Sasakala Cau Manggala Aya Sikian

Jaman baheula, cau Manggala kamashur minangka cau pangeunahngeunahna. Pangpunjulna ti antara sakabéh cau. Amis, pelem, jeung seungit melenghir. Katambah bisa asak sorangan dina tangkalna, teu kudu hésé meuyeum model cau séjénna. Nya ku lantaran kitu, cau Manggala teu meunang samanéa dipelak jeung didahar. Jaman harita, cau Manggala husus tuangeun Kangjeng Raja. Tong boroning somah, cacah kuricakan, dalah bangsa ménak ogé, anu lain kulawedet raja mah, teu meunang melak jeung ngadahar. Cau Manggala wungkul dipelak di kebon kagungan raja. Wungkul tuangeun raja. Saha nu ngarempak éta aturan, bakal ditibanan hukuman anu beurat kacida. Kacaturkeun dina hiji mangsa, pangeusi nagara kaserang panyakit murus. Kolot-budak, awéwé-lalaki, sakur nu katerap, taya nu manggapulia. Karasa sore paéh peuting, karasa isuk paéh beurang téh enyaan. Dukun lepus, paraji sakti taya nu mampuh ngungkulan. Ubar jeung jampé pamaké taya nu metu. Ngan kulawedet raja anu salamet téh. Saréhat belelejag baé. Atuh basa paragegedén laporan, yén pangeusi nagri gempar ku panyakit murus, raja malik teu suka. Paragegedén diseukseukan, pajar mere laporan palsu. Bakat ku napsu-napsuna raja, sakur gegedén nu laporan diasupkeun ka panjara, sabab dianggap ngahianat jeung ngawiwirang wibawa raja. “Mun enya gé rahayat gempar, kakeunaan panyakit, meureun kami ogé kudu katépaan,” kitu pamadegan raja. Ku ayana éta kajadian, sakabéh pangeusi nagri, taya nu wani betus. Kanyeri jeung kapeurih maranéhna, disaridem baé ku sorangan. Panyakit beuki mahabu. Nu maot beuki loba. Barang kaayaan geus parna pisan, torojol aya hiji resi. Ngahaja lugay ti patapaanna, lantaran teu téga ningali kawaluratan rahayat. Dawuhan resi, “Piubareun panyakit murus téh nya eta cau Manggala!” Rahayat atoh teu atoh dibéré piubareun téh. Atoh ku ayana pituduh. Teu atohna, sabab padaapal, apan cau Manggala mah teu meunang didahar ku rahayat. Lamun aya nu wani-wani ngarempak, hukuman pati bagéanana. Tapi teu burung réa nu nékad. Ceuk maranéhna, “Ku panyakit murus urang téh paéh! Ngadahar cau Manggala sarua paéh! Pati-pati paéh ogé teu

Am didalahar. yén pelak cau aya nu ngaranjah. duka ka mana. samémé logojo nalikeun tambang. terus diawurkeun ka lebah dapuran cau. kaula hayang nyarita heula ka balaréa. urang ngarala cau Manggala piubareun!” Der cau Manggala kagungan raja téh diranjah ku saréréa. raja teu kinten werana. “Ti mimiti poé ieu. resi sasauran. bisi utusan raja meubeut-meulit ka rahayat nu teu tuah teu dosa. Panyakit murus dadak sagala cageur. cau manggala lain ngan wungkul dahareun raja. Ti harita. bisa dipaké ngubaran panyakit murus. cau manggala jadi loba sikian. Kaula sayaga narima hukuman ti raja. Hiber tingkeleper bari ricit disarada.*** . sangkan nyarék nu jadi ulon-ulonna.panasaran ari geus diihtiaran mah! Hayu batur. Enya baé matih. Tapi tetep pada mikaresep. raja sakulawarga salin jinis jadi cocodot. kajaba lamun salin jinis jadi cocodot!” Tamat kasauran resi.” Sang Resi gancang nyérénkeun diri ka gulang-gulang. “Saméméh nyawa kaula paragat. angger. “Kaula nu tanggung jawab. Barang kaémpér-émpér ka karaton. Putusan raja. tapi kum kadaharan balaréa! Malah raja mah jadi moal beukieun. “Cik pok omongkeun naon paménta anjeun téh!” raja ngidinan.” resi ngasongkeun panuhun. Ari Sang Resi teukanyahoan ngiles. Atuh hasiatna. kaasup ku cocodot téa. resi ditibanan hukuman gantung di kebon cau. Laju maréntah. sakedét nétra. Bari ngarawu keusik.

mantik. Beliau juga mendalami ilmu tasawuf. cara-cara membuat penyelidikan dan perbahasan. . Bapa beliau telah menyediakan seorang guru Al-Quran dan seorang guru kesusasteraan menyebabkan Ibnu Sina dapat menghafal seluruh Al-Quran dalam usia sepuluh tahun.Ibnu Sina dibesarkan di dalam sebuah keluarga yang agak teguh. Dengan demikian bapa Ibnu Sina mampu memberikan pendidikan yang unggul dan pengetahuan yang agak tinggi kepada Ibnu Sina dan adik-beradik beliau jika dibandingkan dengan suasana yang ada pada masa tersebut.Ibnu Sina dilahirkan di Afsyinah iaitu nama sebuah kampung yang terletak berhampiran dengan Bukhara di mana kini ia yang terletak di Republik Uzbekistan. Pengajian ilmu beliau: .Ibnu Sina Ibnu Sina (370 H .428 H / 980 M . . begitu juga beliau tidak akan tidur pada waktu siang kecuali setelah beliau berusaha mendapatkan ilmu pengetahuan pada hari tersebut. walau bagaimanapun akhirnya beliau tinggal menetap di Afsyanah kerana tempat tersebut hampir dengan tempat kerjanya. falsafah malah beliau tergolong di kalangan cendekiawan di bidang kedoktoran serta terkemuka di dalam bidang tersebut sehingga ramai di kalangan pakar-pakar di bidang kedoktoran yang datang mempelajari ilmu daripada beliau.Nama beliau ialah Al-Husain bin Abdullah bin Al-Hasan bin Ali bin Sina. .Ibnu Sina merupakan seorang yang cekal di dalam menimba ilmu pengetahuan di mana beliau tidak akan tidur pada waktu malam kecuali setelah beliau banyak membaca pada malam tersebut. Ayah beliau berasal dari Balakh kemudian berpindah ke Bukhara pada zaman pemerintahan Al-Amir Nuh bin Mansur dan tinggal di salah sebuah perkampungan kecil di Bukhara yang bernama Khirmithan.1037 M) Kelahiran dan kehidupan beliau: . manakala gelaran beliau pula ialah Abu Ali. Beliau tidak pernah ketinggalan dari menghadiri pengajian ilmu fekah dan falsafah sehingga beliau memiliki cara tersendiri di dalam menyelesaikan pelbagai masalah. Selepas mampu menguasai ilmu ini beliau dihantar oleh bapa beliau kepada seseorang yang boleh mengajar ilmu matematik kepada beliau. Kemudian Ibnu Sina mempelajari ilmu fekah.Ibnu Sina banyak mempelajari buku-buku kesusasteraan. .

Al-Amir mengizinkan beliau untuk menggunakan perpustakaan yang terdapat di Istana. . Beliau mula mengajar murid-murid beliau pada awal waktu malam. Walau bagaimanapun setelah beberapa ketika Ibnu Sina meninggalkan kedua-dua negara tersebut menuju ke Dahastan kemudian kembali semula ke Jarjan dan bertemu dengan Juzjani. Kemasyhuran dan ketinggian ilmu beliau: .Pencapaian Ibnu Sina yang dianggap paling menonjol ialah pencapaian beliau di dalam bidang kedoktoran di mana beliau telah mengarang kitab beliau yang bernama Al-Qanun yang menggariskan beberapa catatan terperinci seperti hubungannya dengan penyakit batuk kering. Ketika itu Ibnu Sina sentiasa memakai pakaian fukaha menyebabkan beliau dihormati oleh Amir Khawarizmi. di mana beliau telah dilantik menjadi menteri kepada Syamsu Ad-Daulah di negeri Hamdan sebanyak dua kali. akhlak. fizik. kedoktoran dan falsafah.Tatkala Al-Amir Nuh bin Mansur mengalami kesakitan. mengajar dan mengarang.Ibnu Sina memulakan pengembaraan beliau selepas berlaku kekacauan di dalam pengurusan kerajaan As-Samaaniah. beliau memerintahkan agar memanggil Ibnu Sina supaya dapat bersama-sama dengan para doktor yang lain untuk mengubati penyakit Al-Amir. . An-Najah dan Al-Isyarah.. penyakit paru-paru yang lain serta menyatakan peranan air dan debu di dalam memindahkan jangkitan penyakit di samping mengaitkan penyakit dengan unsur-unsur psikologi. ramai doktor yang datang mengubatinya. Kemudian beliau berpindah ke Jarjan dan Khurasan. Sebagai ganjaran di atas usaha tersebut.Buku yang dikarang oleh Ibnu Sina adalah menjangkau sebanyak 250 buah termasuk kitab.Ibnu Sina berjaya menguasai kesemua bidang ilmu dalam usia yang masih terlalu muda di mana ada yang mengatakan usia beliau pada masa tersebut menjangkau usia enam belas tahun atau lapan belas tahun. Di Jarjan kedudukan Ibnu Sina dipandang tinggi. .Ibu Sina juga telah memberi sumbangan di dalam ilmu fizik sebagaimana yang ditulis di dalam kitabnya Asy-Syifa'. sehinggalah apabila beliau mendengar nama dan kemasyhuran Ibnu Sina. Setelah itu Ibnu Sina membaca kesemua kitab-kitab yang terdapat di dalam perpustakaan tersebut. tekanan perasaan dan beberapa penyebab penyakit yang sangat luar biasa. Lantas Ibnu Sina berusaha mengubati penyakit Al-Amir sehinggalah beliau sembuh. Karangan Ibnu Sina: . .Kitab Al-Qanun telah diterjemahkan ke dalam beberapa bahasa Eropah dan terus dijadikan sebagai bahan penyelidikan di beberapa buah universiti di Eropah selama empat kurun berturut-turut. mantik. . Lalu beliau keluar dari Bukhara menuju ke sebuah tempat yang bernama Karkang. esei dan artikel di dalam bidang matematik. walaupun demikian beliau tidak pernah berhenti menulis. memberikan catatan buku yang beliau hafal kepada mereka manakala pada waktu pagi pula beliau bertolak ke pejabat Kementerian tempat beliau tugaskan.

Kewafatan Ibnu Sina: .Walaupun Ibnu Sina salah seorang yang mengutamakan ilmu kedoktoran tetapi beliau tidak mengambil berat kepada kesihatan diri beliau menyebabkan beliau menghadapi pelbagai penyakit sehinggalah kekuatannya menjadi semakin lemah dan akhirnya beliau mati pada tahun 428 Hijrah / 1037 Masihi di negeri Hamdan .

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful