Sasakala Cau Manggala Aya Sikian

Jaman baheula, cau Manggala kamashur minangka cau pangeunahngeunahna. Pangpunjulna ti antara sakabéh cau. Amis, pelem, jeung seungit melenghir. Katambah bisa asak sorangan dina tangkalna, teu kudu hésé meuyeum model cau séjénna. Nya ku lantaran kitu, cau Manggala teu meunang samanéa dipelak jeung didahar. Jaman harita, cau Manggala husus tuangeun Kangjeng Raja. Tong boroning somah, cacah kuricakan, dalah bangsa ménak ogé, anu lain kulawedet raja mah, teu meunang melak jeung ngadahar. Cau Manggala wungkul dipelak di kebon kagungan raja. Wungkul tuangeun raja. Saha nu ngarempak éta aturan, bakal ditibanan hukuman anu beurat kacida. Kacaturkeun dina hiji mangsa, pangeusi nagara kaserang panyakit murus. Kolot-budak, awéwé-lalaki, sakur nu katerap, taya nu manggapulia. Karasa sore paéh peuting, karasa isuk paéh beurang téh enyaan. Dukun lepus, paraji sakti taya nu mampuh ngungkulan. Ubar jeung jampé pamaké taya nu metu. Ngan kulawedet raja anu salamet téh. Saréhat belelejag baé. Atuh basa paragegedén laporan, yén pangeusi nagri gempar ku panyakit murus, raja malik teu suka. Paragegedén diseukseukan, pajar mere laporan palsu. Bakat ku napsu-napsuna raja, sakur gegedén nu laporan diasupkeun ka panjara, sabab dianggap ngahianat jeung ngawiwirang wibawa raja. “Mun enya gé rahayat gempar, kakeunaan panyakit, meureun kami ogé kudu katépaan,” kitu pamadegan raja. Ku ayana éta kajadian, sakabéh pangeusi nagri, taya nu wani betus. Kanyeri jeung kapeurih maranéhna, disaridem baé ku sorangan. Panyakit beuki mahabu. Nu maot beuki loba. Barang kaayaan geus parna pisan, torojol aya hiji resi. Ngahaja lugay ti patapaanna, lantaran teu téga ningali kawaluratan rahayat. Dawuhan resi, “Piubareun panyakit murus téh nya eta cau Manggala!” Rahayat atoh teu atoh dibéré piubareun téh. Atoh ku ayana pituduh. Teu atohna, sabab padaapal, apan cau Manggala mah teu meunang didahar ku rahayat. Lamun aya nu wani-wani ngarempak, hukuman pati bagéanana. Tapi teu burung réa nu nékad. Ceuk maranéhna, “Ku panyakit murus urang téh paéh! Ngadahar cau Manggala sarua paéh! Pati-pati paéh ogé teu

Am didalahar. Panyakit murus dadak sagala cageur.*** . terus diawurkeun ka lebah dapuran cau. “Saméméh nyawa kaula paragat. Ari Sang Resi teukanyahoan ngiles. Barang kaémpér-émpér ka karaton. sakedét nétra. raja sakulawarga salin jinis jadi cocodot. cau manggala jadi loba sikian. raja teu kinten werana. angger. resi sasauran. bisa dipaké ngubaran panyakit murus. cau manggala lain ngan wungkul dahareun raja. Laju maréntah. tapi kum kadaharan balaréa! Malah raja mah jadi moal beukieun. kajaba lamun salin jinis jadi cocodot!” Tamat kasauran resi.” resi ngasongkeun panuhun. kaula hayang nyarita heula ka balaréa. sangkan nyarék nu jadi ulon-ulonna. Ti harita. yén pelak cau aya nu ngaranjah. Enya baé matih. Atuh hasiatna.panasaran ari geus diihtiaran mah! Hayu batur. Kaula sayaga narima hukuman ti raja. duka ka mana. resi ditibanan hukuman gantung di kebon cau. bisi utusan raja meubeut-meulit ka rahayat nu teu tuah teu dosa. Hiber tingkeleper bari ricit disarada. samémé logojo nalikeun tambang. kaasup ku cocodot téa. Tapi tetep pada mikaresep. “Kaula nu tanggung jawab. Putusan raja. “Cik pok omongkeun naon paménta anjeun téh!” raja ngidinan. urang ngarala cau Manggala piubareun!” Der cau Manggala kagungan raja téh diranjah ku saréréa. Bari ngarawu keusik.” Sang Resi gancang nyérénkeun diri ka gulang-gulang. “Ti mimiti poé ieu.

. walau bagaimanapun akhirnya beliau tinggal menetap di Afsyanah kerana tempat tersebut hampir dengan tempat kerjanya. cara-cara membuat penyelidikan dan perbahasan. . falsafah malah beliau tergolong di kalangan cendekiawan di bidang kedoktoran serta terkemuka di dalam bidang tersebut sehingga ramai di kalangan pakar-pakar di bidang kedoktoran yang datang mempelajari ilmu daripada beliau. Beliau juga mendalami ilmu tasawuf.Ibnu Sina Ibnu Sina (370 H .Nama beliau ialah Al-Husain bin Abdullah bin Al-Hasan bin Ali bin Sina. Ayah beliau berasal dari Balakh kemudian berpindah ke Bukhara pada zaman pemerintahan Al-Amir Nuh bin Mansur dan tinggal di salah sebuah perkampungan kecil di Bukhara yang bernama Khirmithan.1037 M) Kelahiran dan kehidupan beliau: . manakala gelaran beliau pula ialah Abu Ali.428 H / 980 M .Ibnu Sina banyak mempelajari buku-buku kesusasteraan.Ibnu Sina dibesarkan di dalam sebuah keluarga yang agak teguh. begitu juga beliau tidak akan tidur pada waktu siang kecuali setelah beliau berusaha mendapatkan ilmu pengetahuan pada hari tersebut. Bapa beliau telah menyediakan seorang guru Al-Quran dan seorang guru kesusasteraan menyebabkan Ibnu Sina dapat menghafal seluruh Al-Quran dalam usia sepuluh tahun. Beliau tidak pernah ketinggalan dari menghadiri pengajian ilmu fekah dan falsafah sehingga beliau memiliki cara tersendiri di dalam menyelesaikan pelbagai masalah.Ibnu Sina dilahirkan di Afsyinah iaitu nama sebuah kampung yang terletak berhampiran dengan Bukhara di mana kini ia yang terletak di Republik Uzbekistan.Ibnu Sina merupakan seorang yang cekal di dalam menimba ilmu pengetahuan di mana beliau tidak akan tidur pada waktu malam kecuali setelah beliau banyak membaca pada malam tersebut. Pengajian ilmu beliau: . . . Selepas mampu menguasai ilmu ini beliau dihantar oleh bapa beliau kepada seseorang yang boleh mengajar ilmu matematik kepada beliau. Kemudian Ibnu Sina mempelajari ilmu fekah. mantik. Dengan demikian bapa Ibnu Sina mampu memberikan pendidikan yang unggul dan pengetahuan yang agak tinggi kepada Ibnu Sina dan adik-beradik beliau jika dibandingkan dengan suasana yang ada pada masa tersebut.

penyakit paru-paru yang lain serta menyatakan peranan air dan debu di dalam memindahkan jangkitan penyakit di samping mengaitkan penyakit dengan unsur-unsur psikologi. memberikan catatan buku yang beliau hafal kepada mereka manakala pada waktu pagi pula beliau bertolak ke pejabat Kementerian tempat beliau tugaskan. Di Jarjan kedudukan Ibnu Sina dipandang tinggi. Karangan Ibnu Sina: . Al-Amir mengizinkan beliau untuk menggunakan perpustakaan yang terdapat di Istana. akhlak.Ibnu Sina memulakan pengembaraan beliau selepas berlaku kekacauan di dalam pengurusan kerajaan As-Samaaniah. Ketika itu Ibnu Sina sentiasa memakai pakaian fukaha menyebabkan beliau dihormati oleh Amir Khawarizmi.Pencapaian Ibnu Sina yang dianggap paling menonjol ialah pencapaian beliau di dalam bidang kedoktoran di mana beliau telah mengarang kitab beliau yang bernama Al-Qanun yang menggariskan beberapa catatan terperinci seperti hubungannya dengan penyakit batuk kering. Lalu beliau keluar dari Bukhara menuju ke sebuah tempat yang bernama Karkang.Ibnu Sina berjaya menguasai kesemua bidang ilmu dalam usia yang masih terlalu muda di mana ada yang mengatakan usia beliau pada masa tersebut menjangkau usia enam belas tahun atau lapan belas tahun.. Sebagai ganjaran di atas usaha tersebut.Ibu Sina juga telah memberi sumbangan di dalam ilmu fizik sebagaimana yang ditulis di dalam kitabnya Asy-Syifa'. Lantas Ibnu Sina berusaha mengubati penyakit Al-Amir sehinggalah beliau sembuh.Kitab Al-Qanun telah diterjemahkan ke dalam beberapa bahasa Eropah dan terus dijadikan sebagai bahan penyelidikan di beberapa buah universiti di Eropah selama empat kurun berturut-turut. Kemasyhuran dan ketinggian ilmu beliau: . Kemudian beliau berpindah ke Jarjan dan Khurasan. Setelah itu Ibnu Sina membaca kesemua kitab-kitab yang terdapat di dalam perpustakaan tersebut. Walau bagaimanapun setelah beberapa ketika Ibnu Sina meninggalkan kedua-dua negara tersebut menuju ke Dahastan kemudian kembali semula ke Jarjan dan bertemu dengan Juzjani. . . An-Najah dan Al-Isyarah. kedoktoran dan falsafah. Beliau mula mengajar murid-murid beliau pada awal waktu malam.Buku yang dikarang oleh Ibnu Sina adalah menjangkau sebanyak 250 buah termasuk kitab. .Tatkala Al-Amir Nuh bin Mansur mengalami kesakitan. esei dan artikel di dalam bidang matematik. beliau memerintahkan agar memanggil Ibnu Sina supaya dapat bersama-sama dengan para doktor yang lain untuk mengubati penyakit Al-Amir. ramai doktor yang datang mengubatinya. sehinggalah apabila beliau mendengar nama dan kemasyhuran Ibnu Sina. walaupun demikian beliau tidak pernah berhenti menulis. fizik. tekanan perasaan dan beberapa penyebab penyakit yang sangat luar biasa. . mantik. . mengajar dan mengarang. di mana beliau telah dilantik menjadi menteri kepada Syamsu Ad-Daulah di negeri Hamdan sebanyak dua kali.

Walaupun Ibnu Sina salah seorang yang mengutamakan ilmu kedoktoran tetapi beliau tidak mengambil berat kepada kesihatan diri beliau menyebabkan beliau menghadapi pelbagai penyakit sehinggalah kekuatannya menjadi semakin lemah dan akhirnya beliau mati pada tahun 428 Hijrah / 1037 Masihi di negeri Hamdan .Kewafatan Ibnu Sina: .

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful