Kertas Kerja yang dibentangkan pada Konvensyen Tulisan Jawi anjuran Pusat Islam Malaysia, Bahagian Hal Ehwal

Islam, Jabatan Perdana Menteri, di Pusat Islam Malaysia, Kuala Lumpur, pada 6-8 November 1991.

Pedoman Ejaan Jawi yang Disempurnakan (1986)

Oleh ISMAIL BIN DAHAMAN Ketua Bahagian Penyelidikan Bahasa Dewan Bahasa dan Pustaka

1- Tujuan:

Tujuan kertas ini ialah: i) Untuk menyampaikan maklumat terakhir tentang perkembangan sistem ejaan Jawi yang rasmi, iaitu Pedoman Ejaan Jawi yang Disempurnakan (PEJYD) tahun 1986, yang dirumuskan oleh Dewan Bahasa dan Pustaka berdasarkan keputusan Konvensyen Tulisan Jawi tahun 1984.

2- Pengenalan: Latar Belakang Sejarah Penyempurnaan Tulisan dan Sistem Ejaan Jawi:

2.1- Tujuan Penyempurnaan Ejaan Ja wi: Penyempurnaan sistem ejaan Jawi bertujuan yang berikut: i) Untuk mewujudkan satu sistem tulisan dan ejaan Jawi yang kemaskini yang sekaligus menyelaraskan pelbagai kaedah ejaan Jawi yang tidak seragam dalam penggunaan (sebelum tahun 1986).

ii) Untuk membaiki atau membetulkan beberapa kelemahan atau kekurangan yang terdapat dalam sistem ejaan Jawi lama yang sedang digunakan, iaitu Sistem Ejaan Jawi Za'ba. iii) Untuk memodenkan sistem ejaan Jawi (selaras dengan perkembangan ejaan Rumi) supaya dapat diperl uas dan dipertingkatkan penggunaannya menjadi wahana penulisan bahasa Melayu moden, tanpa menghapuskan ciri -ciri khusus sejarah dan budayanya, bagi menghadapi perkembangan bahasa, bangsa dan negara dalam merealisasikan wawasan tahun 2020 dan seterusnya. 2.2- Langkah-langkah Penyempurnaan Ejaan Jawi (1981 -1989). Dua usaha penting pada peringkat awal penyempurnaan sistem tulisan dan ejaan Jawi ialah usaha yang dibuat oleh Pakatan Bahasa Melayu Persuratan Diraja Johor (P.Bm.P.B) yang menerbitkan sistem ejaan Jawi pada tahun 1937 (1), dan usaha yang dibuat oleh Allahyarham Zainal Abidin bin Ahmad (seterusnya disebut Za'ba) pada tahun 1939. Tulisan Jawi yang terpakai di sektor pendidikan dan dalam pelbagai urusan sejak awal abad ini hingga tahun 1986 ialah Sistem Ejaan Jawi Za'ba (seterusnya disebut Jawi Za'ba) yang diasaskan pada tahun 1939 (2) itu. Selepas itu, usaha untuk meneliti dan menyempurnakan ejaan Jawi tidak berlaku sehingga akhir tahun 1970 -an, kecuali oleh pihak swasta seperti Penerbit Majalah Dian. Dalam dekad 1980-an, antara usaha yang diambil untuk menyempurnakan sistem ejaan Jawi diperturunkan di bawah. i) Pada tahun 1981, Jawatankuasa Mengkaji Penggunaan Bahasa Malaysia (yang dilantik oleh Y.B. Menteri Pendidikan) telah memperakukan supaya "Sistem Ejaan Jawi yang ada sekarang hendaklah dikaji semula dan diperkemas. Sebuah buku Daftar Ejaan Rumi-Jawi yang lengkap hendaklah diusaha dan diterbitkan dengan segera". (3) ii) Untuk melaksanakan perakuan tersebut, Dewan Bahasa dan Pustaka telah melantik sebuah Jawatankuasa Mengkaji Semula Sistem Ejaan Jawi pada bulan Februari tahun 1983 (seterusnya disebut Jawatankuasa Ejaan Jawi DBP). Jawatankuasa tersebut dianggotai oleh pakar -pakar sistem ejaan Jawi yang mewakili Pusat Perkembangan Kurikulum, Jawatankuasa Tetap Bahasa Malaysia,

Bidang Tugas Jawatankuasa ini ialah membuat kajian semula terhadap Sistem Ejaan Jawi Za'ba ( Pelita Bahasa Melayu Penggal I [Permulaan Nahu Melayu] tahun 1941. pusat pengajian tinggi. Singapura. iii) Hasil kajian Jawatankuasa Ejaan Jawi DBP (1983) itu dibentangkan dalam Konvensyen Tulisan Jawi (Anjuran Yayasan Islam Terengganu. Konve nsyen ini dihadiri oleh 150 orang pakar tentang ejaan Jawi. v) Dalam tahun 1987. Jawatankuasa Ejaan Jawi DBP telah mengadakan pertemuan dan menerima pandangan darip ada beberapa orang pakar serta bersetuju membuat sedikit pembaikan ke atas rumusan yang terkandung dalam PEJYD tahun 1986 itu. serta beberapa penerbitan Jawi yang lain. Sistem Ejaan Jawi Dian (Majalah Dian) (5) dan sistem ejaan Jawi yang digunakan dalam penerbitan-penerbitan Syarikat Utusan Melayu Sdn. danDaftar Ejaan Melayu [JawiRumi] tahun 1949).dan Pusat-pusat Pengajian Tinggi Tempatan (4) . institusi dan badan sukarela di seluruh negara. Hasilnya telah dirumuskan dan disusun oleh D ewan Bahasa dan Pustaka dalam tahun 1985. . Dewan Bahasa dan Pustaka telah menyusun Daftar Ejaan Rumi-Jawi (10) yang pertama kali diterbitkan pada tahun 1988. dan diterbitkan pada tahun 1986 dalam bentuk buku berjudul Pedoman Ejaan Jawi yang Disempurnakan (8) (seterusnya disebut PEJYD). dan Thailand (7) . naskhah pedoman tersebut diperkemas dan diterbitkan sebagai edisi kedua dengan judul PEJYD (9) yang sama pada tahun 1987. iv) Cadangan yang dikemukakan oleh Jawatankuasa Ejaan Jawi DBP telah diterima dengan baik oleh peserta Konvensyen di Terengganu itu. dan Dewan Bahasa dan Pustaka) yang diadakan pada 9-11 April 1984 di Terengganu. Brunei Darussalam. Senarai kata masukan adalah berdasarkan senarai kata masukan dalam buku Daftar Ejaan Rumi Bahasa Malaysia (11) (1998). serta beberapa perwakilan rasmi dari negara Indonesia. Kemudian. Berhad (6) . termasuk mereka yang fasih dalam bahasa Arab dan ahli agama Islam. vi) Dengan berdasarkan PEJYD (1987) itu. yang terdiri daripada wakil-wakil jabatan kerajaan.

(Kertas Kerja 1984. Buku cetakan kedua tahun 1989 ini memansuhkan penggunaan buku cetakan pertama tahun 1988. 1). Berdasarkan pandangan beberapa orang pakar. 3. dan (v) mengemaskan yang longgar. (iii) mengadakan yang tiada. Sebaliknya yang dihasilkan hanyalah Sistem Ejaan Jawi Za'ba yang diperkemas dan dinyatakan semula dengan perkataan baru". yakni yang disusun oleh Almarhum Zainal Abidin bin Ahmad (Za'ba). hlm.Dasar penyempurnaan ejaan jawi: Dasar penyempurnaan ejaan Jawi tahun 1986 cukup jelas.1. Ciri-ciri Utama Dalam Sistem Ejaan Jawi yang Disempurnakan (1986).Dengan landasan yang demikian. . landasan yang digunakan bagi usaha penyempurnaan ejaan Jawi ialah Ja wi Za'ba (1941. terutama perkataan pinjaman dan serapan daripada bahasa Arab. (iv) menjelaskan yang kabur. 3. Dalam cetakan kedua ini. Proses penyempurnaan terhadap Jawi Za'ba itu dilakukan dengan lima kegiatan atau perkara (13) . Dengan itu. iaitu mewujudkan sistem ejaan Jawi untuk keperluan masa kini dan keperluan masa depan dengan berlandaskan sistem ejaan Jawi yang sedang digunakan. daftar ini telah disemak semula dan diterbitkan cetakan kedua pada tahun 1989 (12) . (ii) melengkapkan yang kurang. viii) Kini. 1949). maka cara pengejaan kata dalam tulisan Jawi bagi semua bentuk kata dasar dan kata terbitan umum dapat diselesaikan dan disebarkan. Daftar ini akan mengandungi semua kata dasar dan kata terbitan yang terdapat dalam perbendaharaan kata bahasa Melayu umum dewasa ini. terdapat pembetulan terhadap beberapa perkataan yang dicetak salah atau kurang tepat pengejaannya dalam cetakan pertama. iaitu (i) mengekalkan yang sudah kemas.2.vii) Daftar Ejaan Rumi-Jawi (1988) ini telah diterima dengan pelbagai reaksi oleh pengguna kerana terdapat beberapa banyak kesalahan pengejaan kata. Beberapa kesalahan pengejaan kata yang masih terdapat di dalamnya akan dibetulkan supaya sesuai dengan PEJYD . rumusan yang dibuat oleh Jawatankuasa Ejaan Jawi DBP sebagaimana yang diterima oleh Konvensyen Tulisan Jawi (1984) itu "bukanlah menghasilkan sesuatu sistem ejaan Jawi yang baru yang sama sekali menyimpang darip ada sistem ejaan sekarang. Dewan Bahasa dan Pustaka sedang menyus un edisi kedua Daftar Ejaan Rumi-Jawi . 3. Dengan terbitnya daftar ini kelak.

Ini lebih lengkap daripada Jawi Za'ba. 4. Perkara ini dilihat dari sudut sistem huruf sebagai sistem bagi lambang bunyi atau lambang fonem. 4. Maklumat yang dimaksudkan itu ialah kaedah atau aturan yang berupa "pembaikan" dan kaedah atau aturan yang berupa "tambahan" kepada Jawi Za'ba.Pelambangan Konsonan. huruf Jawi lebih lengkap untuk melambangkan semua fonem atau bunyi Melayu jati dan bunyi atau fonem pinjaman yang ada dalam bahasa Melayu moden kini. .1. Kedua-dua aspek "pembaikan" dan "tambahan" ini disifatkan sebagai kebaikan-kebaikan PEJYD yang disimpulkan sebagai melebihi sistem ejaan lama. [k] kaf. [l] lam.Dalam kertas kerja ini. kami akan menampilk an kaedah atau aturan yang berupa "pembaikan" dan "tambahan" yang menjadikan Jawi Za'ba itu lebih sempurna sebagaimana yang termaktub dalam PEJYD . Kesemuanya terdapat 37 huruf. [s] sin. Perinciannya: i) Tiga belas konsonan jati Melayu dilambangkan de ngan 13 huruf daripada bahasa Arab. [n] nun. iaitu hampir kesemuanya dengan pelambangan satu lawan satu antara huruf dengan fonem atau bunyi. semua 30 huruf daripada tulisan Arab klasik dan tujuh yang disesuaikan bentuknya daripada huruf Arab. [d] da. [j] jim. apabila diteliti PEJYD dengan saksama. lebih kaya daripada huruf Arab sendiri. [t] ta dan ta marbutah. Ini sama dengan Jawi Za'ba. Kesemua fonem konsonan jati dan fonem pinjaman yang terdapat dalam bahasa Melayu moden kini dapat dilambangkan oleh huruf huruf Jawi dalam PEJYD . Contoh-contoh ejaan lama yang disenaraikan di sini boleh berupa ejaan Jawi Za'ba atau ejaan yang tidak disenaraikan dalam Daftar Ejaan Melayu (Jawi-Rumi) Za'ba tahun 1949 tetapi digunakan sebagai ejaan Jawi Lama. ternyatalah kepada kita dua kumpulan maklumat yang baru di dalamnya.Sebagai kesimpulannya. iaitu maklumat yang tidak terdapat dalam Jawi Za'ba. Dalam PEJYD . [h] ha (simpul). dan bukan huruf sebagai ejaan atau tulisan semata-mata. [w] wau dan [y] ya.3. iaitu. iaitu [b] ba. [m] mim. 3.4. Pelambangan Bunyi atau Fonem.3. [r] ra. malah.

iii) Bunyi konsonan jati Melayu hentian glotis [?] dilambangkan dengan huruf hamzah (di awal) atau huruf qaf (di akhir). Dengan aturan baru dalam PEJYD ini.seolah-olah konsonan hentian glotis itu mempunyai tiga nilai bunyi yang berbeza. dapat dikenal dengan mudah asal sesuatu kata (etimologi) dalam bahasa Melayu dengan cuma melihat kepada huruf akhir kata tersebut sama ada kaf atau qaf atau hamzah. Huruf qaf dipilih kerana sudah banyak penggunaann ya dalam Jawi Lama. di samping penggunaan huruf kaf dan qaf bagi kata kata tertentu. [g] ga. iaitu [p] pa.ii) Lima bunyi konsonan jati dilambangkan denga n huruf Arab yang diubahsuai tanda titiknya. kaf dan hamzah yang ketiga -tiganya digunakan tanpa aturan yang tertentu -. [c] ca. iaitu huruf qaf. [ny] nya dan [ng] nga. terdapat tiga huruf yang biasa digunakan sebagai lambang hentian glotis penutup suku kata atau di akhir kata. Ini suatu kebaikan bagi kaedah mengajar dan belajar Jawi baru. Perinciannya: a) Menggunakan huruf ( ) sahaja sebagai lambang bagi bunyi hentian glotis di akhir kata jati bahasa Melayu. . Manakala huruf hamzah (yang melambangkan hentian glotis) hanya terdapat di akhir kata pinjaman daripada bahasa Arab. huruf kaf digunakan sebagai lambang bagi konsonan [k] (bukan hentian glotis. Dalam Jawi Za'ba / Lama. Tidak ada kekecualian dalam aturan ini. Contohnya: Rumi Budak Baik Pokok Za'ba PEJYD Berikutan aturan itu. Ini sama dengan Jawi Za'ba. tetapi plosif lelangit lembut tak bersuara) di akhir kata bahasa Inggeris dan bahasa -bahasa Eropah yang lain. Ini pembaikan kepada Jawi Za'ba / Lama.

zal. Ini sama dengan Jawi Za'ba/Lama. Semua kata daripada bahasa Arab yang mengandungi huruf-huruf ini diterima dan dikekalkan huruf dan bentuk ejaan katanya dalam bahasa Melayu. ain. syin dan fa digunakan juga untuk melambangkan bunyi daripada bahasa Inggeris dan Eropah [z].b) Menggunakan huruf hamzah sebagai lambang hentian glotis Melayu yang membuka suku kata kedua yang bermula denga n vokal (yakni. kecuali beberapa kata yang disesuaikan ejaannya (hurufnya) dan bentuknya dengan kaedah sebutan Melayu jati. zo. Ini pembaikan terhadap Jawi Za'ba/Lama. Huruf baru va ini dicipta sebagai padanan bagi huruf rumi [v] untuk menulis atau mengeja kata daripada bahasa Inggeris dan bahasa-bahasa Eropah lain yang menggunakan aksara Latin yang mengandungi huruf tersebut. fa. dan qaf. ke. khusus bagi hamzah di antara kata sendi [di dan ke] atau awalan [di-.dan se-] dengan kata dasar yang bermula dengan vokal). iaitu wau bertitik di atas ( ). [sy] dan [f] satu per satu. dan bukan di atas alif atau di bawah alif atau di atas garis dasar. ghain. Ini tambahan kepada Jawi Za'ba. v) Fonem [v] pinjaman daripada bahasa Inggeris dilambangkan dengan huruf baru va. Jawi Za'ba/Lama menggunakan sama ada huruf ba atau wau atau fa tanpa aturan yang jelas. Contoh: Rumi Za'ba/Lama PEJYD . dod. Contoh: Rumi Di atas Ke atas Diatasi Keagamaan Seagama Za'ba/Lama PEJYD Hamzah diletakkan di tengah baris. sod. zai. to. syin. ha. Huruf zai. iv) Empat belas fonem atau bunyi konsonan Arab yang diterima menjadi bunyi pinjaman dalam bahasa Melayu ialah yang dilambangkan dengan huruf tha. kha.

seperti [s] bagi sod. Kaedah huruf Rumi transliterasi ini dapat juga dilihat dalam buku Pedoman Transliterasi Huruf Arab Ke Huruf Rumi (14) tahun 1984. wau. Perincian: a) Vokal [a] dilambangkan dengan alif jika di awal kata dasar atau pada suku kata terbuka. maka terpaksalah disediakan huruf-huruf Rumi yang sesuai yang dapat melambangkan kesemua bunyi Arab yang disusun menurut kaedah transliterasi yang berbeza daripada huruf Rumi biasa. tetapi dilambangkan dengan alif-wau apabila di awal kata dasar. e) Vokal [a] dan pepet tidak dilambangkan dengan alif jika terletak dalam suku kata tertutup (pola KVK). Ini menjadikan tulisan Jawi memiliki sistem abjad dan sistem huruf yang lebih lengkap daripada abjad dan sistem huruf Rumi. dan ya. iaitu alif. c) Vokal [i] dan [e] dilambangkan dengan huruf ya pada semua suku kata terbuka atau suku kata tertutup. Dalam sistem Jawi.2. b) Alif yang melambangkan vokal pepet (iaitu sama ada sebagai satu suku kata atau sebagai permulaan suku kata) hanya hadir di kedudukan awal kata dasar. Ini memperkemaskan Jawi Za'ba/Lama. tetapi dilambangkan dengan alif-ya apabila di awal kata dasar. d) Vokal [u] dan [o] dilambangkan dengan huruf wau pada semua suku kata terbuka atau suku kata tertutup. Sehinggakan. bagi menuliskan atau mengeja istilah agama Islam. 4. tidak dibezakan nilai panjang atau pendek bunyi vokal seperti yang terdapat dalam sistem bunyi vokal bahasa Arab. .Visa Universiti Subversif vi) Semua huruf Jawi yang berasal daripada tulisan bahasa Arab digunakan dalam PEJYD . apabila semua huruf Jawi tersebut diperlukan padanannya dalam ejaan Rumi.Pelambangan Vokal: i) Enam fonem vokal Melayu dalam PEJYD dilambangkan dengan tiga huruf Jawi seperti dalam Jawi Za'ba.

Pelambangan Diftong: i) Dua daripada tiga bunyi diftong dalam bahasa Melayu dilambangkan dengan huruf baru dalam PEJYD .3. Ini memperkemas aturan dalam Jawi Za'ba/Lama. Diftong [oi] ditulis dengan huruf wau-ya. ia itu . Dengan ini. kita mengurangkan fungsi huruf ya. diftong [au] dilambangkan dengan alif-wau. 4. Contoh: Rumi Rasionalisme Idealisme Amilase Lipase Za'ba/Lama PEJYD Fungsi tambahan ya tanpa titik dalam PEJYD ini sama sekali tidak menjejaskan fungsinya yang sedia sebagai alif maqsurah yang diterima dalam kata pinjaman daripada bahasa Arab seperti (Allah Taala) dan (Musa). Diftong [ai] dilambangkan dengan alif -ya. diterima dalam PEJYD menjadi huruf yang berbeza fungsinya daripada huruf ya biasa (ya bertitik). Ya tanpa titik ini diberi satu fungsi tambahan. huruf ya tanpa titik dalam PEJYD melambangkan dua fonem vokal: (i) Sebagai lambang vokal [a] panjang di akhir kata pinjaman daripada bahasa Arab dan (ii) sebagai lambang vokal pepet di akhir kata pinjaman daripada bahasa Inggeris. khususnya yang terdapat pada akhiran -isme dan -ase dalam kata pinjaman daripada bahasa Inggeris. Ini menyebabkan huruf ya boleh dibaca sebagai vokal atau diftong dalam kata yang homografik sifatnya. diftong [ai] menggunakan huruf ya yang digunakan juga bagi vokal [i] dan [e].ii) Huruf ya tanpa titik (alif maqsurah). Perincian: a) Dalam Jawi Lama. iaitu . iaitu sebagai padanan bagi huruf [e] yang melambangkan bunyi pepet pada akhir perkataan. Dengan menggunakan alif -ya sebagai lambang diftong [ai]. Ini tambahan kepada Jawi Za'ba/Lama.

dalam Jawi Lama. vokal [e]. dapatlah kita bezakan homograf yang mengandungi diftong [au] daripada yang mengandungi vokal [u] atau [o] dengan jelas. iaitu cuma sebagai lambang bagi vokal dan konsonan. iaitu daripada empat bunyi -. dan diftong [ai] -. dibezakan dengan jelas homograf yang mengandungi diftong [ai] daripada yang mengandungi vok al [i] atau [e].konsonan [w].kepada tiga sahaja.kepada tiga sahaja. vokal [o]. Contoh: Rumi Petai Peti Kulai Kuli. Dengan ini juga. Dengan menggunakan alif-wau sebagai lambang diftong [au]. diftong [au] menggunakan huruf wau yang digunakan juga bagi vokal [u] dan [o]. iaitu cuma bagi lambang vokal dan konsonan. vokal [i]. Ini menyebabkan huruf wau boleh dibaca sebagai vokal atau diftong dalam kata yang homografik bentuknya. kole Za'ba/Lama PEJYD b) Begitu juga. kita juga mengurangkan fungsi huruf wau. .daripada empat bunyi -. vokal [u]. Dengan ini juga. dan diftong [au] -. Contoh: Rumi Lampau Lampu Kilau Kilo Za'ba/Lama PEJYD Menggunakan bentuk ejaan yang berlainan bagi dua kata yang sebutan dan maknanya berbeza tentulah lebih mudah daripada hendak menentukan sebutan dan makna bagi kata homograf dengan semata-mata berdasarkan penggunaan dalam konteks ayat.konsonan [y].

kecuali bagi beberapa kata tertentu daripada bahasa Arab dan beberapa kata Melayu ejaan klasik sahaja (15) . ada kata yang menggunakan alif.Ejaan Kata Dasar Dua Suku Kata: Perkara pokok yang menarik perhatian kita dalam sistem ejaan Jawi ialah tentang penggunaan huruf vokal alif. iaitu bagi semua kata Melayu Jati dan kata pinjaman daripada bahasa Inggeris atau bahasa -bahasa lain. Kata-kata tersebut perlu diperlihatkan bentuk visualnya dalam ejaan Jawi yang seharusnya sejajar cara pelambangan vokalnya dengan bentuk visual dalam ejaan rumi. hal . ada kata yang tanpa alif. khas . kad . Dalam Eja an Jawi Lama. Dengan ini. ii) Semua kata ekasuku yang berasal daripada bahasa Arab dikekalkan bentuknya yang asal: Sama ada dengan huruf vokal atau tanpa huruf vokal. dam . dam (sejenis permainan).2. bab . Perincian: i) Semua kata ekasuku tertutup dengan vokal [a] dieja dengan huruf alif.1. Yang menjadi masalah pokok yang . Pengejaan Kata Dasar: PEJYD menyelaraskan dan mengurangkan penggunaan aturan yang berbagai-bagai atau yang banyak bagi mengeja kata -kata dalam sesuatu kategori pola ejaan yang sama yang terdapat dalam Jawi Za' ba/Lama. Contoh: Sah . mad . yang dipinjam ke dalam bahasa Melayu (16) . Aturan ini diperlukan kerana sudah banyak terdapat kata ekasuku daripada bahasa asing. kecuali daripada bahasa Arab. berertilah bahawa semua kata ekasuku tertutup ditulis dengan huruf vokal.Ejaan Kata Ekasuku: PEJYD memperkenalkan aturan ejaan kata ekasuku yang berpola KVK yang mudah berbanding dengan ejaan Jawi Za'ba/Lama. tertutup atau terbuka. wau dan ya dalam kata dasar dua suku kata. 5. jam . Ini menyelaraskan aturan Jawi Za'ba/Lama. dan . yang pelbagai ragamnya dalam ejaan Za'ba/Lama.5. plat . Contoh: Wang . terutama daripada bahasa Inggeris. 5.

Ini sama dengan Jawi Za'ba. lam. ada yang menggunakan huruf alif. huruf alif digunakan di keduadua suku kata sekiranya suku kata kedua bermula dengan huruf dal. dan beberapa kriteria yang lain. [i-a]. maka huruf vokal (alif. pengguna yang tidak peka kerap membuat kesalahan mengeja huruf vokal tersebut. iii) Apabila KV-KV itu bukan [Ka-Ka] (iaitu gabungan vokal berpola [a-i]. Walaupun. tetapi sistem atau peraturan itu terlalu banyak ragamnya dan banyak pula mengandungi kekecualian yang berbagai-bagai. Ini menyelaraskan dan mempermudah pelbagai aturan yang terdapat dalam Jawi Za'ba/Lama. [e-o]. Jawi Za'ba/Lama itu bersistem atau berperaturan. wau atau nga. iaitu berdasarkan jenis vokal (keenam-enam vokal) di kedua-dua suku kata yang terlibat. Ini semua menjadi beban bagi ingatan dalam proses pembelajaran Jawi dan. akibatnya. [o-a]. iaitu ejaan menurut kaedah dal -ra-lam-wau-nga. [u-a]. iaitu lanjutan daripada kaedah dal -ralam-wau-nga. [a-u]. Ini sama dengan Jawi Za'ba. [uu]. [u-i]. ada yang tidak. [e-a]. lebih mudah dimengerti. iv) Apabila KV-KV itu [KV-ka] atau [KV-ga]. wau atau ya) digunakan dikedua -dua suku kata terbuka itu. Sistem yang dirumuskan dalam PEJYD memperlihatkan aturan yang lebih sederhana bentuknya.2. [i-i]. huruf alif digunakan di suku kata pertama sahaja sekiranya suku kata kedua tidak bermula dengan huruf konsonan dal.Ejaan Kata Dasar Berpola KV-KV Dalam PEJYD dirumuskan lima aturan pengejaan kata dasar yang berpola KV-KV ini. lam.1. lebih sera gam sifatnya. jika diteliti dengan saksama. . wau atau nga. dan lebih senang menulisnya atau menggunakannya. ra. Perincian: i) Apabila KV-KV itu [Ka-Ka].memperlihatkan ketidakseragaman itu ialah kata yang mengandungi vokal [a]. [o-e] atau [o-o]). ra. ii) Apabila KV-KV itu [Ka-Ka] juga. [i-u]. 5. Kami akan mempamerkan beberapa pembaikan atau penambahan yang dilakukan terhadap ejaan Jawi Za'ba/Lama itu sekadarnya. maka huruf vokal (alif. iaitu suku kata kedua berupa konsonan kaf atau ga.

[e]. [u-a]. [ui]. wau atau ya) digunakan di kedua -dua suku kata. [o-e] atau [o-o]). iv) Apabila KVK-KV itu [KVK-ka] atau [KVK-ga] (iaitu suku kata kedua mengandungi konsonan kaf atau ga) dengan vokal [i]. iaitu ejaan menurut kaedah ka-ga.2.2. Ini menyeragamkan ejaan Jawi Lama. [i-i]. wau atau ya) digunakan di suku kata kedua sahaja. v) Apabila KV-KV itu terdiri daripada suku kata pertama dengan vokal pepet. Ini sama dengan ejaan Jawi Za'ba/Lama.Ejaan Kata Dasar Berpola KVK -KV: Dalam PEJYD dirumuskan lima aturan pengejaan kata das ar yang berpola KVK-KV. maka huruf vokal tidak digunakan di kedua -dua suku kata. maka huruf vokal (alif. . Ini sama dengan ejaan Za'ba/Lama. maka huruf vokal (wau atau ya) digunakan di suku kata pertama sahaja. maka huruf vokal (alif. Perincian: i) Apabila KVK-KV itu mengandungi vokal pepet di suku kata pertama. ii) Apabila KVK-KV itu [KaK-ka] atau [KaK-ga] (iaitu suku kata kedua mengandungi huruf konsonan kaf atau ga).wau atau ya) digunakan di suku kata yang pertama sahaja. [u-u]. 5. [e-a]. wau atau ya) digunakan di suku kata kedua sahaja. maka huruf vokal (alif. maka huruf vokal (alif. wau atau ya) digunakan di suku kata kedua sahaja. [u] atau [o] di suku kata pertama. Ini menyelaraskan dan mempermudah pelbagai aturan yang terdapat d alam Jawi Za'ba/Lama. iii) Apabila KVK-KV itu bukan [KaK-ka] atau [KaK-ga] (iaitu gabungan vokal berpola [a-a]. [o-a]. [i-u]. Ini menyeragamkan ejaan Jawi Lama. Ini menyelaraskan atau menyeragamkan aturan ejaan Jawi Za'ba/Lama. v) Apabila KVK-KV itu bukan [KVK-ka] atau [KVK-ga] (iaitu gabungan vokal berpola [i-a]. [a-i] atau [a-u] dengan konsonan di suku kata kedua bukan kaf atau ga). Ini sama dengan Jawi Za'ba/Lama. [e-o].

[o-e].2. huruf vokal (alif) tidak digunakan di kedua -dua suku kata. V-KVK. [e-e]. iv) Apabila KV-KVK mengandungi vokal pepet di suku kata pertama. [oo].Ejaan Kata Dasar Berpola V-VK. . [u-a] dan [o-a]). KV-VK dan KVKVK: Sejumlah enam aturan pengejaan kata dasar yang berpola KV KVK dirumuskan dalam PEJYD . [e-o]. v) Huruf vokal digunakan di kedua -dua suku kata KV-KVK bagi pola yang berikut: [a-i]. Perincian: i) Bagi pola V-KVK. Ini sama dengan ejaan Jawi Za'ba. Perincian: i) Huruf vokal tidak digunakan di kedua -dua suku KVK-KVK apabila kedua-duanya mengandungi sama ada vokal [a] atau pepet. Ini sama dengan Jawi Za'ba. [a-u]. ii) Apabila KV-KVK mengandungi vokal [a] di suku kata kedua. [e-a]. ii) Apabila vokal [a] atau pepet terdapat di suku kata kedua sahaja. Ini sama dengan ejaan Jawi Za'ba. huruf vokal (alif. Ini sama dengan Jawi Za'ba. vi) Huruf vokal digunakan di kedua -dua suku kata yang berpola KV-VK (iaitu urutan dua vokal di tengah kata dasar). alif-wau atau alif-ya) digunakan di suku kata pertama sahaja sebagai pemula kata. iii) Apabila KV-KVK itu [Ke-KaK]. [u-i] dan [u-u]. [i-u]. [i-i].4. Ini sama dengan Jawi Za'ba.3. huruf vokal (wau atau ya) hanya digunakan di suku kata pertama (iaitu pola [i-a]. huruf vokal digunakan di suku kata pertama sahaja sekiranya vokal yang pertama bukan pepet. huruf vokal (wau atau ya) digunakan di suku kata kedua sahaja sekiranya vokal di suku kata kedua ini bukan [a].Ejaan Kata Dasar Berpola VK-KVK dan KVK-KVK: Dalam PEJYD dirumuskan sejumlah empat aturan pengejaan kata dasar yang berpola VK -KVK dan KVK-KVK. 5.2. Ini menyelaraskan beberapa pengejaan kata dalam Jawi Za'ba/Lama.5.

[a-e]. [u-i] dan [u-u]). Contohnya: Homograf yang dieja bagi guli dangulai dieja semula menjadi: = guli . [a-o]. maka huruf vokal (wau atau ya) digunakan di kedua -dua suku kata tertutup itu (iaitu pola [e-e].iii) Apabila vokal [a] atau pepet terdapat di suku kata pertama sahaja. [o-o]. i) Untuk penjelasan tentang diftong. [o-e]. [i-i]. huruf vokal (wau atau ya) hanya digunakan di suku kata kedua (iaitu pola [a-i]. [i-u]. vi) Huruf vokal digunakan di kedua -dua suku kata VK-KVK sekiranya kata tersebut tidak mengandungi vokal [a] atau pepet. Dua rumusan tersebut ialah (i) penghapusan homograf yang mempertentangkan vokal [a] dengan pepet. dan (ii) penghapusan homograf yang mempertentangkan vokal [i] atau [e] dengan diftong [ai]. lihat bahagian Pelambangan Diftong.Penghindaran Bentuk Homograf: Pengejaan kata dasar dwisuku dalam PEJYD telah menampilkan dua rumusan yang memberi manfaat kepada sistem ejaan Jawi ini dan penggunanya dari segi mengurangkan bentuk homograf dengan tujuan untuk menghindarkan kekeliruan bacaan dan pengenalan makna kata. v) Bagi pola VK-KVK. iv) Apabila kata yang berpola KVK -KVK tidak mengandungi vokal [a] atau pepet. Ini menyelaraskan pengejaan beberapa kata dalam Jawi Za'ba. [a-u]. serta yang mempertentangkan vokal [u] atau [o] dengan diftong [au]. [e-o]. alif-wau atau alif-ya) digunakan di suku kata pertama sahaja sebagai pembuka kata sekiranya suku kata kedua mengandungi vokal [a] atau pepet. Ini menyelaraskan pengejaa n beberapa kata dalam Jawi Za'ba. Homograf dihapuskan bagi membezakan bunyi diftong [ai] dan [au] dengan bunyi vokal [i] atau [e] dan [u] atau [o].3. 5. [pepet-i] dan [pepet-u]). huruf vokal (alif. Ditetapkan diftong dieja dengan alif -ya [ai] dan alif-wau [au] yang dibezakan daripada vokal ya [i] atau [e] dan wau [u] atau [o].

kecuali suku kata akhir dengan kaf atau ga.Rumusan Pengejaan Kata Dasar Dwisuku: Daripada perincian tentang aturan penulisan huruf vokal dalam kata dasar dua suku kata yang dipaparkan di atas itu dapatlah diringkaskan sistem pelambangan vokal dan penggunaan huruf vokal Jawi pada kata dasar dwisuku terbuka dan tertutup itu kepada kaedah yang berikut: i) Vokal [a] dilambangkan dengan alif di semua suku kata terbuka. ya. Huruf yang digunakan ialah wau. [u] dan [o] perlu dilambangkan dengan huruf vokal di semua suku kata terbuka atau tertutup. 5. alif-wau. alif-ya atau alif-hamzah menurut kedudukan dan fungsi masing-masing. kecuali apabila membuka kata atau membuka suku kata. iaitu khusus bagi kasus homograf yang mempertentangkan vokal [a] dengan vokal pepet. . ii) Vokal pepet tidak dilambangkan dengan huruf di semua posisi tengah terbuka atau di suku kata tertutup.4. dan dilambangkan dengan ya tanpa titik apabila mengakhiri kata.= gulai ii) Homograf dikurangkan dengan cara membezakan ejaan bagi kata yang berlainan maknanya. dan suku kata akhi r terbuka menurut kaedah dal -ra-lam-wau-nga. [e]. Vokal pepet hanya dilambangkan dengan alif apabila membuka kata. Contohnya: Homograf bagi lantik dan lentik dieja semula menjadi: = lantik = lentik Pengemasan yang dibuat ialah dengan menggunakan huruf alif sebagai lambang bagi vokal [a] di suku kata tertutup untuk membezakannya daripada vokal pepet yang tidak dilambangkan dengan huruf (17) . iii) Vokal [i]. Vokal [a] tidak dilambangkan dengan huruf di semua suku kata tertutup. dan dilambangkan dengan alif dalam suku kata tertutup untuk membezakannya daripada pepet bagi kasus homograf dalam ejaan Jawi Za'ba.

Rumusan ini dengan sendirinya melupuskan aturan-aturan yang pelbagai dalam kaedah ejaan Jawi Lama itu. 5. kaedah pengejaan kata dasar tiga suku kata atau lebih tidak berbeza dengan kaedah dalam ejaan Jawi Za'ba/Lama. Kaedah yang digunakan ialah dengan menetapkan bahawa aturan penggunaan huruf vokal pada dua suku kata yang terakhir perlulah selaras dengan aturan bagi kata dasar dua suku kata. tidaklah terpakai lagi aturan -aturan yang terbukti telah begitu banyak menjadikan sistem ejaan Jawi Lama lebih rumit dan membebankan ingatan. Antara kaedah yang lupus itu termasuklah aturan-aturan (i) dal-ra-lam-wau-nga dengan ba. ba. (ii) dal-ra-lam-wau-nga dengan ra. ya. pola [Ki-Ka-Ka] atau [Ku-Ka-Ka]. jim. rumusan yang dibuat dalam PEJYD tentang penulisan kata berimbuhan atau kata terbitan adalah sama dengan yang terdapat dalam ejaan Jawi Za'ba. ta. dan KVm -KV dengan ba. jim. buka semua mesti ditulis tanpa huruf vokal di suku kata pertama. semestinya. Ejaan Kata Terbitan: Pada umumnya. Penggunaan huruf pada suku kata yang lain harus terikat kepada ejaan yang telah ada. sim. 6.iv) Kaedah-kaedah yang disebut pada (i) hingga (iii) di atas merupakan rumusan perkaedahan dalam PEJYD yang menggantikan kepelbagaian aturan dan kaedah yang terdapat dalam ejaan Jawi Za'ba. lebih baik dieja semula dengan huruf ya atau wau di suku kata pertama (kecuali. Pembaikan atau pengemasan yang ketara . kata pinjaman daripada bahasa Arab). Antara kaedah lama yang dikekalkan dalam PEJYD ialah kaedah dal-lam-ra-wau-nga bagi pola [Ka-Ka] dan kaedah ka -ga bagi semua pola suku kata. ii) Yang perlu diperkemas ialah pengejaan semula beberapa kata tertentu supaya sesuai dengan keseluruhan sistem penggunaan huruf vokal bagi kata dasar dua suku kata. (iii) pola KVr KV dengan ta. ga. dan (vi) pola KuK-KuK menjadi [KK-KuK].5. (iv) pola Kur -KV dengan ba. ca. Bagi kasus tiga suku kata. nun. Dengan ini. (v) pola Ker -KV dengan ta.Ejaan Kata Dasar Tiga Suku Kata atau Lebih: i) Sebagaimana yang telah dijelaskan dalam PEJYD . sekadar contoh.

b) Akhiran alif-nun ditambah selepas wau di akhir kata dasar.dalam PEJYD ialah tentang penulisan awalan di-. Ini memperkemas aturan ejaan Jawi Za'ba. c) Akhiran nun ditambah selepas ya dan semua konsonan yang lain. Contoh: Kata Dasar (atas) (atas) (utara) (indah) (indah) Kata Berawalan (di atas) (diatasi) (ke utara) (seindah) (keindahan) ii) Ejaan kata terbitan dengan akhiran < -an> : Dikurangkan aturannya daripada empat cara yang dalam ejaan Jawi Lama kepada tiga cara sahaja. . Contoh: tari menjadi tarian . ke. ke. penyebatian atau perangkaian antara awalan dengan kata dasar diperlihatkan dalam bentuk sisipan huruf hamzah selepas huruf alif. Dalam hal ini. Tujuannya untuk mengelakkan kekeliruan pembacaan. ejaan kata dasar tidak berubah apabila menjadi kata yang berimbuhan. serta akhiran -an dan -i yang sering menimbulkan masalah dalam ejaan Jawi Lama. iaitu dengan menggunakan akhiran (a) hamzah -nun atau (b) alifnun. i) Awalan di. Dalam ejaan lama.(huruf dal). atau (c) nun. Dengan ini. bagi kata dasar yang bermula dengan vokal. surat menjadi suratan . ejaan kata dasar berubah apabila menerima akhiran sehingga menyebabkan wujud dua bentuk ejaan bagi sesuatu kata dasar.dan kata depan di dan ke.danse. Contoh: Buru menjadi buruan .(huruf sin) serta kata depan di (huruf dal) dan ke (huruf kaf) perlu dirangkaikan dengan kata dasar seperti merangkaikan awalan dengan kata dasar dalam ejaan Rumi. Perincian: a) Akhiran hamzah-nun ditambah selepas alif di akhir kata dasar. Contoh: cela menjadi celaan . bergantung kepada jenis huruf akhir pada akhir kata dasar yang ditetapkan.(huruf kaf) dan se.

tetapi singkatan yang digunakan ialah huruf -huruf dalam abjad Jawi. iii) PEJYD memantapkan aturan ejaan kata pinjaman dan serapan daripada bahasa Arab yang dikategorikan kepada penggunaannya dalam konteks agama dan bukan agama. terutama istilah pinjaman daripada bahasa Inggeris. Penjelasan tentang sistem ini dibuat melalui tulisan-tulisan di . Pedoman ini menetapkan penulisan singkatan dalam huruf Jawi yang didapati selaras dengan cara menulisnya dalam ejaan Rumi dari segi penggunaan tanda titik. Beberapa Pembaikan dan Penambahan Lagi: Dalam PEJYD terdapat beberapa aturan mengeja yang lain lagi yang bertujuan membaiki dan mengemaskan sistem ejaan Jawi Lama.1. b) Kata-kata serapan daripada bahasa Arab yang sudah lama digunakan sebagai kata umum dalam bahasa Melayu dieja seperti ejaan bahasa Melayu. Perincian: a) Kata-kata istilah agama Islam dieja seperti bentuk asalnya (dalam ejaan Arab). 8.7. aturan pengejaan gugus konsonan diadakan yang bertujuan memudahkan pembacaan dan penyebutan. ii) Pengejaan kata ulang diselaraskan menjadi dua cara supaya tidak salah baca. iv) Satu rumusan yang agak menarik perhatian kita dalam PEJYD ialah tentang penulisan huruf singkatan. i) Dalam penulisan kata pinjaman daripada bahasa Inggeris. dan (ii) menggunakan tanda sempang ( -) apabila mengulang sebahagian kata (18) . v) Ciri khusus dalam PEJYD ialah pengekalan aturan -aturan ejaan lama dan pengejaan beberapa kata yang sudah mantap penggunaannya. Penyebaran Penggunaan Ejaan Jawi ( PEJYD ): 8. Gugus konsonan di akhir kata ditulis dengan memisahk an huruf yang bergugus itu. Ini sama dengan ejaan Jawi Za'ba. Kata kata tersebut ialah kata-kata yang asalnya dieja menurut kaedah baris (19) . iaitu (i) menggunakan tanda angka dua bagi menulis ulangan keseluruhan kata.PEJYD sudah disebarkan kepada masyarakat umum sejak tahun 1986 lagi. Contohnya: Teks . dan bukan nama huruf-huruf tersebut.

dan akan menerbitkan beberapa buku umum dan buku kanak-kanak. 8. .4.Kerjasama DBP dengan pihak pelaksana PEJYD di sektor pendidikan: i) Semenjak PEJYD diterbit dan disebarkan pada tahun 1986. dan ceramah yang diadakan untuk tujuan penyebaran. Dewan Bahasa dan Pustaka terus menyebarkan maklumat tentang PEJYD ini apabila diperlukan oleh masyarakat. perkembangan Ilmu. iii) DBP menerbitkan buku-buku yang dalam tulisan Jawi dengan menggunakan PEJYD .Dewan Bahasa dan Pustaka tidak terlibat dengan perancangan dan kawalan pelaksanaan penggunaan PEJYD di sektor pendidikan kerana perkara ini terletak di bawah bidang kuasa Kementerian Pendidikan Malaysia sendiri. tidak ada masalah besar yang dihadapi oleh DBP berkaitan dengan pedoman tersebut. Hanya dalam tahun 1991 ini sahaja baru timbul masalah yang agak besar apabila Maktab Perguruan Islam membuat ulasan terhadap PEJYD itu. 8.3. Dewan Bahasa dan Pustaka juga bukanlah pihak yang secara tidak langsung bertanggungjawab melaksanakan penggunaan PEJYD dalam pengajaran dan pembelajaran di sekolah atau maktab perguruan. iv) DBP mengadakan kegiatan penyebaran maklumat tentang PEJYD untuk masyarakat. seperti yang berikut: i) DBP bertanggungjawab menyediakan pedoman PEJYD dan menerbitkannya untuk kegunaan masyarakat. antara lain. dan perkembangan sistem pendidikan yang maju. tugas dan tanggungjawab DBP dalam pembinaan dan pengembangan ejaan Jawi adalah.dalam majalah-majalah keluaran Dewan Bahasa dan Pustaka. ii) DBP bertanggungjawab memantapkan pedoman tersebut dari semasa ke semasa supaya sesuai dengan perkembangan bahasa Melayu.2. Akhbar Utusan Melayu juga turut menerbitkan tulisan yang menjelaskan PEJYD secara bersiri walaupun akhbar tersebut belum menggunakan sistem baru ini secara menyeluruh. 8. serta membantu pe ngguna mempelajarinya dan menyebarkan penggunaannya. Buku-buku yang diterbitkan ialah buku agama.Pada umumnya.

Keputusan Mesyuarat pada 24 Julai 1991 di DBP tentang pelaksanaan penggunaan PEJYD di sektor pendidikan (dipetik sepenuhnya daripada Minit Mesyuarat yang berkenaan): "5. Pusat Perkembangan Kurikulum.2. Dewan Bahasa dan Pustaka akan mengadakan kegiatan ini setelah mendapat maklumat yang lengkap daripada pihak-pihak yang ingin mencadangkan pemantapan pedoman tersebut." . dan Pusat Perkembangan Kurikulum. mesyuarat merumuskan empat perkara sebagai persetujuan bersama (seperti di perenggan 8. Bahagian -bahagian yang terlibat itu ialah Bahagian Pendidikan Islam. khususnya. Bahagian Pendidikan Guru. Mesyuarat tersebut dihadiri oleh DBP dan hampir semua pihak di Kementerian Pendidikan Malaysia yang bertanggungjawab melaksanakan penggunaan ejaan Jawi di sekolah dan maktab perguruan. Oleh sebab itu.1.Dipersetujui supaya kaedah mengajar di Maktab Perguruan Islam." "5.Dipersetujui bahawa cadangan untuk meneliti semula beberapa aturan tertentu dalam Pedoman Ejaan Jawi Yang Disempurnakan dengan tujuan memantapkannya akan dibuat secara berasingan. diubahsuai supaya dapat menyampaikan pedoman Pedoman Ejaan Jawi Yang Disempurnakan . 8. Daftar 1989)." "5. Setelah membahaskan masalah yang dikemukakan oleh Maktab Perguruan Islam.3.Semua Bahagian di Kementerian Pendidikan Malaysia yang terlibat secara langsung dalam pelaksanaan penggunaan ejaan Jawi bersetuju melaksanakan penggunaan Pedoman Ejaan Jawi Yang Disempurnakan yang dirumuskan oleh Dewan Bahasa dan Pustaka (Pedoman 1986. Maktab Perguruan Islam juga bersetuju mematuhi dan akan melaksanakan Pedoman Ejaan Jawi Yang Disempurnakan ini dalam pengajaran dan pembelajaran di maktab tersebut. Perkara ini tidak ada hubungannya dengan persetujuan untuk melaksanakan Pedoman Ejaan Jawi Yang Disempurnakan yang sudah dipersetujui. iaitu Bahagian Pendidikan Guru.5.5 di bawah). Bahagian Pendidikan Islam.ii) Usaha untuk menyelesaikan masalah yang dibangkitkan oleh Maktab Perguruan Islam dibuat dengan mengadakan mes yuarat khas di DBP pada 24 Julai 1991. dan Maktab Perguruan Islam.

dan apabila setiap aturan yang terkandung di dalamnya difahami secara keseluruhannya. kami ingin mengemukakan beberapa perkara yang bersabit dengan kaedah-kaedah dalam PEJYD yang telah dikenal pasti sebagai kaedah-kaedah yang perlu diperkemas dan dipermantap. sesuatu sistem ejaan memerlukan masa yang lama sebelum dapat digunakan dengan baik dan sebelum sistem itu sendiri mantap. Usul: 1. menggunakan dan menyebarkan PEJYD itu. sedangkan pihak-pihak pelaksana yang lain di Kementerian Pendidikan telah menerima."5. Pemantapan akan berlaku dalam proses penggunaannya. kaedah dan penjelasan tentang Pedoman Ejaan Jawi Yang Disempurnakan untuk diedarkan dalam mesyuarat Jawatankuasa Pusat Kurikulum yang akan bersidang pada 14 Ogos 1991 yang akan datang. . Kebenaran tentang pe rkara ini akan diperoleh apabila falsafah dan matlamat penyempurnaan sistem tersebut difahami sebenar-benarnya. Merujuk kepada persefahaman yang dibuat dalam mesyuarat di DBP pada 24 Julai 1991. Kesimpulan: Ringkasan daripada kertas kerja ini bermaksud yang berikut: i) Masalah yang ditimbulkan tentang ejaan Jawi baru-baru ini ialah masalah "pelaksanaan" di sektor pendidikan dan bukan masalah "isi" pedoman PEJYD . Perkara ini telah dibuktikan dengan sistem ejaan Rumi. 10. Masalah tersebut timbul kerana pihak Maktab Perguruan Islam menolak PEJYD sebagai pedoman Jawi yang sah untuk digunakan di maktab tersebut. iii) DBP berpendapat. khususnya tentang perkara 5.4. ii) PEJYD dipersetujui sebagai pedoman yang lebih sempurna berbanding dengan sistem ejaan Jawi yang lama. bukan secara berpecah-pecah.3 petikan minit mesyuarat tersebut." 9.Dewan Bahasa dan Pustaka akan menulis satu kertas ringkas tentang latar belakang. Pelaksana dan pengguna harus bersikap terbuka dan mencari kaedah untuk memahami dan menggunakan sesuatu yang baru yang dipersetujui sebagai kaedah yang lebih baik daripada yang lama.

v) Mengkaji semula pengejaan kata yang sudah disenaraikan dengan tujuan untuk mensahihkannya dan mengurangkan kategori kata yang dikecualikan daripada kaedah. 7. d. Mengusulkan supaya pihak-pihak yang berkuasa kerajaan dan pihak pihak lain yang berkenaan atau berkepentingan m engambil langkah melaksanakan Keputusan-keputusan dan Usul-usul Kongres Tulisan Jawi tahun 1984 yang belum dilaksanakan. iii.Hujah-hujah tentang betapa perlunya kaedah-kaedah tersebut ditinjau semula untuk tujuan pemantapan tidaklah hendak kami sebut di sini secara khusus. b.]. vii) Memantapkan beberapa aspek kaedah penulisan kata terbitan dengan awalan. 4. 2. membina dan mengembangkan penggunaan tulisan Jawi di Malaysia. diperturunkan kaedah-kaedah tersebut: i) Memperkemas aturan penulisan huruf hamzah supaya huruf hamzah menepati kedudukannya dan fungsinya se bagai lambang bunyi hentian glotis. tetapi kami suka mencadangkan supaya perkara tersebut dibahaskan oleh sebuah Jawatankuasa Tetap Ejaan Jawi yang ditubuh khusus dengan fungsi untuk berusaha memelihara. iii. a. iii) Memperkemas cara penulisan huruf gugus konsonan di akhir kata atau akhir suku kata supaya lebih memantapkan bentuknya. 4. [Rujuk PEJYD . perenggan III. iv) Mengkaji semula kaedah yang boleh digunakan bagi meyakinkan pengguna tulisan Jawi bahawa pemilihan huruf qaf adalah paling sesuai sebagai lambang bagi bunyi hentian glotis di akhir kata -kata Melayu jati. Untuk tujuan ini. v. [Rujuk PEJYD . perenggan II. vii. . 9. vi.]. III. ii) Mengkaji semula penggunaan huruf dan cara penulisan singkatan dan akronim dalam Jawi. vi) Mengkaji dengan teliti untuk mengadakan peraturan penulisan kata majmuk dalam sistem ejaan Jawi. c.

Lihat: Keputusan-Keputusan dan Usul-Usul Konvensyen Tulisan Jawi. Tanjong Malim: Pejabat Karang Mengarang. Bhd.Catatan: 1. Said Sulaiman ialah buku Panduan Bagi Hejaan P. 9. Pedoman Ejaan Jawi Yang Disempurnakan. Kuala Lumpur: Kementerian Pelajaran Malaysia. Encik Awang Muhammad bin Amin. Tuan Haji Muhammad Bukhar i bin Lubis. 131. dan Puan Aminah binti Haji Harun. 1987. 5. Encik Arbak bin Othman. 3. 1949. Sistem Ejaan Jawi Za'ba dapat dilihat dalam dua buah buku yang menjadi asas pedoman yang digunakan begitu meluas: (i) Pelita Bahasa Melayu Penggal I (Permulaan Nahu Melayu).) dan (ii) Daftar Ejaan Melayu (Jawi-Rumi). Diraja. Pedoman Ejaan Jawi Yang Disempurnakan. 8. Laporan Jawatankuasa Mengkaji Penggunaan Bahasa Malaysia. Buku edisi kedua ini memansuhkan buku edisi pertama tahun 1986. 911 April 1984. Madya Tuan Haji Amat Juhari bin Moain.Bm. cetakan keempat. . (Kami menggunakan edisi terbitan Dewan Bahasa dan Pustaka. Edisi Jawi menggunakan sistem ejaan yang memperkenalkan penggunaan huruf vokal alif. 35 hlm. Singapura. ya dan wau pada pola -pola tertentu sebagai pembaikan dan tambahan kepada sistem ejaan Jawi Za'ba. Kuala Terengganu. cetakan pertama. 1958. tahun 1941. cetakan pertama edisi kedua. Majalah Dian (Digest) ialah majalah bulanan yang diterbitkan oleh Syarikat Dian Sdn. 36 hlm.P. 6. 4. Jawatankuasa Ejaan Jawi Dewan Bahasa dan Pustaka dipengerusikan oleh Tuan Haji Hamdan bin Haji Abdul Rahman. 1982. Antara penerbitan tentang ejaan Jawi yang diusahakan oleh Major Dato' Mohd. Kuala Lumpur: Dewan Bahasa dan Pustaka. Terutamanya akhbar Utusan Melayu dan majalah Utusan Qiblat . Kuala Lumpur: Dewan Bahasa dan Pustaka. 7. 1937. Sultan Idris Training College. 2. cetakan pertama. Tuan Haji Abdul Razak bin Abdul Hamid. 1986. Kota Bharu Kelantan se jak tahun 1961.B. hlm. Ahli -ahlinya ialah: Prof.

Daftar Ejaan Rumi Bahasa Malaysia dan Daftar Ejaan RumiJawi menyenaraikan lebih kurang 40 pasangan kata yang berpola KVK KVK yang mempertentangkan vokal [a] dengan vokal pepet di suku kata pertama. cetakan kedua. 401 hlm. Kuala Lumpur: Dewan Bahasa dan Pustaka.. rap. Kata -kata daripada bahasa Arab tanpa alif yang dikekalkan termasuklah had. 12. 1988. Kata nyah sepatutnya dieja dengan alif ( ). 1989. iaitu (yang). Kuala Lumpur: Dewan Bahasa dan Pustaka. hlm. cetakan pertama edisi kedua. Daftar Ejaan Rumi-Jawi (1989) menyenaraikan satu kata sahaja dengan ejaan klasik tanpa huruf alif. tar dan tas. Rumusan Konvensyen Tulisan Rumi 1984 menetapkan supaya tidak menggunakan angka dua Ara b ( ) bagi penulisan kata ulang. 9-11 April 1984. Daftar Ejaan Rumi-Jawi. sah dan syak.10. cat. Jumlah sebesar ini akan memberikan semacam kekacauan dalam sistem Jawi sekiranya homograf bagi kasus ini dibiarkan kekal. Daripadanya. Setakat ini. Jawatankuasa Ejaan Jawi DBP. Antara kata-kata lain yang dieja semula dengan sisipan alif termasuklah bam. termasuk kata yang sudah lama terserap yang dieja tanpa alif dalam Jawi Za'ba/Lama. cetakan pertama. 1984. 16. 14. das. 1988. rak. ran. Lihat: Kertas Kerja Jawatankuasa Ejaan Jawi Dewan Bahasa dan Pustaka. 1988. gam. Pedoman Transliterasi Huruf Arab Ke Huruf Rumi. ram. 1. dan . termasuk kata ekasuku yang menggunakan gugus konsonan. sang. 17. tidak wujud homograf bagi kasus ini. Dalam ejaan Rumi. terdapat sejumlah 26 kata daripada bahasa Inggeris. Kuala Lumpur: Dewan Bahasa dan Pustaka. cetakan kedua. menerima penggunaan angka dua Arab ( ) bagi menulis kata ulang penuh. haj. 20 hlm. Konvensyen Tulisan Jawi. Daftar Ejaan Rumi-Jawi (1989) menyenaraikan hampir 80 kata ekasuku tertutup yang memiliki vokal [a]. Daftar Ejaan Rumi-Jawi. Tetapi. 13. Kuala Lumpur: Dewan Bahasa dan Pustaka. cetakan pertama 198 hlm. saf. khat. sebaliknya menggunakan tanda sempang seperti dalam ejaan Rumi. hak. Ejaan Jawi bagi kata -kata daripada bahasa Inggeris ini semuanya ditulis dengan huruf alif. Daftar Ejaan Rumi Bahasa Malaysia. 11. 15. 198 hlm. 18. atas nasihat para pakar. ban.

Kuala Lumpur: Dewan Bahasa dan Pustaka. Jurnal Dewan Bahasa. "Sistem Baru Ejaan Jawi Bahasa Melayu". dia. 608-624. 1983. kita. 1988. daripada dan manusia . Jawatankuasa Ejaan Jawi Dewan Bahasa dan Pustaka. cetakan pertama edisi kedua. Amat Juhari Moain. ini. teks kajian Maktab Perguruan Islam (tidak terbit). kertas kerja Konvensyen Tulisan Jawi. Awang Mohamad Amin. 9 -11 April 1984. ada. beta. 19. . Daftar Ejaan Rumi Bahasa Malaysia. Daftar Ejaan Rumi-Jawi. Kuala Lumpur: Dewan Bahasa dan Pustaka (akan terbit). "Satu Kajian terhadap Kaedah Ejaan Jawi Za'ba". Kuala Terengganu. Kuala Lumpur: Dewan Bahasa dan Pustaka. dari. Setakat ini. Rumusan ini dimaktubkan dalam PEJYD (1987). lima. Dewan Bahasa dan Pustaka (tidak terbit). Kuala Lumpur: Dewan Bahasa dan Pustaka. Bibliografi. "Sistem Ejaan Jawi yang disempurnakan". 1989. projek kajian Bahagian Penyelidikan. Julai 1991. 1991. itu. ketika. Daftar Ejaan Rumi-Jawi (1989) telah menyenaraikan kata kata yang berikut yang diterima sebagai bentuk ejaan tradisi yang sahih: apa. Daftar Ejaan Rumi-Jawi.menerima penggunaan tanda sempang bagi menulis kata ulang berimbuhan. 1988. pada. maka. cetakan pertama. Perancangan Bahasa: Sejarah Aksara Jawi. cetakan kedua. 1991. Kaedah Penyelarasan Ejaan Jawi. hlm. Beberapa kata yang lain telah dieja semula menurut peraturan yang ti dak dikecualikan. jika. Amat Juhari Moain.

1958. 9-11 April 1984. Kuala Lumpur: Dewan Bahasa dan Pustaka. Pedoman Trasliterasi Huruf Arab Ke Huruf Rumi. ID/JAWI-09 01 November 1991. . cetakan pertama. Sultan Idris Training College. Kuala Lumpur: Dewan Bahasa dan Pustaka. 1988. cetakan kedua. Tanjong Malim: Pejabat Karang Mengarang. 1949.Konvensyen Tulisan Jawi. cetakan pertama. Zainal-'Abidin bin Ahmad. cetakan keempat. Zainal-'Abidin bin Ahmad. 1986. Pedoman Ejaan Jawi Yang Disempurnakan. kertas -kertas kerja dan "Keputusan-keputusan dan Usul-usul". Daftar Ejaan Melayu (Jawi -Rumi). Pedoman Ejaan Jawi Yang Disempurnakan. cetakan pertama edisi kedua. Kuala Lumpur: Dewan Bahasa dan Pustaka. Singapura. Pelita Bahasa Melayu Penggal I (Permulaan Nahu Melayu). Kuala Lumpur: Dewan Bahasa dan Pustaka. Kuala Terengganu. 1987.