KEBUDAYAAN KAUM INDIA

Masyarakat India di Malaysia merupakan etnik yang ketiga terbesar selepas Melayu dan Cina. Kewujudan masyarakat India di negara ini telah mewujudkan masyarakat berbilang kaum di negara kita. Kaum India di negara kita juga kaya dengan adat dan budaya yang unik dalam kehidupan mereka. Malah kebudayaan masyarakat India telah menjadikan negara kita penuh dengan warna-warni kebudayaan. Kebudayaan masyarakat India sebenarnya berasal daripada agama Hindu. Walaupun kebanyakan masyarakat India hari ini bukan beragama Hindu, namun mereka masih mengamalkan kebudayaan berteraskan agama Hindu. Seperti kaum-kaum yang lain, kaum India juga mempunyai budaya pemakaian mereka yang tersendiri. Amalan pemakaian kaum India berbeza antara etnik dan ras. Di mana sesuatu cara pemakaian dapat menonjolkan etnik dan ras sekumpulan masyarakat. Begitu juga dengan amalan adat resam mereka yang turut berlainan. Sari merupakan pakaian tenunan khas yang dipakai oleh semua kalangan wanita India. Sari diubahsuai untuk menjadi pakaian kepada golongan kanak-kanak dan remaja. Sari juga dipakai mengikut kehendak dan ia dapat menunjukkan kumpulan keturunan seseorang wanita India. Dhoti merupakan pakaian tradisional orang lelaki dalam kaum India. Dhoti juga merupakan hasil tenunan yang ditenun menggunakan benang kapas ( Cotton ) dan ada juga dhoti yang ditenun khas dengan benang silk. Pemakaian dhoti juga mempunyai pelbagai cara. Selain aspek pemakaian, kaum India turut mempunyai jenis-jenis makanan tradisional yang tersendiri. Tosai merupakan salah satu makanan kaum India yang terkenal. Tosai mempunyai banyak nama lain. Tosai juga dikenali sebagai dosa, dosay, dose, dosai, dhosha, thosai ataupun chakuli.Tosai juga terdiri daripada pelbagai jenis seperti tosai telur, tosai cili, tosai bawang dan sebagainya. Makanan tradisional ini

asafoetida. Permainan kho-kho ini memerlukan kecergasan fizikal pemain serta pergerakan yang fleksibel untuk megelak peserta-peserta lain. Ia adalah permainan bangsa Bangladesh dan juga meluas di Tamil Nadu. Dalam satu permainan. Makanan ini sering dihidang dengan sambal dari buah-buahan.sering dimakan oleh rakyat Malaysia terutamanya kaum India.ia diisi dengan kentang dan bawang yang telah di goreng sehingga ranggup. Bahan utamanya ialah vigna mungo dan nasi.acar india. Selain aspek pemakanan. Nama lain murukku ialah chakli dan chakri. Makanan tradisional ini juga berasal dari negara India. kari ayam dan daging kambing. Jepun. makanan tradisional kaum India seperti idli dan murukku turut dikenali di kalangan masyarakat Malaysia. Murukku juga mempunyai nama-nama lain. Kabadi ialah sejenis permainan yang dibentuk dalam permainan tradisional India. Contohnya. Murukku boleh didapati di mana-mana sahaja dan dihidangkan sebagai makanan ringan. Kho-kho merupakan satu permainan tradisional yang popular di kalangan kaum India. Bahan utama murukku ialah urad dan tepung beras. dua pasukan dibentuk di mana setiap pasukan terdiri daripada tujuh . Tosai dimakan dengan pelbagai jenis lauk smpingan seperti sambar. Makanan tradisional ini berasal dari India. Ia dimakan sebagai sarapan pagi ataupun sebagai makanan ringan. kaum India turut mempunyai sukan dan permainan tradisional mereka yang tersendiri. Permainan ini sangat terkenal di Selatan Asia dan tersebar dengan meluas di Tenggara Asia. Andura Pradesh.sambal dari buahbuahan. Permainan yang berasal dari Maharashtra ini pada mulanya dimainkan menggunakan kereta kuda. sambar dan lain-lain. Murukku dapat dibuat dengan pelbagai perasa seperti cili. Punjab dan Maharasutran di India. dan Iran. Kebanyakan ahli sejarah India mengatakan bahawa Kho-Kho merupakan hasil pengubahsuaian daripada satu permainan 'Lari dan kejar' di mana seorang pemain akan berlari dan mengejar serta menyentuh pemain lain. Tosai dimakan sebagai sarapan pagi atau makan malam. Idli mempunyai banyak jenis. ajawain dan cumin. sanna. Selain tosai. Murukku amat lazat dan senang untuk disediakan.rave atau sambar idli. Di dalam tosai.

Mridangam diletakkan di atas kaki kanan dan buku lali. Kaum India turut memiliki alat-alat muzik tradisional mereka yang unik dan istimewa. Pemain menggunakan 2 kayu pemukul untuk memukul bahagian atas gendang tersebut.5m x 10m (separuh daripada gelanggang bola keranjang). Gelanggang yang digunakan adalah 12. Alat muzik ini dipersembahkan dengan iringan alat-alat muzik lain seperti Khatali. Alat tradisional itu ditemui dalam muzik karnatik sangget sebelum kewujudan tabla iaitu sejenis gendang yang terkenal dan diguna secara meluas dalam cabang muzik klasik hindustani sejak dahulu. Chende digunakan dalam aktiviti kesenian dan keagamaan di negeri Kerala. manakala memalu permukaan besar dengan tangan kiri. Mridangam terbit daripada dua perkataan bahasa sanskrit iaitu Mrid yang membawa maksud lempung dan Ang adalah badan. Chenda terbahagi kepada 3 jenis iaitu: Uruttu Chenda (untuk bermain pelbagai variasi). Genderang panjang yang 'bermuka' dua itu dikatakan turut mengambil tempat dalam upacara ritual dan persembahan tarian klasik masyarakat selatan India iaitu barathanatyam. Chenda digantung pada pemain gendang supaya ia tergantung tegak dengan bahagian atas gendang yang dibaluti kulit itu. Veeku Chenda (untuk memainkan irama asas) dan Acchan Chenda.pemain. Koodiyattam dalam bentuk tarian dan aktiviti-aktiviti pemujaan di negeri Kerala. Kanjira termasuk dalam keluarga tamborin.Kaki kanan dilunjurkan sedikit manakala kaki kiri akan . Juga berfungsi seakan-akan alat muzik kompang atau tar di sesetengah tempat. Alat ini mempunyai bentuk yang seakanakan sama dengan alat tamborin barat yang terdiri daripada rangka bulat diperbuat daripada kayu pokok nangka sepanjang kira-kira 7 hingga 9 inci diameternya dengan kedalaman 2 hingga 4 inci dalamnya. Alat muzik lain adalah Mrdangam yang dimainkan dengan meletakkannya secara selari di atas lantai. Mridangam merupakan antara instrumen utama dalam industri muzik klasik masyarakat India sejak turun temurun. Pemain akan memalu permukaan yang kecil dengan tangan kanan.

jari amat berperanan penting dalam menutup dan membuka lubang agar menghasilkan bunyi yang menarik dan penting dalam persembahan berdasarkan muzik raga. Untuk memainkan alat muzik ini. dan lima lubang yang terdapat pada bahagian bawahnya yang dianggap sebagai lubang pengawal bunyi.dibengkokkan dan diletakkan pada rangka badan mridangam serta bertentangan dengan badan pemain. Nadaswaram merupakan alat muzik klasik yang terkenal di selatan India. . terdapat 2 lagi alat muzik veena yang terkenal di India iaitu Vichitra Veena dan Rudra Veena yang mana kedua-dua alat muzik ini dimainkan dalam persembahan klasik Hindu. Dalam memainkan alat muzik ini. mempunyai tujuh lubang pada badannya. Selain itu alat muzik lain adalah saraswati veena. Alat muzik ini tergolong dalam keluarga erofon atau tiupan bukan loyang yang mempunyai bunyi terkuat didunia. Ianya dinamakan sempena nama Tuhan Hindu Saraswati yang selalu digambarkan sedang bermain alat muzik ini dan terkenal dalam masyarakat India. Alat ini juga ada yang diperbuat daripada kayu atau logam. Alat muzik venu ini boleh menghasilkan bunyi dua setengah oktaf yang bersifat monofoni seperti suara manusia. Selain alat muzik saraswati veena. jari ke dua-dua tangan digunakan untuk menutup dan membuka lubang pada venu. Venu ini boleh didapati dalam pelbagai saiz. Alat muzik ini mempunyai persamaan dengan alat tiupan Shehnai yang terdapat di utara India tetapi memiliki saiz yang lebih besar dengan badannya diperbuat daripada kayu teguh dan loceng yang besar. Venu diperbuat daripada buluh dan merupakan salah satu daripada alat muzik yang tertua di India. namun begitu hanya alat muzik saraswati veena sahaja digunakan dalam persembahan muzik karnatak di India. Venu berkait rapat dengan Tuhan Hindu Krishna yang selalu digambarkan sedang memainkan alat ini dibibirnya.

perniagaan dan sebagainya dengan sahabat dan sanak saudara mereka. Malah ibu dianggap tuhan dalam keluarga mereka. Sepertimana kaum-kaum lain. kaum India juga mempunyai adat berkunjung ke rumah sanak saudara dan menerima kunjungan mereka. Ia juga dikatakan sebagai tanda kebaikan. Apabila mereka ingin berkunjung ke rumah tetamu. Tujuan mereka menerima pemberian menggunakan tangan kanan adalah sebagai tanda terima kasih dan juga tanda kesyukuran. Seperti kaum lain. pemakanan. ibu merupakan seseorang yang sangat dihormati dan yang paling mulia dalam institusi keluarga. sekiranya mereka menerima sesuatu. Kedudukan suami dalam . Mereka sentiasa bertanya khabar antara jiran tetangga mahupun sahabat mereka jika bertemu. Ini menunjukkan bahawa golongan wanita diangkat dengan darjat yang tingi dalam kehidupan masyarakat India di negara ini. mereka harus menerima dengan menggunakan tangan kanan. Oleh yang demikian. dalam kebudayaan mereka. masyarakat India digalakkan membawa buah tangan kepada tuan rumah sebagai tanda terima kasih. bagi kaum India apabila seseorang tetamu datang ke rumah. Dalam masyarakat India. anak perempuan dijaga dengan sempurna dan amat dititikberatkan terutamanya ketika mereka masih dara. bapa memainkan peranan utama dalam sesebuah keluarga. Dalam sesebuah institusi keluarga India. Mereka biasanya menyapa dengan menggunakan atau menyebut perkataan “vanakum”. kebudayaan utama yang diamalkan oleh masyarakat India di negara ini ialah kaum India mengamalkan adat bertegur sapa sesama mereka. Oleh yang demikian. permainan dan alat muzik tradisional. Mereka sering bertanya khabar tentang kesihatan. kerja. Dalam masyarakat ini. tetamu biasanya akan dijamu dengan makanan dan minuman.Selain daripada kebudayaan yang meliputi aspek pemakaian. Manakala anak perempuan mereka pula dipanggil seperti seorang ibu dalam tradisi masyarakat mereka. Mereka juga digalakkan melangkah dengan kaki kanan apabila berkunjung ke rumah rakan atau sanak saudara. Namun begitu. keluarga merupakan institusi yang sangat penting. golongan tetamu ini harus menerima hidangan yang disediakan sebagai tanda ucapan terima kasih kepada tuan rumah.

keluarga pula. Upacara ini dikenali sebagai paanam paaku. Tiga hari sebelum perkahwinan. Pada thaali tersebut diletakkan segumpal benang putih yang dilumurkan dengan kunyit. wang ringgit. Selepas itu. mereka menyapu dengan serbuk kunyit cair sebagai tanda keharmonian. menuang air susu ke dalamnya. Dalam penyediaan thaali ini. ia mengambil masa selama tujuh atau sembilah hari sebelum majlis perkahwinan. Seterusnya dulang tersebut dibawa ke rumah pengantin perempuan untuk diberikan kepada pengantin lelaki dan begitu juga sebaliknya. kad jemputan memainkan peranan yang penting kerana sekiranya terdapat kesalahan pada kad jemputan ia menunjukkan bahawa majlis perkahwinan mereka tidak akan berjalan dengan lancar. sireh dan sebagainya sebagai tanda kekayaan. sireh dan bayaran untuk membuat thaali. Semasa perkahwinan berlangsung. Majlis perkahwinan dimulakan dengan upacara niccayam (ikat janji) dengan memberi hadiah seperti pakaian dan lainlain. upacara sembahyang dilakukan dan dikenali sebagai thalippadaiyal di mana dalam upacara tersebut nasi manis disediakan termasuk dhoti dan sari untuk pasangan pengantin. Seterusnya. Dan golongan suami harus ditaati dan dihormati oleh golongan isteri. kumkum. cendana. Kad jemputan tersebut diletakkan di dalam dulang bersama pinang. Seterusnya adalah penyediaan thaali yang merupakan lambang suci perkahwinan yang dikalungkan pada leher pengantin perempuan dan lelaki. Sewaktu perkahwinan masyarakat India. thaali tersebut hendaklah diletakkan di tempat sembahyang. pengantin lelaki akan mengalungkan thaali. memberi sirih. Malah pada kad jemputan. mencium tapak kaki ibu . Seterusnya beberapa keping kad jemputan dalam bilangan ganjil akan dibawa ke kuil untuk disembahyangkan (arccanai). Antaranya adat menghormati dan mendapat restu termasuklah menyerah sebiji kelapa yang dilubangkan pada bahagian atasnya. golongan suami dianggap sebagai tuhan oleh isterinya. upacara penyatuan atau ikatan suci akan dilakukan agar perkahwinan kekal hingga ke akhir hayat. Kaum India turut mempunyai kebudayaan yang unik dalam aspek perkahwinan. Pelbagai adat yang dilakukan ketika majlis perkahwinan berlangsung. Dalam penyediaan thaali ini pihak lelaki dikehendaki membawa emas.

Selain daripada adat perkahwinan. Terdapat 21 jenis perayaan dalam masyarakat India dan ini termasuklah perayaan Deepavali. Perayaan Deepavali ini disambut pada hari ke 14 bulan Aipasi dalam kalendar Tamil (antara bulan Oktober dan November) dan juga dikenali sebagai pesta cahaya. bayi tersebut dipangku satu persatu oleh golongan tua dan dinyanyikan lagu agama oleh golongan wanita. Dalam memberikan nama yang sesuai kepada anak. rumah dan buaian akan dihias dengan begitu cantik. Pada masa itu ibu bapa mertua akan menghormati kedua-dua pengantin dengan mengadakan jamuan. Inilah perayaan paling utama bagi masyarakat India. semua ahli keluarga akan dimaklumkan tentang kelahiran seseorang bayi. Perayaan orang India diadakan mengikut bulan dan setiap bulan ditandakan dengan bulan mengambang dan bulan menirus. Dalam acara ini. masyarakat India juga mempunyai adat menyambut kelahiran bayi. memberi hadiah dhoti kepada bapa mertua serta sari dan wang kepada ibu mertua. Selepas upacara perkahwinan. Ketika ini. mereka akan mengadakan pelbagai upacara sembahyang dan perubahan tahun. Deepavali ialah „perayaan cahaya‟ sebagai tanda kejayaan „cahaya‟ ke atas „gelap‟ atau „ilmu‟ ke atas „kejahilan‟ ataupun „keadilan‟ mengatasi „kezaliman‟. Pada hari ke 16 merupakan hari menamakan anak. pengantin perempuan dikehendaki pergi ke rumah pengantin lelaki sebagai menghormati suami selepas mereka disahkan sebagai pasangan suami isteri. Seterusnya adalah kebudayaan kaum india dari aspek perayaan. Thaipusam dan Thaiponggal.bapa dan membasuh kaki ibu bapa. Perkataan Deepavali merupakan gabungan perkataan "Dipa" yang bererti cahaya dan perkataan "Gavali" yang bererti barisan. ahli keluarga tidak boleh menjalankan sebarang upacara keagamaan selama 16 hari. jiran-jiran akan dijemput bagi memeriahkan majlis. Masyarakat India menyambut pelbagai jenis perayaan dalam setahun mengikut kelendar Hindu. Setelah itu. Dalam menyambut kelahiran bayi. apabila bayi dilahirkan. Dalam memberikan nama bayi. seorang ahli agama akan dirujuk untuk mencari nama yang bertuah dan bersesuaian dengan bintang aksaranya. Kemudian pengantin lelaki pula dikehendaki pergi ke rumah pengantin perempuan selama tiga hari. Sepanjang tahun tersebut. . Pada hari ini upacara sembahyang akan diadakan terutama untuk mendoakan roh keluarga yang sudah meninggal dunia.

„kavadi‟ yang berisi buah-buahan. Pelita yang dipasang dalam barisan dapat dilihat dinyalakan di rumah penganut Hindu bagi melambangkan kejayaan kebaikan mengatasi kejahatan yang dirayakan sebagai perayaan Deepavali. Raja Naragasuri yang kejam dan selalu memeras rakyatnya. istimewa dan tersendiri. kaum India turut memiliki kebudayaan mereka yang unik. madu dan bunga di kuil dan membuat persembahan kepada Dewa Subramaniam. „ponggal‟ pula akan dimasak di dalam periuk baru untuk dipersembahkan kepada Dewa Matahari dan juga disedekahkan kepada jiran tetangga. Seterusnya adalah perayaan Thaiponggal yang merupakan perayaan menuai dan „padi baru masak‟ serta „memuja semangat padi‟. Perpaduan dan kerjasama erat di antara kaum yang terus terjalin kukuh akan menyumbang kepada kemajuan dan kejayaan negara yang lebih cemerlang pada masa hadapan menjelang tahun 2020. Rumah akan dibersihkan dan dihiasi. telah dikalahkan dan dibunuh oleh Maha Krishnan.Menurut lagenda. Sebelum mati. peringatan kepada mereka yang lupa agar berbuat baik dan menjauhi daripada membuat kejahatan sesama manusia. . susu. Raja Naragasuri meminta semua manusia agar mereka merayai hari kemenangan itu sebagai peringatan kepada yang mereka yang baik tentang godaan hantu dan syaitan. Thaipusam pula adalah perayaan bulan “Thai” untuk membersihkan diri dengan menggunakan susu. Ianya telah menambah rencah warna-warni dalam kehidupan masyarakat Malaysia yang berbilang kaum. Sepertimana kaum Melayu dan Cina. Pada masa perayaan ini diadakan. Ketika perayaan ini terdapat pelbagai jenis persembahan daripada penganut agama Hindu. Ia adalah masa yang amat baik untuk mangadakan perkahwinan dan upacara lain. Seterusnya adalah perayaan Thaipusam.

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful