KEBUDAYAAN KAUM INDIA

Masyarakat India di Malaysia merupakan etnik yang ketiga terbesar selepas Melayu dan Cina. Kewujudan masyarakat India di negara ini telah mewujudkan masyarakat berbilang kaum di negara kita. Kaum India di negara kita juga kaya dengan adat dan budaya yang unik dalam kehidupan mereka. Malah kebudayaan masyarakat India telah menjadikan negara kita penuh dengan warna-warni kebudayaan. Kebudayaan masyarakat India sebenarnya berasal daripada agama Hindu. Walaupun kebanyakan masyarakat India hari ini bukan beragama Hindu, namun mereka masih mengamalkan kebudayaan berteraskan agama Hindu. Seperti kaum-kaum yang lain, kaum India juga mempunyai budaya pemakaian mereka yang tersendiri. Amalan pemakaian kaum India berbeza antara etnik dan ras. Di mana sesuatu cara pemakaian dapat menonjolkan etnik dan ras sekumpulan masyarakat. Begitu juga dengan amalan adat resam mereka yang turut berlainan. Sari merupakan pakaian tenunan khas yang dipakai oleh semua kalangan wanita India. Sari diubahsuai untuk menjadi pakaian kepada golongan kanak-kanak dan remaja. Sari juga dipakai mengikut kehendak dan ia dapat menunjukkan kumpulan keturunan seseorang wanita India. Dhoti merupakan pakaian tradisional orang lelaki dalam kaum India. Dhoti juga merupakan hasil tenunan yang ditenun menggunakan benang kapas ( Cotton ) dan ada juga dhoti yang ditenun khas dengan benang silk. Pemakaian dhoti juga mempunyai pelbagai cara. Selain aspek pemakaian, kaum India turut mempunyai jenis-jenis makanan tradisional yang tersendiri. Tosai merupakan salah satu makanan kaum India yang terkenal. Tosai mempunyai banyak nama lain. Tosai juga dikenali sebagai dosa, dosay, dose, dosai, dhosha, thosai ataupun chakuli.Tosai juga terdiri daripada pelbagai jenis seperti tosai telur, tosai cili, tosai bawang dan sebagainya. Makanan tradisional ini

dan Iran. Tosai dimakan dengan pelbagai jenis lauk smpingan seperti sambar.rave atau sambar idli. Selain tosai. Makanan tradisional ini berasal dari India. Bahan utamanya ialah vigna mungo dan nasi. makanan tradisional kaum India seperti idli dan murukku turut dikenali di kalangan masyarakat Malaysia. Ia adalah permainan bangsa Bangladesh dan juga meluas di Tamil Nadu. asafoetida. Jepun. Permainan yang berasal dari Maharashtra ini pada mulanya dimainkan menggunakan kereta kuda. dua pasukan dibentuk di mana setiap pasukan terdiri daripada tujuh . Murukku juga mempunyai nama-nama lain. Selain aspek pemakanan. Ia dimakan sebagai sarapan pagi ataupun sebagai makanan ringan.acar india. Murukku dapat dibuat dengan pelbagai perasa seperti cili. Bahan utama murukku ialah urad dan tepung beras. Andura Pradesh. Nama lain murukku ialah chakli dan chakri. Makanan ini sering dihidang dengan sambal dari buah-buahan. Makanan tradisional ini juga berasal dari negara India. Punjab dan Maharasutran di India. kaum India turut mempunyai sukan dan permainan tradisional mereka yang tersendiri. Permainan kho-kho ini memerlukan kecergasan fizikal pemain serta pergerakan yang fleksibel untuk megelak peserta-peserta lain. sanna. sambar dan lain-lain.ia diisi dengan kentang dan bawang yang telah di goreng sehingga ranggup. Murukku boleh didapati di mana-mana sahaja dan dihidangkan sebagai makanan ringan.sering dimakan oleh rakyat Malaysia terutamanya kaum India. Kabadi ialah sejenis permainan yang dibentuk dalam permainan tradisional India. Idli mempunyai banyak jenis. Dalam satu permainan. Kebanyakan ahli sejarah India mengatakan bahawa Kho-Kho merupakan hasil pengubahsuaian daripada satu permainan 'Lari dan kejar' di mana seorang pemain akan berlari dan mengejar serta menyentuh pemain lain. Permainan ini sangat terkenal di Selatan Asia dan tersebar dengan meluas di Tenggara Asia.sambal dari buahbuahan. Tosai dimakan sebagai sarapan pagi atau makan malam. Di dalam tosai. Kho-kho merupakan satu permainan tradisional yang popular di kalangan kaum India. Contohnya. ajawain dan cumin. Murukku amat lazat dan senang untuk disediakan. kari ayam dan daging kambing.

Pemain akan memalu permukaan yang kecil dengan tangan kanan.Kaki kanan dilunjurkan sedikit manakala kaki kiri akan . Mridangam merupakan antara instrumen utama dalam industri muzik klasik masyarakat India sejak turun temurun. Gelanggang yang digunakan adalah 12. Kaum India turut memiliki alat-alat muzik tradisional mereka yang unik dan istimewa. Chende digunakan dalam aktiviti kesenian dan keagamaan di negeri Kerala.pemain. Veeku Chenda (untuk memainkan irama asas) dan Acchan Chenda. Koodiyattam dalam bentuk tarian dan aktiviti-aktiviti pemujaan di negeri Kerala. Alat muzik lain adalah Mrdangam yang dimainkan dengan meletakkannya secara selari di atas lantai. Chenda terbahagi kepada 3 jenis iaitu: Uruttu Chenda (untuk bermain pelbagai variasi). Mridangam terbit daripada dua perkataan bahasa sanskrit iaitu Mrid yang membawa maksud lempung dan Ang adalah badan. Alat ini mempunyai bentuk yang seakanakan sama dengan alat tamborin barat yang terdiri daripada rangka bulat diperbuat daripada kayu pokok nangka sepanjang kira-kira 7 hingga 9 inci diameternya dengan kedalaman 2 hingga 4 inci dalamnya. Genderang panjang yang 'bermuka' dua itu dikatakan turut mengambil tempat dalam upacara ritual dan persembahan tarian klasik masyarakat selatan India iaitu barathanatyam.5m x 10m (separuh daripada gelanggang bola keranjang). manakala memalu permukaan besar dengan tangan kiri. Pemain menggunakan 2 kayu pemukul untuk memukul bahagian atas gendang tersebut. Chenda digantung pada pemain gendang supaya ia tergantung tegak dengan bahagian atas gendang yang dibaluti kulit itu. Kanjira termasuk dalam keluarga tamborin. Alat muzik ini dipersembahkan dengan iringan alat-alat muzik lain seperti Khatali. Alat tradisional itu ditemui dalam muzik karnatik sangget sebelum kewujudan tabla iaitu sejenis gendang yang terkenal dan diguna secara meluas dalam cabang muzik klasik hindustani sejak dahulu. Juga berfungsi seakan-akan alat muzik kompang atau tar di sesetengah tempat. Mridangam diletakkan di atas kaki kanan dan buku lali.

Venu berkait rapat dengan Tuhan Hindu Krishna yang selalu digambarkan sedang memainkan alat ini dibibirnya. namun begitu hanya alat muzik saraswati veena sahaja digunakan dalam persembahan muzik karnatak di India. Alat muzik ini tergolong dalam keluarga erofon atau tiupan bukan loyang yang mempunyai bunyi terkuat didunia. Venu ini boleh didapati dalam pelbagai saiz. terdapat 2 lagi alat muzik veena yang terkenal di India iaitu Vichitra Veena dan Rudra Veena yang mana kedua-dua alat muzik ini dimainkan dalam persembahan klasik Hindu. Alat muzik ini mempunyai persamaan dengan alat tiupan Shehnai yang terdapat di utara India tetapi memiliki saiz yang lebih besar dengan badannya diperbuat daripada kayu teguh dan loceng yang besar. . Ianya dinamakan sempena nama Tuhan Hindu Saraswati yang selalu digambarkan sedang bermain alat muzik ini dan terkenal dalam masyarakat India. Alat muzik venu ini boleh menghasilkan bunyi dua setengah oktaf yang bersifat monofoni seperti suara manusia. mempunyai tujuh lubang pada badannya. Untuk memainkan alat muzik ini. Alat ini juga ada yang diperbuat daripada kayu atau logam. Selain alat muzik saraswati veena. Selain itu alat muzik lain adalah saraswati veena. jari amat berperanan penting dalam menutup dan membuka lubang agar menghasilkan bunyi yang menarik dan penting dalam persembahan berdasarkan muzik raga. jari ke dua-dua tangan digunakan untuk menutup dan membuka lubang pada venu.dibengkokkan dan diletakkan pada rangka badan mridangam serta bertentangan dengan badan pemain. Nadaswaram merupakan alat muzik klasik yang terkenal di selatan India. dan lima lubang yang terdapat pada bahagian bawahnya yang dianggap sebagai lubang pengawal bunyi. Venu diperbuat daripada buluh dan merupakan salah satu daripada alat muzik yang tertua di India. Dalam memainkan alat muzik ini.

golongan tetamu ini harus menerima hidangan yang disediakan sebagai tanda ucapan terima kasih kepada tuan rumah. Manakala anak perempuan mereka pula dipanggil seperti seorang ibu dalam tradisi masyarakat mereka. tetamu biasanya akan dijamu dengan makanan dan minuman. sekiranya mereka menerima sesuatu. Seperti kaum lain. Dalam sesebuah institusi keluarga India. Kedudukan suami dalam . Mereka biasanya menyapa dengan menggunakan atau menyebut perkataan “vanakum”. permainan dan alat muzik tradisional. bapa memainkan peranan utama dalam sesebuah keluarga. Oleh yang demikian. masyarakat India digalakkan membawa buah tangan kepada tuan rumah sebagai tanda terima kasih. Dalam masyarakat ini. ibu merupakan seseorang yang sangat dihormati dan yang paling mulia dalam institusi keluarga. bagi kaum India apabila seseorang tetamu datang ke rumah. anak perempuan dijaga dengan sempurna dan amat dititikberatkan terutamanya ketika mereka masih dara. Mereka juga digalakkan melangkah dengan kaki kanan apabila berkunjung ke rumah rakan atau sanak saudara. kaum India juga mempunyai adat berkunjung ke rumah sanak saudara dan menerima kunjungan mereka. Ia juga dikatakan sebagai tanda kebaikan. Ini menunjukkan bahawa golongan wanita diangkat dengan darjat yang tingi dalam kehidupan masyarakat India di negara ini. kebudayaan utama yang diamalkan oleh masyarakat India di negara ini ialah kaum India mengamalkan adat bertegur sapa sesama mereka. dalam kebudayaan mereka. Tujuan mereka menerima pemberian menggunakan tangan kanan adalah sebagai tanda terima kasih dan juga tanda kesyukuran.Selain daripada kebudayaan yang meliputi aspek pemakaian. Oleh yang demikian. Mereka sering bertanya khabar tentang kesihatan. Sepertimana kaum-kaum lain. Mereka sentiasa bertanya khabar antara jiran tetangga mahupun sahabat mereka jika bertemu. pemakanan. Dalam masyarakat India. Namun begitu. Malah ibu dianggap tuhan dalam keluarga mereka. perniagaan dan sebagainya dengan sahabat dan sanak saudara mereka. Apabila mereka ingin berkunjung ke rumah tetamu. keluarga merupakan institusi yang sangat penting. mereka harus menerima dengan menggunakan tangan kanan. kerja.

Selepas itu. Antaranya adat menghormati dan mendapat restu termasuklah menyerah sebiji kelapa yang dilubangkan pada bahagian atasnya. memberi sirih. Dan golongan suami harus ditaati dan dihormati oleh golongan isteri. Dalam penyediaan thaali ini. Malah pada kad jemputan. Majlis perkahwinan dimulakan dengan upacara niccayam (ikat janji) dengan memberi hadiah seperti pakaian dan lainlain. Sewaktu perkahwinan masyarakat India. kumkum. Upacara ini dikenali sebagai paanam paaku. kad jemputan memainkan peranan yang penting kerana sekiranya terdapat kesalahan pada kad jemputan ia menunjukkan bahawa majlis perkahwinan mereka tidak akan berjalan dengan lancar. mencium tapak kaki ibu . golongan suami dianggap sebagai tuhan oleh isterinya. pengantin lelaki akan mengalungkan thaali. Seterusnya. Dalam penyediaan thaali ini pihak lelaki dikehendaki membawa emas. sireh dan bayaran untuk membuat thaali. wang ringgit. Semasa perkahwinan berlangsung. Pelbagai adat yang dilakukan ketika majlis perkahwinan berlangsung. upacara sembahyang dilakukan dan dikenali sebagai thalippadaiyal di mana dalam upacara tersebut nasi manis disediakan termasuk dhoti dan sari untuk pasangan pengantin.keluarga pula. Seterusnya dulang tersebut dibawa ke rumah pengantin perempuan untuk diberikan kepada pengantin lelaki dan begitu juga sebaliknya. Kad jemputan tersebut diletakkan di dalam dulang bersama pinang. mereka menyapu dengan serbuk kunyit cair sebagai tanda keharmonian. Seterusnya beberapa keping kad jemputan dalam bilangan ganjil akan dibawa ke kuil untuk disembahyangkan (arccanai). menuang air susu ke dalamnya. Tiga hari sebelum perkahwinan. Kaum India turut mempunyai kebudayaan yang unik dalam aspek perkahwinan. ia mengambil masa selama tujuh atau sembilah hari sebelum majlis perkahwinan. Pada thaali tersebut diletakkan segumpal benang putih yang dilumurkan dengan kunyit. cendana. Seterusnya adalah penyediaan thaali yang merupakan lambang suci perkahwinan yang dikalungkan pada leher pengantin perempuan dan lelaki. upacara penyatuan atau ikatan suci akan dilakukan agar perkahwinan kekal hingga ke akhir hayat. sireh dan sebagainya sebagai tanda kekayaan. thaali tersebut hendaklah diletakkan di tempat sembahyang.

pengantin perempuan dikehendaki pergi ke rumah pengantin lelaki sebagai menghormati suami selepas mereka disahkan sebagai pasangan suami isteri. Perkataan Deepavali merupakan gabungan perkataan "Dipa" yang bererti cahaya dan perkataan "Gavali" yang bererti barisan. Seterusnya adalah kebudayaan kaum india dari aspek perayaan. Dalam memberikan nama bayi. memberi hadiah dhoti kepada bapa mertua serta sari dan wang kepada ibu mertua. Thaipusam dan Thaiponggal. Perayaan orang India diadakan mengikut bulan dan setiap bulan ditandakan dengan bulan mengambang dan bulan menirus. Setelah itu. mereka akan mengadakan pelbagai upacara sembahyang dan perubahan tahun. Pada hari ini upacara sembahyang akan diadakan terutama untuk mendoakan roh keluarga yang sudah meninggal dunia. Terdapat 21 jenis perayaan dalam masyarakat India dan ini termasuklah perayaan Deepavali. seorang ahli agama akan dirujuk untuk mencari nama yang bertuah dan bersesuaian dengan bintang aksaranya. Deepavali ialah „perayaan cahaya‟ sebagai tanda kejayaan „cahaya‟ ke atas „gelap‟ atau „ilmu‟ ke atas „kejahilan‟ ataupun „keadilan‟ mengatasi „kezaliman‟. Dalam memberikan nama yang sesuai kepada anak. Selain daripada adat perkahwinan. jiran-jiran akan dijemput bagi memeriahkan majlis. Dalam acara ini. Perayaan Deepavali ini disambut pada hari ke 14 bulan Aipasi dalam kalendar Tamil (antara bulan Oktober dan November) dan juga dikenali sebagai pesta cahaya. Pada hari ke 16 merupakan hari menamakan anak. Masyarakat India menyambut pelbagai jenis perayaan dalam setahun mengikut kelendar Hindu. . Kemudian pengantin lelaki pula dikehendaki pergi ke rumah pengantin perempuan selama tiga hari. Selepas upacara perkahwinan. Sepanjang tahun tersebut. apabila bayi dilahirkan. Ketika ini. ahli keluarga tidak boleh menjalankan sebarang upacara keagamaan selama 16 hari. Pada masa itu ibu bapa mertua akan menghormati kedua-dua pengantin dengan mengadakan jamuan.bapa dan membasuh kaki ibu bapa. masyarakat India juga mempunyai adat menyambut kelahiran bayi. semua ahli keluarga akan dimaklumkan tentang kelahiran seseorang bayi. bayi tersebut dipangku satu persatu oleh golongan tua dan dinyanyikan lagu agama oleh golongan wanita. Inilah perayaan paling utama bagi masyarakat India. rumah dan buaian akan dihias dengan begitu cantik. Dalam menyambut kelahiran bayi.

Raja Naragasuri meminta semua manusia agar mereka merayai hari kemenangan itu sebagai peringatan kepada yang mereka yang baik tentang godaan hantu dan syaitan. telah dikalahkan dan dibunuh oleh Maha Krishnan. Pelita yang dipasang dalam barisan dapat dilihat dinyalakan di rumah penganut Hindu bagi melambangkan kejayaan kebaikan mengatasi kejahatan yang dirayakan sebagai perayaan Deepavali.Menurut lagenda. Ianya telah menambah rencah warna-warni dalam kehidupan masyarakat Malaysia yang berbilang kaum. Sebelum mati. Ketika perayaan ini terdapat pelbagai jenis persembahan daripada penganut agama Hindu. kaum India turut memiliki kebudayaan mereka yang unik. Seterusnya adalah perayaan Thaiponggal yang merupakan perayaan menuai dan „padi baru masak‟ serta „memuja semangat padi‟. „kavadi‟ yang berisi buah-buahan. . istimewa dan tersendiri. Seterusnya adalah perayaan Thaipusam. peringatan kepada mereka yang lupa agar berbuat baik dan menjauhi daripada membuat kejahatan sesama manusia. Sepertimana kaum Melayu dan Cina. Rumah akan dibersihkan dan dihiasi. susu. Perpaduan dan kerjasama erat di antara kaum yang terus terjalin kukuh akan menyumbang kepada kemajuan dan kejayaan negara yang lebih cemerlang pada masa hadapan menjelang tahun 2020. madu dan bunga di kuil dan membuat persembahan kepada Dewa Subramaniam. „ponggal‟ pula akan dimasak di dalam periuk baru untuk dipersembahkan kepada Dewa Matahari dan juga disedekahkan kepada jiran tetangga. Pada masa perayaan ini diadakan. Ia adalah masa yang amat baik untuk mangadakan perkahwinan dan upacara lain. Thaipusam pula adalah perayaan bulan “Thai” untuk membersihkan diri dengan menggunakan susu. Raja Naragasuri yang kejam dan selalu memeras rakyatnya.

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful