FAKULTI PENDIDIKAN BAHASA PROGRAM PENSISWAZAHAN GURU SEMESTER MEI / 2012 HBML1203 PENGENALAN FONETIK DAN FONOLOGI BAHASA

MELAYU

NO. MATRIK NAMA NO. KAD PENGENALAN NO. TELEFON EMEL

: : : : :

780206125731002 HERMAN BIN HASSAN 780206-12-5731 019-5350985 herman_5675@yahoo.com

PUSAT PEMBELAJARAN

:

OUM CAWANGAN TAWAU

3 Memahami Penggunaan Intonasi Bahasa Melayu Membezakan Makna Ayat Memudahkan Kefahaman Murid 2 2-9 7-9 7-9 10-11 10-11 10-11 12-15 12-14 14-15 5.2.3.……….HBML 1203 PENGENALAN FONETIK DAN FONOLOGI BAHASA MELAYU : HERMAN BIN HASSAN 780206-12-5731 ISI KANDUNGAN PERKARA HALAMAN 1.2.0 Pengenalan………………………………………………………………….1 Bunyi – bunyi Vokal dalam Bahasa Melayu…………………… 2.4.2 Alofon………………………………………………………………. 4. 3.1.0 Ciri – ciri Suprasegmental Bahasa Melayu dan Kepentingannya dalam Pengajaran Lisan………………………………………………….2.2.1 Kepanjangan 4.1 Fonem………………………………………………………………. 4.2 Bunyi – bunyi Konsonan dalam Bahasa Melayu……………… 3.1 4.2 4.0 Perbezaan Antara Fonem dan Alofon dalam Bahasa Melayu.. 4.1 Tekanan 4. 3.1 Tona 4.0 Bunyi-bunyi Vokal dan Konsonan dalam Bahasa Melayu.0 Kesimpulan………………………………………………………………… 17 Bibliografi………………………………………………………………… 16 1 .2 Kepentingan Suprasegmental dalam Pengajaran Lisan………. 2.…….1 Jeda 4.1 Ciri – ciri Suprasegmental dalam Bahasa Melayu……………… 4. 2.1 Intonasi 4.5.

fonologi pula bermaksud bidang yang menyelidiki bunyi-bunyi bahasa mengikut fungsinya.0 PENGENALAN Bahasa merupakan alat komunikasi yang penting bagi manusia. Asmah Hj Omar (1986) mengatakan “bahasa yang digunakan oleh manusia adalah menggunakan alat-alat ujaran yang terdapat dalam tubuh badan manusia itu sendiri. malah bahasa ialah kepunyaan masyarakat yang menuturkannya. lidah. ilmu khusus yang mengkaji penghasilan bunyi-bunyi bahasa ini dikenali sebagai ilmu fonologi atau fonetik. Makin besar jumlah penuturnya. Demikiannya juga halnya dengan Bahasa Melayu yang menjadi salah satu bahasa yang banyak mempunyai banyak sistem fonologi atau sistem bunyi yang diucapkan atau dituturkan oleh penuturnya. Bagaimanapun dalam bidang tugasan ini. morfologi (sistem kata). lelangit dan pita suara. sintaksis ( sistem ayat) dan semantic (sistem makna). kita juga akan turut sama melihat berkenaan dengan perbezaan antara fonem dan alofon dalam sistem fonologi Bahasa Melayu.” Secara amnya. Apabila kita membincangkan berkenaan dengan sistem bunyi-bunyi dalam bahasa ini. 2 . tetapi teratur dengan menggunakan kod-kod tertentu. adalah amat penting juga bagi mereka yang ingin mempelajari Bahasa Melayu dengan lebih mendalam lagi. Jika diikuti urutan kajian dalam bidang ilmu linguistik bahasa. Ini amat penting. maka makin luas daerah penyebaran bahasa itu. Alat pertuturan ini sememangnya kompleks. agar dapat memudahkan para guru untuk memahaminya agar mudah untuk mengajarkannya kepada para pelajar dan murid-murid di sekolah. Dalam Bahasa Melayu.” Mengikut Kamus Lingusitik pula. Maksud dan definisi fonetik menurut Kamus Dewan (1996:354) “fonologi ialah ilmu bahasa (linguistik) yang berkaitan dengan penyebutan kata dan lambang yang menunjukkan sebutannya. ilmu fonologi atau fonetik akan menjadi ilmu pertama dikaji diikuti oleh fonologi (sistem bunyi). Malah. dan makin banyak pula perbezaan yang wujud dari segi penggunaannya. saya akan lebih membincangkan berhubung dengan sistem fonologi dalam Bahasa Melayu. huraian mengenai vokal dan konsonan tergolong dalam bab fonetik dan fonologi. pemerolehan bunyi bahasa atau alat pertuturan oleh sesebuah masyarakat ini boleh dikaji secara saintifik. Secara jelasnya. Ilmu fonologi ini termasuk dalam bidang ilmu linguistik.HBML 1203 PENGENALAN FONETIK DAN FONOLOGI BAHASA MELAYU : HERMAN BIN HASSAN 780206-12-5731 1. Bagaimana bunyi bahasa dihasilkan ada penjelasanpenjelasan yang melatarinya. Contohnya bibir.

bunyi vokal dalam Bahasa Melayu Bunyi-bunyi vokal ialah bunyi-bunyi bahasa yang bersuara yang ketika menghasilkannya udara dari paru-paru keluar berterusan melalui rongga tekak dan rongga mulut tanpa mendapatkan sebarang sekatan atau geseran. Berikut merupakan tujuh penghasilan bunyi-bunyi vokal iaitu. Pita suara kemudiannya dirapatkan dan digetarkan. Manakala udara dari paru-paru keluar melalui rongga mulut dengan tidak tersekat atau terhimpit. Lelangit lembut dan anak tekak dinaikkan untuk menutup bahagian rongga untuk membuat sekatan. di dalam Bahasa Melayu terdapat tiga golongan bunyi iaitu bunyi vokal. disini saya hanya akan membincangkan dua golongan bunyi iaitu penghasilan bunyi vokal dan juga konsonan.HBML 1203 PENGENALAN FONETIK DAN FONOLOGI BAHASA MELAYU : HERMAN BIN HASSAN 780206-12-5731 2. konsonan dan juga diftong. Kumpulan bunyi – bunyi vokal ialah bunyi yang dihasilkan tanpa gangguan dalam rongga mulut. Bunyi itu hanya dipengaruhi oleh keadaan lidah dan bentuk bibir. Namun. Sebagai contoh: Awalan [ijab] [insan] pertengahan [minum] [kilang] akhiran [beli] [cari] 3 . halangan atau sempitan. Vokal Hadapan Sempit atau Tinggi [ i ] Hadapan lidah dinaikkan setinggi mungkin ke arah lelangit keras tetapi tidak membuat sekatan kepada arus udara manakala bibir dalam keadaan dihamparkan. 2.0 BUNYI – BUNYI KONSONAN DAN VOKAL BAHASA MELAYU Secara amnya. udara keluar dari paru-paru berterusan dan udara keluar tanpa sekatan atau geseran. Dengan kata lain bunyi-bunyi vokal mempunyai ciri-ciri seperti bersuara. i.1 Bunyi .

Vokal Hadapan Separuh Luas atau Separuh Rendah [ ε ] Bunyi vokal /ε/ dapat dihasilkan melalui hadapan lidah yang dinaikkan separuh rendah ke daerah lelangit keras. Kemudian. ii. iii. bahagian pita suara dirapatkan serta digetarkan. hadapan lidah pula dinaikkan separuh tinggi iaitu rendah sedikit sahaja daripada bunyi vokal /i/. Udara dari paru-paru disalurkan keluar ke bahagian rongga mulut dan pita 4 .HBML 1203 PENGENALAN FONETIK DAN FONOLOGI BAHASA MELAYU : HERMAN BIN HASSAN 780206-12-5731 Gambar rajah1: Menunjukkan penghasilan vokal hadapansempit atau tinggi [ i ]. bahagian bibir atas dan bibir bawah hendaklah dihamparkan. Udara dari paru-paru disalurkan keluar ke rongga mulut tanpa menerima sebarang gangguan. Manakala lelangit lembut dan anak tekak pula dinaikkan dengan menutup bahagian rongga hidung. Bersamaan dengan itu juga. lelangit lembut dan anak tekak dinaikkan untuk menutup rongga hidung. Kemudian. Sebagai contoh: awalan [ekor] [enak] pertengahan [kekok] [belok] akhiran [kole] [tauge] Gambar rajah 2 : Menunjukkan penghasilan vokal hadapan separuh sempit atau separuh tinggi [ e ]. Vokal Hadapan Separuh Sempit atau Separuh Tinggi [ e ] Bagi menghasilkan bunyi vokal /e/ pula. iaitu rendah sedikit daripada cara menghasilkan bunyi vokal /e/.

Sebaliknya. Walau bagaimanapun. udara yang keluar ini tidak mengalami sebarang halangan. Untuk menghasilkan bunyi vokal tersebut. Sebagai contoh: awalan [εsok] [εnak] pertengahan [kεk] [bεlok] akhiran [sorε] [olε-olε] Gambarajah 3:Menunjukkan penghasilan vokal hadapan separuh luas atau separuh rendah [ε] iv. 5 . Seterusnya udara dari paru-paru disalurkan keluar ke bahagian rongga mulut sambil menggetarkan pita suara. Vokal ini juga dikenali juga sebagai vokal depan lampau separuh rendah. Manakala bibir pula adalah berada dalam keadaan dihamparkan. Kemudian lelangit lembut dan anak tekak dinaikkan untuk menutup bahagian nasal. hadapan lidah hendaklah diturunkan serendah yang mungkin. bibir pada ketika ini adalah dalam keadaan yang melampau dan bunyi yang dihasilkan pula ialah bunyi [a].HBML 1203 PENGENALAN FONETIK DAN FONOLOGI BAHASA MELAYU : HERMAN BIN HASSAN 780206-12-5731 suara digetarkan. Sebagai contoh: awalan [angsa] [alis] pertengahan [rapi] [palam] akhiran [lupa] [kena] Gambar rajah 4:Menunjukkan penghasilan vokal hadapan luas atau rendah [ a ]. Vokal Hadapan Luas atau Rendah [ a ] Turut dikenali juga sebagai vokal hadapan lampau rendah.

6 . Bersamaan dengan itu. pita suara dirapatkan serta digetarkan. Sebagai contoh: awalan [orang] [onar] pertengahan [roket] [pocong] akhiran [milo] [keromo] Gambar rajah 6: Menunjukkan penghasilan vokal belakang separuh sempit [o]. vi.HBML 1203 PENGENALAN FONETIK DAN FONOLOGI BAHASA MELAYU : HERMAN BIN HASSAN 780206-12-5731 v. Sebagai contoh: awalan [ungka] [ulam] pertengahan [tuba] [pucat] akhiran [batu] [kelu] Gambar rajah 5 : Menunjukkan penghasilan vokal belakang sempit atau tinggi [ u ]. Bibir dibiarkan dalam keadaan bundar. Sementara itu. bibir dibundarkan dan bunyi yang dihasilkan ialah bunyi vokal /u/. Apabila udara disalurkan keluar maka bunyi yang dihasilkan ialah vokal /o/. Vokal Belakang Separuh Sempit [ o ] Bahagian belakang lidah sedikit antara paling tinggi belakang dan yang paling rendah boleh dicapai di belakang lidah. Vokal Belakang Sempit atau Tinggi [ u ] Vokal /u/ dihasilkan dengan cara belakang lidah dinaikkan ke daerah lelangit lembut untuk menyempitkan bahagian rongga mulut dan anak tekak dinaikkan untuk menutup rongga hidung.

keadaan bibir sama ada dihamparkan atau dibundarkan. maka pita suara pula akan bergetar. keadaan lelangit lembut. dinaikkan sedikit atau diturunkan. bahagian tengah lidah mestilah dinaikkan ke bahagian pertemuan di antara lelangit keras dan lelangit lembut. turun naik lidah sama ada dinaikkan setinggi-tingginya. Bunyi /ə/ akan dihasilkan di mana vokal ini pula hanya terdapat di bahagian awalan dan di pertengahan perkataaan sahaja. Kemudian. lelangit lembut dan anak tekak hendaklah dinaikkan untuk menutup bahagian rongga nasal. 7 . sama ada dinaikkan dan udara dari paru -paru keluar melalui rongga mulut sahaja (menghasilkan bunyi-bunyi vokal atau oral) atau dinaikkan tetapi tidak rapat sehingga udara dari paru-paru keluar melalui rongga mulut dan juga rongga hidung (menghasilkan bunyi-bunyi vokal yang disengaukan) dan keadaan glotis dirapatkan dan semasa udara keluar dari paru-paru pita suara bergetar.HBML 1203 PENGENALAN FONETIK DAN FONOLOGI BAHASA MELAYU : HERMAN BIN HASSAN 780206-12-5731 vii. Pita suara dirapatkan apabila udara disalurkan melaluinya. bahagian lidah yang terlibat sama ada depan lidah atau belakang lidah. Sebenarnya penghasilan bunyi-bunyi vokal pula ditentukan oleh beberapa ciri tertentu iaitu. diftong dan vokal rangkap. Vokal Tengah [ ə ] Untuk menghasilkan vokal ini. Selain vokal terdapat juga separuh vokal. Sebagai contoh: awalan [əmak] [əmas] pertengahan [bəlah] [cəlah] Gambar rajah 6 : Menunjukkan penghasilan vokal tengah [ə].

[b]. n. Sembilan konsonan asli dapat hadir pada awal. h. Inilah antara huruf-huruf konsonan yang lazim kita ketahui selain daripada 5 huruf vokal yang lazim telah kita pelajari. [d]. tengah dan akhir perkataan iaitu p. d. r dan l. [l]. glotis dan rongga hidung. lelangit lembut. c dan j hanya hadir pada akhir perkataan pinjaman seperti bab. [t]. Konsonan ialah bunyi yang dihasilkan oleh aliran udara yang tersekat atau terhalang oleh salah satu alat sebutan seperti bibir. gusi. [p]. [g]. [q]. lelangit keras. dan sebagainya dan udara dilepaskan melalui rongga mulut atau rongga hidung. gusi.HBML 1203 PENGENALAN FONETIK DAN FONOLOGI BAHASA MELAYU : HERMAN BIN HASSAN 780206-12-5731 2. [k]. Dalam bahasa Melayu terdapat 18 bunyi konsonan asli sembilan konsonan pinjaman. Penghasilan konsonan-konsonan tersebut melibatkan daerah-daerah artikulasi seperti dua bibir. Konsonan c Konsonan h Konsonan j 8 Konsonan k . had. lelangit lembut. g. koc dan kolej. pita suara. w dan y tidak pernah terdapat pada akhir perkataan. [m].2 Bunyi – bunyi konsonan dalam bahasa Melayu Kumpulan bunyi-bunyi konsonan pula ialah bunyi yang dihasilkan dengan gangguan oleh alat-alat sebutan sehingga jalan aliran udara dari paru – paru terganggu. [c]. [z]. [n]. [s]. [y] Berikut merupakan gambarajah-gambarajah yang menunjukkan bagaimana bunyibunyi huruf konsonan dihasilkan. t. [w]. [x]. [f]. Konsonan b. [j]. Huruf konosnan /ny/. beg. s. [r]. [h]. m. dengan cara disekat atau dihalang dan udara keluar melalui rongga mulut atau rongga hidung. /ng/. [v].

HBML 1203 PENGENALAN FONETIK DAN FONOLOGI BAHASA MELAYU : HERMAN BIN HASSAN 780206-12-5731 Konsonan l Konsonan m Konsonan n Konsonan r Konsonan t Konsonan y Konsonan z 9 .

 Selain daripada pasangan minimal pedang dengan petang. bunyi d dan t merupakan bunyi yang distingtif yang membezakan makna.HBML 1203 PENGENALAN FONETIK DAN FONOLOGI BAHASA MELAYU : HERMAN BIN HASSAN 780206-12-5731 3. Dalam konteks ini. Perkataan ini terdiri daripada empat unit bunyi iaitu p. 10 .    Sekiranya huruf p tadi digantikan dengan huruf m. hal ini disebabkan oleh fonem k dan p. maka palu akan bertukar menjadi malu yang masih lagi mengekalkan empat unit bunyi. Dalam pasangan minimal pedang dengan petang itu terdapat bunyi yang berbeza iaitu bunyi d dan bunyi t. Oleh itu bunyi k dan p diletakkan dalam kurungan fonem iaitu /k/ dan /p/. Perkataan pedang dikatakan hampir sama dengan perkataan petang namun hanya dibezakan dengan bunyi d dan t. fonem juga boleh difahami sebagai unit yang terkecil yang membezakan makna. Contohnya perkataan kaya dan paya. Fonem seperti apa yang kita harus fahami ialah unit yang terkecil yang dapat membezakan makna. Oleh itu. Maka bunyi k dan p merupakan unit-unit terkecil itu yang dapat membezakan makna perkataan kaya dan paya. Oleh itu bunyi d dan t adalah bertaraf fonem yang berbeza dan bunyi fonem itu diletakkan dalam kurungan fonem iaitu /d / dan /t/. Kedua perkataan ini mempunyai makna yang berbeza. atau perkataan terdiri daripada beberapa unit bunyi seperti dalam perkataan palu. l.1 Fonem   Fonem ialah unit bahasa yang terkecil berfungsi dalam Bahasa Melayu.  Antara contoh lain menerangkan berkenaan dengan fonem. Di dalam fonem satu unit ujaran yang bermakna. Perbezaan makna ini dapat dilihat pada pasangan minimal atau pasangan terkecil perkataan. p dan m adalah unit terkecil yang berfungsi kerana unit itu membezakan maksud ujaran sesuatu perkataan itu. seperti dalam pasangan minimal.0 PERBEZAAN ANTARA FONEM DAN ALOFON DALAM SISTEM FONOLOGI BAHASA MELAYU 3. terdapat lagi beberapa contoh yang akan diperjelaskan untuk lebih memberi kefahaman yang mendalam. Maka bunyi k dan p boleh dikategorikan sebagai fonem yang membezakan makna. Selain itu. maka. unit-unit bunyi inilah yang dipanggil sebagai fonem iaitu unit terkecil yang berfungsi dalam Bahasa Melayu itu sendiri. a. pedang dengan petang. u.

u. Barat dan Karat Dalam dan Talam Cari dan Jari Pakar dan Bakar Dulang dan Tulang : /b/ dan /k/ merupakan fonem yang berbeza. tetapi dalam luar.2 Alofon  Berbanding dengan fonem yang membezakan maksud ujaran sesuatu perkataan itu. e.   Sebagai contoh. yakni tidak diletupkan. alofon pula bermakna huruf yang boleh dipindah kedudukan membentuk perkataan lain yang bermakna menggunakan huruf – huruf yang sama. : /c/ dan /j/ merupakan fonem yang berbeza.  Alofon juga boleh terjadi daripada bunyi yang bervariasi bebas.  Dalam bahasa Melayu terdapat pula beberapa perkataan yang hampir sama dari segi sebutan tetapi maknanya sama (tidak berbeza). Bunyi p dalam palu dan lupa diujarkan sebagai letupan bibir yang sempurna.oleh itu daripada contoh di atas. misalnya perkataan agama. 11 . ugama dan igama itu dari segi makna tidak berbeza.HBML 1203 PENGENALAN FONETIK DAN FONOLOGI BAHASA MELAYU : HERMAN BIN HASSAN 780206-12-5731  Selain daripada contoh pasangan minimal yang telah diperjelaskan diatas terdapat juga beberapa contoh pasangan minimal yang boleh menunjukkan unitunit terkecil yang membezakan makna ataupun dalam istilah bahasa melayu iaitu fonem. Oleh sebab itu vokal a. fonem p dalam palu boleh menjadi lupa dan luap. fonem p mempunyai dua alofon iaitu luap dan lupa. : /p/ dan /b/ merupakan fonem yang berbeza. dan i adalah bertaraf fonem. buru. b. 3. Contoh adalah seperti berikut : a. u dan i adalah distingtif (membezakan makna). i adalah asalnya fonem yang membezakan makna kerana terdapat pasangan minimal masing-masing yang membezakan makna iaitu seperti baru. : /d/ dan /t/ merupakan fonem yang berbeza. c. maka bunyi a. : /d/ dan /t/ merupakan fonem yang berbeza. maka bunyi a. tetapi vokal a. d. Bervariasi bebas bermaksud walaupun bunyi-bunyi itu berbeza dalam perkataan tertentu misalnya faham dengan paham tetapi perbezaan bunyi tidak membawa makna yang berbeza untuk menunjukkan maknanya yang sama. bunyi p di ujarkan sebagai letupan bibir yang tidak sempurna. u dan i adalah bertaraf alternasi bebas. biru. ugama dan igama. Walaupun perkataan agama. u.

Dalam bahasa Inggeris perbezaan makna terjadi apabila kepanjangan digunakan. Di dalam bahasa Melayu. dan jika empat titik :: kepanjangan ialah dua mora. Jika tanda mora itu satu titik. Fonem ini tediri daripada tekanan. Bagi bahasa Inggeris.1   Tekanan Merupakan ciri lemah atau kerasnya suara penyebutan sesuatu suku kata. jeda. tetapi tidak membezakan makna Bahasa Melayu.  Ia ditanda dengan tanda titik dipanggil mora. kepanjangan. tekanan berlaku dalam vokal. tekanan boleh membezakan makna.0 CIRI-CIRI SUPRASEGMENTAL BAHASA MELAYU DAN KEPENTINGANNYA DALAM PENGAJARAN KEMAHIRAN LISAN Ciri – ciri Suprasegmental dalam Bahasa Melayu  4. “bapa” dan “satu” dan seumpamanya.  Lazimnya. 12 .2  Kepanjangan Ia juga disebut sebagai pendek bunyi yang merupakan ciri khusus yang terdapat pada perkataan dalam bahasa-bahasa tertentu.1 Suprasegmental dalam bahasa Melayu ialah merupakan ciri-ciri atau sifat bunyi yang menindih atau menumpang pada sesuatu fonem. sit bermaksud duduk dan si:t bermakna tempat duduk. 4.1.1. Sebagai contoh.HBML 1203 PENGENALAN FONETIK DAN FONOLOGI BAHASA MELAYU : HERMAN BIN HASSAN 780206-12-5731 4. Biasanya berlaku pada suku kata dalam perkataan. ia berlaku dalam suku kata yang kedua seperti “kita”. 4. Bunyi vokal selalunya disebut dengan lantang dan boleh dipanjangkan. kepanjangan bunyinya setengah mora “ dua titik kepanjangan satu mora. Ciri kepanjangan dan panjang pendek ini juga boleh membezakan makna dalam bahasa-bahasa tertentu seperti bahasa Arab dan Bahasa Inggeris. intonasi atau tona.

Unsur jeda digunakan untuk memisahakan elemen linguistik seperti kata. jeda dan tona secara kombinasi turut membentuk intonasi dalam ayat dan digunakan dalam pertuturan seharian. Banyak bahasa mempunyai tona dan ia mengubah makna. contohnya 13 . Dalam bahasa Melayu terdapat pelbagai iontonasi atau lagu yang terdapat dalam ayat.HBML 1203 PENGENALAN FONETIK DAN FONOLOGI BAHASA MELAYU : HERMAN BIN HASSAN 780206-12-5731 4.5    Tona Merupakan satu bentuk gelombang naik turun suara dalam pengucapan. Contohnya: Berikan: ber + ikan (bermaksud mempunyai ikan) beri + kan (bermaksud menyerahkan) 4.3   Jeda Jeda disebut ‘persendian’. iaitu tekanan. iaitu lembu bahawa dia minum susu)  Lambang jeda untuk memisahkansuku kata atau perkataan ialah [+] . Dalam bahasa Melayu lambang ini berfungsi membezakan makna.1. Lambang jeda ialah [=].  Sebenarnya semua jenis cirri suprasegmental. 4. ayat Tanya pula meninggi apabila di akhir ayat. Pertama menggunakan tona mendatar seperti “ibu”. kepanjangan.4  Intonasi Intonasi juga disebut sebagai lagu bahasa. Manakala tona ketiga iaitu tona turun – naik.1. [= saya minum susu = lembu] (Bermakna orang yang bercakap itu memberitahu orang yang dilawan bercakap. Sebagai contoh lihat ayat berikut: i. [= saya minum susu lembu =] (Bermakna orang yang bercakap itu memberi tahu dia minum susu lembu) ii. Terdapat dua jenis tanda yang berbeza digunakan untuk membezakan tinggi rendah sesuatu perkataan. rangkai kata dan ayat. Kedua tona meninggi seperti “guni”. Contohnya ayat berita yang menurun pada akhir ayat.1. Dalam ujaran atau pertuturan jeda berperanan sebagai hentian sebentar.

4.2 Membezakan makna ayat juga merupakan kepentingan suprasegmental dalam pengajaran lisan. Tona yang tinggi (keras) menggunakan satu. Ini bermakna para murid akan diberi kefahaman tentang perbezaan perkataan yang lazimnya mempunyai makna yang berbeza 14 . 4. tona sederhana tinggi (keras) menggunakan dua.2 Kepentingan Suprasegmental dalam Pengajaran Kemahiran Lisan  Memahami fungsi suprasegmental dalam pengajaran kemahiran lisan amat penting bagi para guru agar dapat memberikan kefahaman yang baik kepada para murid dan seterusnya menjadikan system pengajaran dan pembelajaran lebih berkesan agar apa yang disampaikan oleh guru dapat difahami dan murid boleh menggunakan cirri-ciri suprasegmental yang betul dalam penggunaan penuturan bahasa Melayu.HBML 1203 PENGENALAN FONETIK DAN FONOLOGI BAHASA MELAYU : HERMAN BIN HASSAN 780206-12-5731 perkataan “kuda” dan akhir sekali tona menuruh seperti dalam perkataan “marah”  Terdapat juga pemakaian tanda nomnor 1 hingga 4 untuk menunjukkan perbezaan tona. 4.  Oleh itu.  Antara kepentingan suprasegmental dalam Pengajaran Kemahiran Lisan adalah seperti berikut. Lazimnya ucapan yang berunsur pengajaran biasanaya menggunakan intonasi yang lembut dan tidak keras. Contohnya tekanan merujuk bagaimana seseorang individu itu dapat menggunakan intonasi – intonasi yang betul ketika bercakap atau berucap berkenaan dengan sesuatu perkara. intonasi tona samada turun naik nada suara itu digunakan dalam pengucapan ayat atau frasa.2. dalam ucapan berunsur politik umpamanya biasanya menggunakan ujaran – ujaran yang agar keras intonasinya kerana penyampaiannya agenda dan perkara yang ingin disampaikan perlu ditekankan dengan lebih baik lagi.1 Memahami penggunaan intonasi yang betul apabila bercakap atau berucap di kalangan orang ramai mengikut kesesuaian apa yang ingin diujarkan.2. Manakala. tona rendah (lemah) menggunakan nombor tiga dan tona sangat rendah ( sangat lemah) menggunakan nombor empat.

HBML 1203 PENGENALAN FONETIK DAN FONOLOGI BAHASA MELAYU : HERMAN BIN HASSAN 780206-12-5731 tetapi mempunyai sebutan dan ejaan yang sama. manakala dengan ejaan yang sama “mereka” juga membawa makna mencipta sesuatu yang baru. 4. Contohnya perkataan “mereka” merujuk kepada beberapa orang. Dengan mempelajari suprasegmental dalam bahasa akan memudahkan penyampaian makna yang ingin disampaikan. 15 .3 Memudahkan kefahaman murid dalam pengajaran dan pembelajaran apabila mereka dapat mengetahui dan memahami perbezaan – perbezaan yang wujud dalam system bahasa itu sendiri secara khusus.2.

Penutur harus boleh bercakap dengan jelas melalui sebutan yang betul. Bahasa sebagai alat komunikasi juga melibatkan jarak tempat dan jarak masa. mempunyai keunikan yang tersendiri apabila menyentuh berhubung dengan konsep fonologi kerana melalui pemahaman kita terhadap system fonologi bahasa secara tidak langsung ia turut dapat memperbaiki dan menggunakan bahasa Melayu yang betul dengan sebutan. Terdapat lambang yang arbitrari yang menjadi alat perhubungan mempunyai kaitan rapat dengan budaya tempat bahsa itu dituturkan. teratur dan berupaya untuk menggunakan jeda.0 KESIMPULAN Konklusinya. Bahasa sebagai alat komunikasi boleh berlaku dalam dua cara iaitu secara lisan dan tulisan. Bahasa melibatkan proses kognitif dalam menghasilkan dan memahami bunyi dan sistem tanda linguistik. amat penting untuk kita mempelajari bahasa tidak kira apa juga bentuk bahasa itu kerana dengan mempelajari dan memahami setiap system dalam bahasa itu kita dapat menyampaikan makna dengan lebih berkesan kepada penerima maklumat yang ingin disampaikan. bunyi. Komunikasi dua hala melibatkan penutur dan pendengar yang memerlukan kemahiran berbahasa. Dalam bahasa Melayu secara amnya. kemas. bahasa terdiri daripada makna sistematik yang dikomunikasikan melalui penggunaan bunyi-bunyi atau tanda-tanda konvensional. ujaran dan keperluannya mengikut kesesuaian masa dan tempat serta tujuan maklumat yang ingin disampaikan melalui penggunaan bahasa Melayu itu sendiri. 16 . Oleh itu. kita sebagai rakyat Malaysia yang cintakan bahasa Melayu harus memikul tanggungjawab untuk memartabatkan bahasa Melayu sebagai bahasa lingua franca supaya dikenali dan boleh diguna pakai oleh masyarakat dunia. tekanan dan gaya yang tepat. memahami dan mentafsirkan percakapan yang didengar dan seterusnya bertindak balas terhadap apa yang didengainya itu. Pendengar pula harus mendiskriminasikan bunyi-bunyi ujaran. mendengar dengan teliti. Oleh itu. Dengan bantuan teknologi canggih komunikasi boleh berlaku walaupun jarak penutur dan pendengar berjauhan antara satu dengan yang lain. Bahasa merupakan satu sistem terdiri dari vokal dan bunyibunyi ujaran. Bahasa sentiasa berubah-ubah serta mempunyai sifat khas dan unit. Selain itu.HBML 1203 PENGENALAN FONETIK DAN FONOLOGI BAHASA MELAYU : HERMAN BIN HASSAN 780206-12-5731 5. Bahasa terdiri daripada ujaran perkataan daripada mulut atau teks yang bertulis.

“ Bahasa dan Pemikiran Bahasa Melayu”.. 1987. Singapura. 1986. Raminah Hj. 1927 .com. Dewan Bahasa dan Pustaka. 2. Pekan Baru. Winsted. 4. 1986 .wikipedia. 6. Raja Ali Haji. et al . R.com 7. Department Pendidikan dan Kebudayaan. edisi keempat.HBML 1203 PENGENALAN FONETIK DAN FONOLOGI BAHASA MELAYU : HERMAN BIN HASSAN 780206-12-5731 BIBLIOGRAFI 1.O. Sabran dan Rahim Syam.fonetikdanfonologi. Kuala Lumpur.blogspot. Kamus Dewan. Selangor Darul Ehsan. Fajar Bakti. www.ms. 5. 3. “ Kajian Bahasa”. Fraser and Neave.my 17 .”Ilmu Bahasa Melayu: Penggal 1”.org. “Kitab Pengetahuan Bahasa (Transliterasi oleh R. Petaling Jaya. Dewan Bahasa dan Pustaka. www.fonologi_bahasa_melayu. Kuala Lumpur. Asmah Hj Omar. 2007 . Hamzah)”.suriangkasa.

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful