PENGENALAN MASYARAKAT MAJMUK Malaysia merupakan sebuah negara mempunyai komposisi masyarakat yang majmuk dan melibatkan berpuluh

-puluh etnik dan bangsa meliputi Malaysia timur dan Malaysia barat. Namun terdapat tiga bangsa yang bersifat majoriti di Malaysia iaitu kaum melayu, cina dan india. Di Sarawak etnik yang paling ramai ialah etnik Iban yang mewakili 30 peratus dari keseluruhan etnik di Sarawak. Di Sabah pula etnik yang paling ramai ialah etnik Kadazan-Dusun yang terdiri 27 suku. Menurut Kamus Dewan Edisi Keempat cetakan 2007, masyarakat majmuk bermaksud masyarakat yang terdiri daripada beberapa kaum dan suku. Menurut J. S Furnival (1948) masyarakat majmuk terdiri daripada berbagai kaum/etnik yang mempunyai kebudayaan, agama, bahasa dan adat resam yang tersendiri meskipun berada di bawah sistem politik yang sama. Manakala menurut Kamarudin Jaafar masyarakat majmuk bermaksud kaum bercampur tetapi kehidupan berasingan, interaksi terbatas, penuh prasangka serta µbersama¶ tetapi tidak bersatu. Masyarakat majmuk boleh dibahagikan kepada tiga ciri utama iaitu dari sudut politik, ekonomi dan sosial. Ciri-ciri masyarakat majmuk pertama dari sudut politik bermaksud setiap etnik atau bangsa mempunyai tingkah laku tersendiri dalam pendirian politik. Parti politik dominan lebih berteraskan perkauman dan mengamalkan politik perkauman. Selain itu terdapat juga parti politik yang berasaskan keagamaan kerana mempunyai pendirian kepercayaan yang berbeza. Dari sudut ekonomi masyarakat majmuk membawa erti setiap masyarakat mempunyai pengkhususan pekerjaan yang berbeza. Perbezaan pekerjaan juga membawa kepada perbezaan tempat tinggal, taraf kehidupan, dan komposisi kaum di setiap negeri. Ciri-ciri yang terakhir ialah ciri-ciri dari sudut sosial iaitu setiap bangsa mempunyai interaksi yang lebih di dalam kaum masing-masing dan kurang berinteraksi di antara kaum. Masyarakat majmuk juga mempunyai azam sosial yang sama. Kewujudan pelbagai kaum dan etnik juga mewujudkan kehidupan yang penuh berprasangka, konflik dan pertentangan dalaman dan luaran.

Selain itu. 1985:4). Menurut W. Tetapi tidak menjejaskan corak masyarakat ketika itu kerana kaum pendatang ini adalah daripada rumpun bangsa yang sama (James P. Andaya dan L. Migrasi daripada luar juga berlaku tetapi jumlahnya terhad. Pada awal abad ke-18. Pengaruh masyarakat Cina ke Tanah Melayu telah mengubah corak dan sistem sosial Alam Melayu dan juga masyarakat Melayu ketika itu. Kemasukkan masyarakat Cina ke Tanah Melayu menunjukkan bermulanya proses pembentukan masyarakat majmuk daripada pengaruh masyarakat Cina yang semakin bertambah. Ongkili. Oleh itu. Indonesia. Migrasi ini berlaku sedikit demi sedikit sebelum penjajahan barat. Aktiviti ekonomi dan perladangan menjadi faktor utama dalam aktiviti migrasi daripada luar terutamanya daripada China dan India. tetapi berleluasa setelah penjajahan berlaku. Namun angka yang tepat sukar ditentukan kerana ketiadaan dokumen yang sah dan kemasukan secara haram ke Tanah Melayu. Blythe (1953:3). Struktur masyarakat di Malaysia berubah adalah disebabkan migrasi daripada luar dan juga faktor penolak dan penarik. terdapat juga kaum pendatang daripada Sumatera. . Kemasukan buruh-buruh Cina ke Tanah Melayu melalui beberapa cara yang dikenalpasti diusahakan oleh orang Cina sendiri yang telah menetap lama di Tanah Melayu melalui sistem tiket yang sangat popular.Y Andaya (1983:159). mereka terpaksa keluar berhijrah sehingga ke Tanah Melayu. Menurut B.L. orang Melayu dan kaum bumiputera Sabah dan Sarawak. bilangan buruh Cina yang berhijrah memang ramai dan sentiasa bertambah dari semasa ke semasa.Sebelum abad ke-18.W. Wujudnya golongan baru ini membawa kepelbagaian atau kemajmukkan masyarakat di Malaysia dan mengambarkan keunikannya pada pandangan masyarakat luar. masyarakat Cina daripada negara China sebenarnya ingin keluar daripada hidup penuh dengan kemiskinan dan penderitaan. Kedatangan masyarakat Melayu ke Tanah Melayu akhirnya telah membentuk satu masyarakat baru iaitu Baba Nyonya dan Cina Muslim. perubahan dalam struktur masyarakat berlaku di Malaysia disebabkan oleh fenomena migrasi dari luar yang berlaku akibat faktor penarik yang ada di bumi mahupun faktor penolak di negara asal masing-masing yang bertanggungjawab mencernakan perubahan yang berkekalan sehingga ke hari ini. penduduk di Tanah Melayu dan kepulauan borneo ketika itu didominasi oleh orang Asli.

bermulalah proses pembentukan masyarakat majmuk yang berbilang kaum seperti sekarang.Migran kedua terbesar selepas China adalah kelompok daripada India. Proses pembentukan masyarakat pada mulanya sukar kerana berbeza fahaman. Kebanyakan mereka berasal daripada India Selatan iaitu dari Negapatam dan Madras.1991:10). Kalimantan (Banjarmasin). Migran India datang sejak pembukaan Pulau Pinang oleh Inggeris. Banyak konflik yang berlaku dalam proses pembentukan ini seperti peristiwa 13 mei 1969. Kebanyakan pendatang Indonesia berasal daripada Jawa.N. Pada waktu itu bilangan mereka masih kecil dan bertambah setelah Inggeris berjaya benguasai negeri-negeri Melayu. Menurut S. Minang dan Banjar. Selain migran daripada negara China dan India. Timor dan Sulawesi serta beberapa bahagain kepulauan yang berhampiran dengan Selat Melaka.N. bukan garisan kelas. . konflik berkenaan mengikut garisan pemisah ras.. ras dan etnik serta kehidupan seharian. Arseculeratne. pendatang dari Ceylon kebanyakannya terdiri daripada kaum Sinhalese. 1990:143). Pendatang daripada Indonesia juga berbilang suku kaum dan etnik antaranya orang Jawa. Mereka datang dengan jumlah yang agak ramai selepas abad ke-19 berterusan hingga abad ke-20. Bugis. amalan. Tanah Melayu. bilangan mereka jauh lebih rendah berbanding dengan buruh daripada China dan India. Arseculeratne (1991:8). Suasana di negara itu yang dilanda kemiskinan dan kebuluran yang mendorong penduduknya berhijrah keluar ke negara-negara lain termasuk ke Tanah Melayu ketika itu. Pengambilan pekerja buruh daripada luar di buat secara tetap sudah pasti akan menimbulkan masalah sosio-ekonomi dan politik yang lebih membimbangkan dan bagi mengelak pembentukan masyarakat majmuk pelbagai etnik atau heterogeneous seperti mana yang cuba dielak oleh negara-negara Eropah Barat dan Telok (Weiner. Kedatangan berterusan ini disebabkan penjajahan British di Ceylon. Faktor ekomoni adalah bukan faktor utama penghijrahan mereka. sebaliknya mereka ingin mencari rezeki yang lebih berbanding apa yang mereka dapat di negara asal mereka (S. Namun. Apabila konflik berlaku dalam masyarakat majmuk. Mereka datang dari kawasan pantai selatan negara tersebut. Celebes. Sabah dan Sarawak juga menjadi tumpuan daripada masyarakat luar seperti dari Indonesia dan Ceylon. India juga mengalami masalahnya tersendiri yang menyebabkan penduduknya berhijrah ke luar. Setelah kemasukan migran daripada luar.

Melayu-Cina dan lain-lain. Setelah kemasukan migran dari luar akhirnya lahirnya kelompok dari keturunan Cina dan India yang berasimilasi dengan budaya tempatan seperti kelompok Baba-Nyonya yang berketurunan Cina dan kelompok Chitty yang berketurunan India. Cina dan India sebagai komponen utamanya. menyebabkan kemasukkan migran secara besar-besaran daripada luar. kelompok Syed dan lain-lain. Kini kebanyakan penduduk Malaysia mempunyai darah kacukan MelayuArab. maka wujud beberapa sub-kategori penduduk berdarah campuran seperti kelompok Peranakan. Asimilasi bangsa juga turut berlaku apabila perkahwinan antara orang asing dengan penduduk tempatan. . Antara tahun itu. Walau bagaimanapun. Dalam jangka masa yang panjang semasa pemerintahan kolonial British di Malaysia iaitu selama lebih satu ratus lima puluh tahun bermula 1786 hingga 1957. jangka masa singkat itu dianggap tidak mempunyai signifikan yang besar kepada komposisi dan mobiliti penduduk. Masyarakat homogenis Melayu Tanah Melayu telah mengalami transformasi kepada masyarakat heterogenios Malaysia yang mengandungi etnik-etnik Melayu.Campur tangan Inggeris di Tanah Melayu bermula apabila Francis Light menduduki Pulau Pinang pada Ogos 1786. Malaysia telah diduduki oleh Jepun semasa perang dunia kedua. Melayu-India.

2005 : 144). Bahkan ada kecenderungan pada pihak China untuk mempelajari dan memanfaatkan khazanah budaya bangsa tamadun tempatan. satu daripadanya ialah perjalanan laut dari Guangzhou dengan India. Sikap mereka saling hormat-menghormati dan mengiktiraf kedudukan dan kewibawaan kerajaan dan ciri budaya masing-masing. Megat Iskandar Syah (1414). Dinasti Song (960-1279) juga telah meneruskan hubungan baik dengan negerinegeri luar tetapi menumpukan lebih banyak kepada bidang perniagaan terutama dengan negeri-negeri di Asia Tenggara. He-Ling (Jawa) dan lain-lain. Ini kerana kedatangan orang Cina ke Alam Melayu dan negara-negara luar lain pada zaman itu tidak didorong oleh perasaan hegemoni dan niat untuk menjajah dan mendominasi negara-negara itu. Persahabatan antara Melaka dan China wujud sebelum itu lagi apabila seorang utusan Raja China sampai di Melaka pada tahun 1403 dan Parameswara membalas dengan satu perutusan ke China pada tahun 1405. Pemerintahan zaman Dinasti Tang (618-907 M) telah mewujudkan hubungan diplomatik dengan negara luar melalui pembukaan tujuh jalur jalan dagang dengan dunia luar. Hubungan paling gemilang dan bermakna antara Alam Melayu dengan China ialah yang dijalinkan antara Kesultanan Melaka dan Dinasti Ming dalam abad ke-15. (Hashim Hj. Asia Selatan dan Asia Barat. yang dibalas pula oleh Parameswara pada tahun 1407. Sultan Muhammad Syah (1424) dan Sultan Abu Syahid (1445) (Hashim Hj. Laksamana Cheng Ho telah membawa hadiah bingkisan daripada Raja China.SEJARAH INTERAKSI TAMADUN MELAYU DAN TAMADUN CHINA ZAMAN PRAPENJAJAH BARAT Hubungan antara China dengan Alarn Melayu sudah lama wujud iaitu sebelum permulaan tahun Masihi sejak zaman Dinasti Han (140-117 S. contohnya I-Ching . Musa. Parsi dan Arab melalui Alam Melayu seperti Semenanjung Tanah Melayu. Semasa pemerintahan Sun Quan (222252 M). 2005: 145). Musa.M). Srivijaya. Seterusnya beberapa orang Raja Melaka telah melawat China iaitu Parameswara (1411). Interaksi dan pertalian kerajaan tamadun Melayu dengan tamadun Cina pada zaman prapenjajah Barat tidak banyak membuahkan kesan mendalam dan besar ke atas tamadun Melayu. dua orang utusannya telah melawat Funan dan negeri-negeri lain di Semenanjung Tanah Melayu dan Kepulauan Melayu serta mengadakan hubungan diplomatik dengan mereka.

Musa. Keturunan Tun Ali juga telah melahirkan pembesar-pembesar seperti Temenggung Tun Tahir. Begitu juga Laksamana Muhammad Cheng Ho dan orang-orangnya apabila melawat Melaka pada zaman kesultanannya. anak kepada seorang pemborong permata Tamil Muslim yang telah berkahwin dengan anak Sri Nara Diraja pada zaman Sultan Muhammad Syah (1424-1444) telah dilantik menjadi Sri Nara Diraja menggantikan datuknya. Surat dan Randir). (Hashim Hj. bertapak di Muara Sungai Mekong dengan pelabuhannya Oc Eo. Kam-to'-li di Sumatera. Bendahara Tun Mutahir dan Temenggung Tun Husain. Taruma di Jawa dan Kutei di Borneo. pedagang India merupakan golongan pedagang yang utama. interaksi tamadun India dan tamadun-tamadun Asia bermula kira-kira 2000 tahun yang lalu (Amran. Cucunya Raja Kasim telah menjadi Sultan Melaka dengan gelaran Sultan Muzaffar Syah yang masyhur itu (1446-1456). Mereka datang daripada pesisir Koromandel. Raja Mendaliar seorang pedagang Keling telah dilantik menjadi Shahbandar Melaka semasa pemerintahan Sultan Mahmud (1488-1500). Selain itu ada beberapa buah negeri lain yang diandaikan muncul dan menerima pengaruh India antaranya Langkasuka. 2005 : 138).yang belajar dan berkarya di Srivijaya selama belasan tahun. 2005: 146). Khoja Hasan berasal daripada Parsi atau Utara India telah berkahwin dengan anak Hang Tuah dan dilantik menjadi Laksamana menggantikan Hang Tuah. . Faktor perdagangan memainkan peranan penting dalam interaksi tersebut melibatkan laluan sutera yang melintasi Asia Tengah dan jalan laut melalui Selat Melaka. Musa. yang seterusnya melahirkan pembesarpembesar dan pemerintah Melaka dari keturunan Melayu Tamil. (Hashim Hj. Negara terawal muncul yang mendapat pengaruh India ialah Funan sekitar akhir kurun ke-2 Masihi. Kedah. 1981 : 23). SEJARAH INTERAKSI TAMADUN MELAYU DAN TAMADUN INDIA ZAMAN PRA PENJAJAH BARAT Menurut Himansu Bhusan Sarkar (1970) dalamSome Contribution Of India To Ancient Civilization Of Indonesia And Malaysia. Pada zaman kesultanan Melayu Melaka. Tun Ali. Benggala dan Gujerat (Cambay. Kuala Selinsing dan Tanah Merah di Semenanjung. Ada yang tinggal menetap di Melaka dan sesetengahnya berkahwin dengan wanita dari golongan bangsawan Melayu yang seterusnya diterima dalam kalangan pembesar Melaka. Kalingga. 1995 : 120). (Hall.

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful