KEBUDAYAAN KAUM INDIA

Masyarakat India di Malaysia merupakan etnik yang ketiga terbesar selepas Melayu dan Cina. Kewujudan masyarakat India di negara ini telah mewujudkan masyarakat berbilang kaum di negara kita. Kaum India di negara kita juga kaya dengan adat dan budaya yang unik dalam kehidupan mereka. Malah kebudayaan masyarakat India telah menjadikan negara kita penuh dengan warna-warni kebudayaan. Kebudayaan masyarakat India sebenarnya berasal daripada agama Hindu. Walaupun kebanyakan masyarakat India hari ini bukan beragama Hindu, namun mereka masih mengamalkan kebudayaan berteraskan agama Hindu. Seperti kaum-kaum yang lain, kaum India juga mempunyai budaya pemakaian mereka yang tersendiri. Amalan pemakaian kaum India berbeza antara etnik dan ras. Di mana sesuatu cara pemakaian dapat menonjolkan etnik dan ras sekumpulan masyarakat. Begitu juga dengan amalan adat resam mereka yang turut berlainan. Sari merupakan pakaian tenunan khas yang dipakai oleh semua kalangan wanita India. Sari diubahsuai untuk menjadi pakaian kepada golongan kanak-kanak dan remaja. Sari juga dipakai mengikut kehendak dan ia dapat menunjukkan kumpulan keturunan seseorang wanita India. Dhoti merupakan pakaian tradisional orang lelaki dalam kaum India. Dhoti juga merupakan hasil tenunan yang ditenun menggunakan benang kapas ( Cotton ) dan ada juga dhoti yang ditenun khas dengan benang silk. Pemakaian dhoti juga mempunyai pelbagai cara. Selain aspek pemakaian, kaum India turut mempunyai jenis-jenis makanan tradisional yang tersendiri. Tosai merupakan salah satu makanan kaum India yang terkenal. Tosai mempunyai banyak nama lain. Tosai juga dikenali sebagai dosa, dosay, dose, dosai, dhosha, thosai ataupun chakuli.Tosai juga terdiri daripada pelbagai jenis seperti tosai telur, tosai cili, tosai bawang dan sebagainya. Makanan tradisional ini

Andura Pradesh.rave atau sambar idli. Nama lain murukku ialah chakli dan chakri. sambar dan lain-lain. asafoetida. Contohnya. Makanan ini sering dihidang dengan sambal dari buah-buahan. Selain tosai. Di dalam tosai.sering dimakan oleh rakyat Malaysia terutamanya kaum India. Idli mempunyai banyak jenis. Murukku boleh didapati di mana-mana sahaja dan dihidangkan sebagai makanan ringan. dua pasukan dibentuk di mana setiap pasukan terdiri daripada tujuh . Murukku juga mempunyai nama-nama lain. kari ayam dan daging kambing. Permainan yang berasal dari Maharashtra ini pada mulanya dimainkan menggunakan kereta kuda. Selain aspek pemakanan.acar india. Tosai dimakan dengan pelbagai jenis lauk smpingan seperti sambar. Makanan tradisional ini juga berasal dari negara India. Dalam satu permainan. Tosai dimakan sebagai sarapan pagi atau makan malam. Permainan kho-kho ini memerlukan kecergasan fizikal pemain serta pergerakan yang fleksibel untuk megelak peserta-peserta lain. ajawain dan cumin. Bahan utamanya ialah vigna mungo dan nasi. Makanan tradisional ini berasal dari India. Murukku dapat dibuat dengan pelbagai perasa seperti cili. dan Iran. Kabadi ialah sejenis permainan yang dibentuk dalam permainan tradisional India. kaum India turut mempunyai sukan dan permainan tradisional mereka yang tersendiri. Murukku amat lazat dan senang untuk disediakan. Ia adalah permainan bangsa Bangladesh dan juga meluas di Tamil Nadu.ia diisi dengan kentang dan bawang yang telah di goreng sehingga ranggup. Kho-kho merupakan satu permainan tradisional yang popular di kalangan kaum India. makanan tradisional kaum India seperti idli dan murukku turut dikenali di kalangan masyarakat Malaysia. Jepun. Kebanyakan ahli sejarah India mengatakan bahawa Kho-Kho merupakan hasil pengubahsuaian daripada satu permainan 'Lari dan kejar' di mana seorang pemain akan berlari dan mengejar serta menyentuh pemain lain. Ia dimakan sebagai sarapan pagi ataupun sebagai makanan ringan. Permainan ini sangat terkenal di Selatan Asia dan tersebar dengan meluas di Tenggara Asia. sanna. Bahan utama murukku ialah urad dan tepung beras.sambal dari buahbuahan. Punjab dan Maharasutran di India.

Veeku Chenda (untuk memainkan irama asas) dan Acchan Chenda. Alat tradisional itu ditemui dalam muzik karnatik sangget sebelum kewujudan tabla iaitu sejenis gendang yang terkenal dan diguna secara meluas dalam cabang muzik klasik hindustani sejak dahulu. Alat muzik lain adalah Mrdangam yang dimainkan dengan meletakkannya secara selari di atas lantai. Genderang panjang yang 'bermuka' dua itu dikatakan turut mengambil tempat dalam upacara ritual dan persembahan tarian klasik masyarakat selatan India iaitu barathanatyam. Chenda terbahagi kepada 3 jenis iaitu: Uruttu Chenda (untuk bermain pelbagai variasi).Kaki kanan dilunjurkan sedikit manakala kaki kiri akan . Chende digunakan dalam aktiviti kesenian dan keagamaan di negeri Kerala. Kanjira termasuk dalam keluarga tamborin. Kaum India turut memiliki alat-alat muzik tradisional mereka yang unik dan istimewa. manakala memalu permukaan besar dengan tangan kiri. Alat muzik ini dipersembahkan dengan iringan alat-alat muzik lain seperti Khatali. Pemain menggunakan 2 kayu pemukul untuk memukul bahagian atas gendang tersebut. Pemain akan memalu permukaan yang kecil dengan tangan kanan. Chenda digantung pada pemain gendang supaya ia tergantung tegak dengan bahagian atas gendang yang dibaluti kulit itu. Mridangam terbit daripada dua perkataan bahasa sanskrit iaitu Mrid yang membawa maksud lempung dan Ang adalah badan.5m x 10m (separuh daripada gelanggang bola keranjang). Gelanggang yang digunakan adalah 12. Mridangam diletakkan di atas kaki kanan dan buku lali. Koodiyattam dalam bentuk tarian dan aktiviti-aktiviti pemujaan di negeri Kerala. Alat ini mempunyai bentuk yang seakanakan sama dengan alat tamborin barat yang terdiri daripada rangka bulat diperbuat daripada kayu pokok nangka sepanjang kira-kira 7 hingga 9 inci diameternya dengan kedalaman 2 hingga 4 inci dalamnya.pemain. Juga berfungsi seakan-akan alat muzik kompang atau tar di sesetengah tempat. Mridangam merupakan antara instrumen utama dalam industri muzik klasik masyarakat India sejak turun temurun.

Venu berkait rapat dengan Tuhan Hindu Krishna yang selalu digambarkan sedang memainkan alat ini dibibirnya. Alat muzik ini mempunyai persamaan dengan alat tiupan Shehnai yang terdapat di utara India tetapi memiliki saiz yang lebih besar dengan badannya diperbuat daripada kayu teguh dan loceng yang besar. Alat muzik venu ini boleh menghasilkan bunyi dua setengah oktaf yang bersifat monofoni seperti suara manusia. Alat muzik ini tergolong dalam keluarga erofon atau tiupan bukan loyang yang mempunyai bunyi terkuat didunia.dibengkokkan dan diletakkan pada rangka badan mridangam serta bertentangan dengan badan pemain. . Venu ini boleh didapati dalam pelbagai saiz. Nadaswaram merupakan alat muzik klasik yang terkenal di selatan India. namun begitu hanya alat muzik saraswati veena sahaja digunakan dalam persembahan muzik karnatak di India. Ianya dinamakan sempena nama Tuhan Hindu Saraswati yang selalu digambarkan sedang bermain alat muzik ini dan terkenal dalam masyarakat India. terdapat 2 lagi alat muzik veena yang terkenal di India iaitu Vichitra Veena dan Rudra Veena yang mana kedua-dua alat muzik ini dimainkan dalam persembahan klasik Hindu. jari amat berperanan penting dalam menutup dan membuka lubang agar menghasilkan bunyi yang menarik dan penting dalam persembahan berdasarkan muzik raga. Untuk memainkan alat muzik ini. Venu diperbuat daripada buluh dan merupakan salah satu daripada alat muzik yang tertua di India. jari ke dua-dua tangan digunakan untuk menutup dan membuka lubang pada venu. mempunyai tujuh lubang pada badannya. Dalam memainkan alat muzik ini. dan lima lubang yang terdapat pada bahagian bawahnya yang dianggap sebagai lubang pengawal bunyi. Alat ini juga ada yang diperbuat daripada kayu atau logam. Selain itu alat muzik lain adalah saraswati veena. Selain alat muzik saraswati veena.

keluarga merupakan institusi yang sangat penting. Namun begitu. Seperti kaum lain. bapa memainkan peranan utama dalam sesebuah keluarga. masyarakat India digalakkan membawa buah tangan kepada tuan rumah sebagai tanda terima kasih. anak perempuan dijaga dengan sempurna dan amat dititikberatkan terutamanya ketika mereka masih dara. Oleh yang demikian. dalam kebudayaan mereka. Ia juga dikatakan sebagai tanda kebaikan. Manakala anak perempuan mereka pula dipanggil seperti seorang ibu dalam tradisi masyarakat mereka. ibu merupakan seseorang yang sangat dihormati dan yang paling mulia dalam institusi keluarga. Mereka sentiasa bertanya khabar antara jiran tetangga mahupun sahabat mereka jika bertemu. Sepertimana kaum-kaum lain. Tujuan mereka menerima pemberian menggunakan tangan kanan adalah sebagai tanda terima kasih dan juga tanda kesyukuran. perniagaan dan sebagainya dengan sahabat dan sanak saudara mereka. Mereka sering bertanya khabar tentang kesihatan. golongan tetamu ini harus menerima hidangan yang disediakan sebagai tanda ucapan terima kasih kepada tuan rumah. Malah ibu dianggap tuhan dalam keluarga mereka. Oleh yang demikian. Dalam masyarakat India.Selain daripada kebudayaan yang meliputi aspek pemakaian. Dalam masyarakat ini. kaum India juga mempunyai adat berkunjung ke rumah sanak saudara dan menerima kunjungan mereka. Mereka juga digalakkan melangkah dengan kaki kanan apabila berkunjung ke rumah rakan atau sanak saudara. bagi kaum India apabila seseorang tetamu datang ke rumah. Ini menunjukkan bahawa golongan wanita diangkat dengan darjat yang tingi dalam kehidupan masyarakat India di negara ini. sekiranya mereka menerima sesuatu. kebudayaan utama yang diamalkan oleh masyarakat India di negara ini ialah kaum India mengamalkan adat bertegur sapa sesama mereka. Mereka biasanya menyapa dengan menggunakan atau menyebut perkataan “vanakum”. pemakanan. kerja. Kedudukan suami dalam . Dalam sesebuah institusi keluarga India. Apabila mereka ingin berkunjung ke rumah tetamu. permainan dan alat muzik tradisional. tetamu biasanya akan dijamu dengan makanan dan minuman. mereka harus menerima dengan menggunakan tangan kanan.

wang ringgit. Pelbagai adat yang dilakukan ketika majlis perkahwinan berlangsung. Dalam penyediaan thaali ini. Dalam penyediaan thaali ini pihak lelaki dikehendaki membawa emas. thaali tersebut hendaklah diletakkan di tempat sembahyang. Seterusnya adalah penyediaan thaali yang merupakan lambang suci perkahwinan yang dikalungkan pada leher pengantin perempuan dan lelaki. Upacara ini dikenali sebagai paanam paaku. mereka menyapu dengan serbuk kunyit cair sebagai tanda keharmonian. Dan golongan suami harus ditaati dan dihormati oleh golongan isteri.keluarga pula. Kaum India turut mempunyai kebudayaan yang unik dalam aspek perkahwinan. golongan suami dianggap sebagai tuhan oleh isterinya. Antaranya adat menghormati dan mendapat restu termasuklah menyerah sebiji kelapa yang dilubangkan pada bahagian atasnya. sireh dan bayaran untuk membuat thaali. Kad jemputan tersebut diletakkan di dalam dulang bersama pinang. upacara penyatuan atau ikatan suci akan dilakukan agar perkahwinan kekal hingga ke akhir hayat. cendana. Seterusnya beberapa keping kad jemputan dalam bilangan ganjil akan dibawa ke kuil untuk disembahyangkan (arccanai). sireh dan sebagainya sebagai tanda kekayaan. kumkum. Sewaktu perkahwinan masyarakat India. Pada thaali tersebut diletakkan segumpal benang putih yang dilumurkan dengan kunyit. Semasa perkahwinan berlangsung. Majlis perkahwinan dimulakan dengan upacara niccayam (ikat janji) dengan memberi hadiah seperti pakaian dan lainlain. Tiga hari sebelum perkahwinan. Seterusnya dulang tersebut dibawa ke rumah pengantin perempuan untuk diberikan kepada pengantin lelaki dan begitu juga sebaliknya. Seterusnya. upacara sembahyang dilakukan dan dikenali sebagai thalippadaiyal di mana dalam upacara tersebut nasi manis disediakan termasuk dhoti dan sari untuk pasangan pengantin. Selepas itu. memberi sirih. Malah pada kad jemputan. kad jemputan memainkan peranan yang penting kerana sekiranya terdapat kesalahan pada kad jemputan ia menunjukkan bahawa majlis perkahwinan mereka tidak akan berjalan dengan lancar. pengantin lelaki akan mengalungkan thaali. mencium tapak kaki ibu . ia mengambil masa selama tujuh atau sembilah hari sebelum majlis perkahwinan. menuang air susu ke dalamnya.

memberi hadiah dhoti kepada bapa mertua serta sari dan wang kepada ibu mertua. Pada hari ke 16 merupakan hari menamakan anak. pengantin perempuan dikehendaki pergi ke rumah pengantin lelaki sebagai menghormati suami selepas mereka disahkan sebagai pasangan suami isteri. Terdapat 21 jenis perayaan dalam masyarakat India dan ini termasuklah perayaan Deepavali. Inilah perayaan paling utama bagi masyarakat India. apabila bayi dilahirkan. semua ahli keluarga akan dimaklumkan tentang kelahiran seseorang bayi. Perayaan Deepavali ini disambut pada hari ke 14 bulan Aipasi dalam kalendar Tamil (antara bulan Oktober dan November) dan juga dikenali sebagai pesta cahaya. Pada hari ini upacara sembahyang akan diadakan terutama untuk mendoakan roh keluarga yang sudah meninggal dunia. Dalam memberikan nama yang sesuai kepada anak. . seorang ahli agama akan dirujuk untuk mencari nama yang bertuah dan bersesuaian dengan bintang aksaranya. Masyarakat India menyambut pelbagai jenis perayaan dalam setahun mengikut kelendar Hindu. Setelah itu. Dalam acara ini. bayi tersebut dipangku satu persatu oleh golongan tua dan dinyanyikan lagu agama oleh golongan wanita. Selain daripada adat perkahwinan. masyarakat India juga mempunyai adat menyambut kelahiran bayi. Selepas upacara perkahwinan. Deepavali ialah „perayaan cahaya‟ sebagai tanda kejayaan „cahaya‟ ke atas „gelap‟ atau „ilmu‟ ke atas „kejahilan‟ ataupun „keadilan‟ mengatasi „kezaliman‟. rumah dan buaian akan dihias dengan begitu cantik. mereka akan mengadakan pelbagai upacara sembahyang dan perubahan tahun. Dalam memberikan nama bayi.bapa dan membasuh kaki ibu bapa. Sepanjang tahun tersebut. Kemudian pengantin lelaki pula dikehendaki pergi ke rumah pengantin perempuan selama tiga hari. Dalam menyambut kelahiran bayi. ahli keluarga tidak boleh menjalankan sebarang upacara keagamaan selama 16 hari. Thaipusam dan Thaiponggal. Pada masa itu ibu bapa mertua akan menghormati kedua-dua pengantin dengan mengadakan jamuan. Perayaan orang India diadakan mengikut bulan dan setiap bulan ditandakan dengan bulan mengambang dan bulan menirus. Seterusnya adalah kebudayaan kaum india dari aspek perayaan. Ketika ini. Perkataan Deepavali merupakan gabungan perkataan "Dipa" yang bererti cahaya dan perkataan "Gavali" yang bererti barisan. jiran-jiran akan dijemput bagi memeriahkan majlis.

Seterusnya adalah perayaan Thaipusam. Thaipusam pula adalah perayaan bulan “Thai” untuk membersihkan diri dengan menggunakan susu. Pada masa perayaan ini diadakan. „kavadi‟ yang berisi buah-buahan. istimewa dan tersendiri. peringatan kepada mereka yang lupa agar berbuat baik dan menjauhi daripada membuat kejahatan sesama manusia. Raja Naragasuri meminta semua manusia agar mereka merayai hari kemenangan itu sebagai peringatan kepada yang mereka yang baik tentang godaan hantu dan syaitan. Sepertimana kaum Melayu dan Cina. Ianya telah menambah rencah warna-warni dalam kehidupan masyarakat Malaysia yang berbilang kaum.Menurut lagenda. . Ia adalah masa yang amat baik untuk mangadakan perkahwinan dan upacara lain. kaum India turut memiliki kebudayaan mereka yang unik. Perpaduan dan kerjasama erat di antara kaum yang terus terjalin kukuh akan menyumbang kepada kemajuan dan kejayaan negara yang lebih cemerlang pada masa hadapan menjelang tahun 2020. Raja Naragasuri yang kejam dan selalu memeras rakyatnya. Ketika perayaan ini terdapat pelbagai jenis persembahan daripada penganut agama Hindu. Seterusnya adalah perayaan Thaiponggal yang merupakan perayaan menuai dan „padi baru masak‟ serta „memuja semangat padi‟. Pelita yang dipasang dalam barisan dapat dilihat dinyalakan di rumah penganut Hindu bagi melambangkan kejayaan kebaikan mengatasi kejahatan yang dirayakan sebagai perayaan Deepavali. Rumah akan dibersihkan dan dihiasi. susu. madu dan bunga di kuil dan membuat persembahan kepada Dewa Subramaniam. Sebelum mati. telah dikalahkan dan dibunuh oleh Maha Krishnan. „ponggal‟ pula akan dimasak di dalam periuk baru untuk dipersembahkan kepada Dewa Matahari dan juga disedekahkan kepada jiran tetangga.

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful