P. 1
Fungsi-fungsi Alat Artikulasi Dan Kedudukan Daerahnya

Fungsi-fungsi Alat Artikulasi Dan Kedudukan Daerahnya

|Views: 4,433|Likes:
Published by hafizah_90

More info:

Published by: hafizah_90 on May 04, 2010
Copyright:Attribution Non-commercial

Availability:

Read on Scribd mobile: iPhone, iPad and Android.
download as DOCX, PDF, TXT or read online from Scribd
See more
See less

07/29/2013

pdf

text

original

5.

0 FUNGSI-FUNGSI ALAT ARTIKULASI DAN KEDUDUKAN DAERAHNYA

Tiga jenis alat artikulasi.

1) Alat bahagian dalam tubuh¶ 2) Alat artikulasi 3) Daerah artikulasi

Alat-alat bahagian dalam tubuh

Bahagian dalam tubuh adalah bahagian yang memulakan sesuatu gerakan udara seperti paru-paru, trakea, kotak suara, pita suara, epiglottis dan farinks.

1. Bibir atas 2. Bibir bawah 3. Gigi atas 4. Gigi bawah 5. Gusi 6. Lelangit keras 7. Lelangit lembut 8. Anak tekak 9. Hujung lidah 10. Hadapan lidah

11. Tengah lidah 12. Belakang lidah 13. Akar lidah 14. Epiglotis 15. Pita suara 16. Rongga tekak 17. Rongga Hidung 18. Rongga mulut 19. Rahang 20. Tenggorok

RAJAH

1:

ALAT-ALAT

DALAM

BAHAGIAN TUBUH

Paru-paru adalah bahagian yang bertanggungjawab menyedut udara dan mengepam udara keluar yang seterusnya menghasilkan bunyi bahasa.Kebanyakkan bunyi yang dihasilkan adalah proses daripada pengepaman keluar udara dari paru paru. Kualiti bunyi yang dihasilka n bergantung pada proses pengembangan dan penguncupan paru-paru. Lazimnya, apabila kita bercakap, udara yang disedut masuk ke dalam paru-paru tidaklah sama banyak seperti semasa kita bernafas biasa.

Trakea adalah saluran udara di antara larinks dan par u-paru. Alat seperti pipa ini membolehkan laluan udara dari rongga hidung dan mulut masuk paru -paru, dan keluar kembali. Udara yang keluar dari paru -paru inilah yang imanipulasi oleh alat dan daerah artikulasi bagi menghasilkan bunyi. Larinks pula adalah bahagian pipa mengandungi tisu yang dinamakan pita suara. Ini adalah alat yang terlibat dalam menghasilkan semua suara.

Pita suara ini terdiri daripada dua keeping tisu nipis yang dipanggil pita suara. Dua keping pita suara ini dapat dirapatkan menjadi t ertutup rapat dan direnggangkan menjadi terbuka luas. Apabila pita suara ini dibiarkan terbuka luas, udara akan keluar menghasilkan bunyi seperti apabilak ita melafazkan bunyi awal kata habis dalam bahasa Melayuu. Manakala apabila dirapatkan hingga tertutu p, iaitu sehingga tisu pita suara ini menyentuh satu sama lain, maka udara melaluinya menyebabkan ianya bergetar. Inilah yang menghasilkan bunyi yang dinamakan bersuara. Tinggi rendah kelangsingan bergantung pada bagaimana pita suara diubah suai. Ruang di antara pita-pita suara ini dinamakan glottis. Di kawasan inilah terhasilnya bunyi hentian glottis.

Kotak suara, pita suara terletak di dalam kotak suara ini. Kotak suara ini terdiri daripada beberapa keping tulang rawan pada bahagian luarnya. Bahagian i ni dikenali sebagai halkum. Fungsi kotak suara boleh dipecahkan kepada dua, iaitu fungsi biologinya dan fungsi bahasa. Fungsi biologinya dalah bagi melindungi paru paru dengan menahan butir -butir makanan dan juga cecair daripada memasuki trakea. Sementara fungsi bahasa, pula ia menghasilkan mengikut kedudukan posisinya yang diubah suai. bunyi -bunyi bahasa

Epiglotis pula ialah tisu yang terletak di belakang lidah dan di depan pintu masuk ke larinks. Semasa makan atau minum, epiglotis berfungsi sebagai penu tup kepada masuknya makanan dan minuman ke trakea. Epiglotis tidak mempunyai fungsi menghasilkan bunyi. Epiglotis hanya memberikan laluanm kepada udara melalui larinks dan semua sistem pernafasan yang lain.

Farinks ialah pipa yang membentuk kerongkong ya ng menghubungkan larinks dengan bahagian atas rongga tekak, anak tekak dan rongga hidung.

Esofagus bukanlah alat yang terlibat dalam artikulasi. Ia adalah saluran yang membawa makanan dari mulut ke usus.

Alat-alat artikulasi

Alat artikulasi adalah alat yang digunakan untuk menghasilkan bunyi. Alat-alat ini adalah bibir atas dan bawah, hujung lidah, hadapan lidah, belakang lidah, gusi, batas gusi, lelangit keras, lelangit lembut dan pita suara. Alat ini terbahagi kepada dua, iaitu aktif dan pasif. Alat ar tikulasi aktif adalah alat yang boleh digerakkan manakala pasif pula adalah sebaliknya. Alat artikulasi aktif adalah lidah, bibir, lelangit lembut dan gigi bawah.

Lidah adalah alat yang paling aktif dalam menghasilkan bunyi bahasa. Lidah terbahagu kepada hujung lidah, depan lidah dan belakang lidah. Hujung lidah boleh digerakkan ke depan dank e belakang bagi menghasilkan bunyi, depan lidah pula boleh diangkat ke atas menyentuh lelangit keras dan belakang lidah (atau akar lidah) boleh diangkat menyentuh le langit lembut.

Bibir, kedua-dua bibir boleh digerakkan menyentuh antara satu sama lain, atau bibir atas menyentuh gigi bawah dan sebaliknya bagi menghasilkan bunyi.

Gigi, gigi bawah boleh digerakkan ke atas bagi menyentuh bibir atas. Lelangit lembut, boleh digerakkan ke bawah bagi menyentuh belakang lidah dan ini dapat menghasilkan bunyi sengau.

Alat artikulasi pasif adalah gigi atas dan lelangit keras. Gigi atas, tidaklah boleh digerakkan. Oleh sebab itu, ia dipanggil alat pasif, yakni alat lain menyentuhnya. Lelangit keras, adalah juga alat pasif. Ia boleh disentuh oleh alat artikulasi aktif seperti depan lidah.

Daerah Artikulasi

Daerah artikulasi ialah kawasan tempat sentuhan alat artikulasi semasa menghasilkan sesuatu bunyi. Pelbagai bunyi ba hasa dapat dihasilkan apabila daerah sebutan dimanipulasi. Alat artikulasi yang sama menghasilkan bunyi bahasa yang berlainan apabila menyentuh daerah artikulasi ynag berlainan. Penamaan bunyi-bunyi bahasa adalah berdasarkan kepada cara sesuatu bunyi itu dihasilkan. Ini melibatkan alat dan daerah yang disentuh oleh alat artikulasi tersebut. Sebagai contoh, jika hujung lidah menyentuh bahagian belakang atas gusi dan lelangit lembut pula menyentuh rongga belakang tekak, maka bunyi yang dihasilkan adalah bun yi [ t ]. Bunyi ini dilabelkan sebagai letupan gusi tak bersuara kerana udara yang tersekat di belakang lidah dilepas secara serta -merta dengan tidak menggetarkan pita suara. Dalam hal ini pita suara bergetar maka bunyi yang dirujuk itu dikatakan bersuara sebaliknya pula jika tidak bergetar, maka bunyi ynag dihasilkan itu dinamakan sebagai tak bersuara.

Ujian boleh dilakukan bagi menentukan sesuatu bunyi itu bersuara ataupun tidak dengan meletakkan jari pada halkum atau larinks. Apabila pada masa menghasilkan sesuatu bunyi itu terasa getaran yang berlaku, maka bunyi tersebut diklasifikasikan sebagai bunyi bersuara. Selain itu, cara lain yang boleh dilakukan ialah meletakkan jari di dalam telinga. Kemudian lafazkan bunyi bersuara, maka yang akan kedengaran nanti adalah bunyi berdesi r atau dalam bahasa Inggeris dikatakan hissing dan buzzing. Ini menunjukkan pita suara sedang bergetar.

RAJAH 2: ALAT-ALAT SERTA DAERAH ARTIKULASI

Pelabelan Bunyi Bahasa

Kesemua alat yang dinyatakan di atas berfungsi bagi m enghasilkan bunyi vokal, konsonan dan diftonmg yang dilabelkan mengikut alat dan daerah pengeluaran yang terlibat. Untuk konsonan, keadaan pita suara juga memainkan peranan yang penting kearana klasifikasi bersuara dan tak bersuara akan diambil kira. Selain itu, cirri penting bunyi konsonan adalah lafaznya yang berbeza -beza akibat sekatan yang berlaku semasa melafazkannya. Pengklasifikasian seperti ini tidak berlaku untuk bunyi vokal kerana kesemua bunyi vokal adalah bersuara dan tiada sekatan pengaliran ud ara berlaku semasa lafaz.

You're Reading a Free Preview

Download
scribd
/*********** DO NOT ALTER ANYTHING BELOW THIS LINE ! ************/ var s_code=s.t();if(s_code)document.write(s_code)//-->