dikategorikan sebagai unit-unit terkecil yang membezakan makna pasangan minimal sayang dan wayang. Selain daripada itu alofon juga boleh difahami ataupun didefinisikan sebagai fonem yang terdiri daripada anggota fonem. Bunyi fonem p dalam perkataan palu dan sebagai letupan bibir yang sempurna. Selain daripada contoh pasangan minimal yang telah diperjelaskan diatas terdapat juga beberapa contoh pasangan minimal yang boleh menunjukkan unit-unit terkecil yang membezakan makna ataupun dalam istilah bahasa melayu iaitu fonem. Pasangan minimal sayang dan wayang ini dibezakan oleh fonem s dan w. Pakar Bakar /p/ dan /b/ merupakan fonem yang berbeza V. Dalam hal ini. Contoh adalah seperti berikut : I. Maka s dan w merupakan unit-unit terkecil yang membezakan makna. Maksudnya bunyi-bunyi alofon tersebut hampir-hampir sama dari segi cara pengucapannya dan juga cara penghasilannya. Bunyi kʷ terjadi kerana kehadirannya dalam perkataan kuda (iaitu k yang diikuti oleh vokal belakang u). Dalam Talam /d/ dan /t/ merupakan fonem yang berbeza III. Bunyi ˀ terjadi kerana kehadirannya diakhiri kata dalam suku kata tertutup seperti dalam perkataan kakaˀ. lupa dan luap. iaitu fonem /k/. Maka dengan itu.

ugama dan igama itu dari segi makna tidak berbeza. ugama dan igama. u. u dan i adalah bertaraf alternasi bebas. u dan i adalah distingtif (membezakan makna). Walaupun perkataan agama.dengan paham tetapi perbezaan bunyi tidak membawa makna yang berbeza maknanya yang sama. buru. i adalah asalnya fonem yang membezakan makna kerana terdapat pasangan minimal masing-masing yang membezakan makna iaitu baru. biru. maka bunyi a. dan i adalah bertaraf fonem. misalnya perkataan agama. tetapi vokal a. Cara-cara Penghasilan Konsonan konsonan c konsonan h konsonan j konsonan k . Dalam bahasa Melayu terdapat pula beberapa perkataan yang hampir sama dari segi sebutan tetapi maknanya sama (tidak berbeza). maka bunyi a. u. Oleh sebab itu vokal a.

konsonan l konsonan m konsonan n konsonan r konsonan t .

html http://www.com/2012/11/modul-bmm3108-sem-4_13.konsonan y konsonan z http://norsimahjuli.scribd.com/doc/48736402/ASSIGNMENT-bahasa-melayu .blogspot.scribd.com/doc/98284238/fonetik-dan-fonologi-bm-assgment http://www.

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful