P. 1
DEFINISI PENDIDIKAN KHAS

DEFINISI PENDIDIKAN KHAS

|Views: 141|Likes:

More info:

Published by: Nurul Ikhwani Mohd Zim on Oct 12, 2011
Copyright:Attribution Non-commercial

Availability:

Read on Scribd mobile: iPhone, iPad and Android.
download as DOCX, PDF, TXT or read online from Scribd
See more
See less

03/08/2013

pdf

text

original

DEFINISI PENDIDIKAN KHAS Orang berminat mengkaji tentang pendidikan khas mungkin kerana mereka mempunyai anak atau

ahli keluarga yang memerlukan perkhidmatan khas atau mereka ingin menjadi sukarelawan membantu badan-badan terlibat dengan mendidikan kanak-kanak berkeperluan khas atau mereka yang ingin menjadi guru pendidikan khas di sekolah rendah atau menengah. Apakah pendidikan khas? Untuk memahami apa itu pendidikan khas adalah wajar kita meninjau beberapa definisi yang dikemukankan oleh pakarpakar dalam bidang: Hallahan dan Kauffman (2006): Pendidikan khas didefinisikan sebagai satu bentuk pendidikan yang disediakan untuk memenuhi keperluan kanak-kanakberkeperluan khas. Gargiulo (2003): Pendidikankhas merupakan program pengajaran khusus yang direka bentuk bagi memenuhi keperluan pelajar luar biasa. Ia mungkin memerlukan penggunaan bahan-bahan, peralatan dan kaedah pengajaran khusus. Friend (2005): Pendidikan khas adalah pengajaran yang direka bentuk khusus bagi memenuhi keperluan kanakkanak yang kurang upaya.Pengajaran ini mungkin dikelolakan dalam bilik darjah, di rumah, di hospital atau institusi lain. Mansor (2005): Program pendidikan khas di Malaysia merupakan satu usaha yang berterusan untuk menggalakkan perkembangan optima seseorang sebagai seorang yang berkemahiran, Heward (2003): Pendidikan khas dijelaskan daripada beberapa sudut, iaitu SIAPA? – Ia adalah guru yang dilatih khusus untuk mengajar kanak-kanak yang memerlukan pendidikan khas. Guru-guru ini telah menerima latihan khusus tentang psikologi, kaedah mengajar, kaedah penilaian dan ilmu-ilmu lain yang berkaitan dengan kanak-kanak berkeperluan khas. Bersama dengan guru pendidikan khas, pakar-pakar lain juga terlibat dalam pendidikan khas yang terdiri daripada ahli psikologi sekolah, terapis bahasa, kaunselor, terapis fizikal dan lain-lain. Pakarpakar ini bekerja dengan guru pendidikan khas serta keluarga pelajar terbabit dengan tujuan membantu. APA? – Secara umum, kurikulum pendidikan khas tidak jauh berbeza daripada kurikulum yang diikuti oleh pelajar biasa. Contohnya, pelajar bermasalah penglihatan atau bermasalah pendengaran menduduki peperiksaan PMR, SPM dan STPM. Bagaimana pun, bagi pelajar yang mengalami masalah pembelajaran tertentu memerlukan kurikulum yang telah diubahsuai. Contohnya, sesetengah pelajar kurang upaya perlu diajar memakai baju, makan, membersihkan diri sendiri, membaca dan menulis dalam braille, menggunakan bahasa isyarat, bercampur gaul

dengan orang lain dan sebagainya. Oleh itu, kurikulum perlu diubahsuai untuk mengambil kira pengajaran pengetahuan dan kemahiran tertentu. DI MANA? – Pelajar yang mengikuti pendidikan khas mungkin ditempatkan dalam kelas bersama dengan pelajar biasa atau ditempatkan dalam kelas berasingan atau sekolah berasingan. Bagaimana pun, isu penempatan kanak-kanak berkeperluan khas masih dipertikaikan [Kita akan membincang isu ini dengan lebih mendalam Secara umum kanak-kanak yang memerlukan pendidikan khas selalunya memiliki ciri-ciri tertentu yang menghalang mereka mengikuti persekolahan seperti kanak-kanak biasa. Mereka memiliki satu atau gabungan kecacatan atau kekurangan atau kelemahan sama ada daripada segi fizikal, deria, mental, emosi, sosial, kesihatan atau tingkah laku jika dibandingkan dengan kanak-kanak biasa. Justeru itu, kanak-kanak ini dikatakan „bermasalah‟. Mereka memerlukan satu bentuk pendidikan yang sesuai untuk dapat belajar dengan kecacatan atau kekurangan atau kelemahan yang dimiliki. Dengan kata lain, pendidikan khas adalah satu perkhidmatan pendidikan yang dibentuk khas untuk memenuhi keperluan kanak-kanak ini. PENDIDIKAN KHAS DI MALAYSIA Sejarah Pendidikan khas telah bermula di Malaysia sejak awal tahun 1920-an di kalangan sukarelawan yang membuka sekolah-sekolah untuk pelajar bermasalah atau kurang upaya penglihatan dan pendengaran. menunjukkan tarikh-tarikh penting dalam perkembangan pendidikan khas. Di Malaysia pendidikan khas formal bermula pada tahun 1948 dengan tertubuhnya Sekolah Rendah Pendidikan Khas Princess Elizabeth di Johor Bharu untuk kanakkanak buta. Pada tahun 1954 Sekolah Persekutuan Kanak-Kanak Pekak di tubuhkan di Pulau Pinang untuk kanak-kanak pekak. Program pemulihan ke atas pelajar “lembam” (lemah dalam menguasai kemahiran membaca, menulis dan mengira pada tahap umurnya) bermula pada tahun 1978. Manakala program untuk kanak-kanak „Bermasalah Pembelajaran‟ baru bermula pada tahun 1988 apabila buat pertama kali Kementerian Pendidikan memulakan kelas perintis di Sekolah Kebangsaan Jalan Batu, Kuala Lumpur. Kelihatan bahawa perkembangan pendidikan khas di Malaysia bertumpu kepada kumpulan kanak-kanak buta, pekak, dan bermasalah pembelajaran. Peristiwa Penting yang Mempengaruhi Perkembangan Pendidikan Khas Dalam Deklarasi Hak-hak Kemanusiaan Sejagat (1948) menegaskan hak bagi setiap individu mendapat pendidikan. Perkara ini ditegaskan semula dalam Persidangan Dunia bertemakan „Pendidikan Untuk Semua‟ di Jomtien, Thailand yang menekankan: Keperluan-keperluan pembelajaran untuk orang kurang upaya

menuntut perhatian khusus. Langkah-langkah perlu diambil untuk menyediakanpersamaan akses kepada pendidikan untuk semua kategori orang kurang upayasebagai bahagian yang sepadu dalam sistem pendidikan.[Terjemahan] 2. Pada tahun 1959, Pertubuhan Bangsa-bangsa Bersatu (PBB) telah mengisytiharkan Hak KanakKanak Sedunia dan antara yang ditegaskan ialah hak kanak-kanak istimewa iaitu mereka berhak mendapat penjagaan yang khusus dan bimbingan mengikut kecacatan yang dialami serta peluang menjadi seberapa normal yang mungkin . Dasar mengenai pendidikan khas di Malaysia dinyatakan dalamAkta Pelajaran1961. Dalam Bahagian I (Tafsiran) Akta ini dinyatakan bahawa; “sekolah khas bermakna sekolah yang menyediakan layanan pendidikan yang khas untuk muridmurid yang kurang upaya”. Laporan Jawatankuasa Kabinet (1978) yang mengkaji Perlaksanaan Dasar Pelajaran melalui Perakuan 169 merupakan satu titik tolak yang membawa kepada satu penekanan dan tumpuan yang lebih jelas kepada perkembangan Pendidikan Khas di Malaysia. Perakuan ini menyebut; Dengan adanya kesedaran bahawa kerajaan seharusnya bertanggungjawab terhadap pendidikan kanak-kanak cacat adalah diperakukan kerajaan hendaklah mengambil alih sepenuhnya tanggungjawab pendidikan itu dari pihak-pihak persatuan yang mengendalikannya pada masa ini. Di samping itu penyertaan oleh badan-badan sukarela dalam memajukan pendidikan kanak-kanak cacat hendaklah terus digalakkan. Mesyuarat Jawatankuasa Perancangan Pendidikan telah bersidang pada 30 Jun 1981 dan memutuskan penubuhan sebuah Jawatankuasa Antara Kementerian untuk mengkaji dan menentukan bidang tugas masing-masing mengenai kanakkanak kurang upaya. Kementerian-kementerian yang terlibat selain daripada Kementerian Pendidikan ialah Kementerian Kesihatan, Kementerian Kebajikan Masyarakat (kini Kementerian Pembangunan Wanita, Keluarga dan Masyarakat) dan Kementerian Buruh. Pada amnya, Jawatankuasa ini menetapkan: • Tanggungjawab Kementerian Pendidikan terhadap pendidikan kanak-kanak bermasalah penglihatan, bermasalah pendengaran dan kanak-kanak bermasalah pembelajaran (terencat akal) yang boleh dididik. • Tanggungjawab Kementerian Kebajikan Masyarakat terhadap pendidikan kanak-kanak yang kurang upaya fizikal, terencat akal sederhana dan teruk serta kanak-kanak spastik. • Tanggungjawab Kementerian Kesihatan untuk mengenal pasti di peringkat awal dan menyaring kanak-kanak yang dilahirkan dalam keadaan berisiko. Akta

Kementerian Pendidikan Malaysia.Pelajaran 1961 disemak semula dan digantikan dengan Akta Pendidikan 1996. Menyediakan pendidikan yang sesuai dan relevan kepada setiap pelajar dengan keperluan . pendidikan khas dikendalikan oleh Unit Pendidikan Khas yang diletakkan di bawah Bahagian Sekolah. Permintaan ibu bapa yang mempunyai kanak-kanak kurang upaya dan kesedaran masyarakat terhadap pendidikan khas juga menjadi faktor utama yang menyebabkan berkembangnya pendidikan ini. Tertakluk kepada subseksyen (2) dan (3). Unit ini dianggotai oleh hanya empat orang pegawai yang diketuai oleh seorang Ketua Penolong Pengarah. Amalan pada masa ini. menteri boleh melalui peraturan-peraturan menetapkan: a) Tempoh pendidikan rendah dan menengah yang sesuai dengan keperluan murid yang menerima pendidikan khas. 41. Akta ini juga memperuntukan kuasa kepada Menteri untuk menentukan tempoh persekolahan dan kandungan kurikulum untuk keperluan pendidikan khas. (b) Kurikulum yang hendaklah digunakan berhubungan dengan pendidikan khas. dan (d) Apa-apa perkara lain yang difikirkan oleh Menteri suaimanfaat atau perlu bagimaksud topik ini. Objektif menaik taraf Jabatan Pendidikan Khas ialah untuk: Menyediakan peluang dan kemudahan pendidikan khas untuk pelajar dengan keperluan Khas . Visi. Misi dan Falsafah Jabatan Pendidikan Khas. kanak-kanak berkeperluan khas dibenarkan bersekolah sehingga mereka berumur 19 tahun. . Apabila berlaku penstrukturan baru pada I Oktober tahun 1995. Unit Pendidikan Khas dinaik taraf kepada Jabatan Pendidikan Khas yang statusnya sama dengan status jabatan-jabatan lain Hal ini membolehkan Jabatan ini menjalankan tanggungjawabnya seperti yang dikehendaki oleh negara dan tuntutan masyarakat. 1. yang dikatakan kurang berkesan dalam mengendalikan pendidikan khas negara. Satu bab khusus mengenai Pendidikan Khas telah dimasukkan dalam akta tersebut yang menyarankan bahawa: Seksyen 40 and seksyen 41 dalam Akta 1995 dilihat oleh pelbagai pihak sebagai „era baru‟ dalam dunia pendidikan khas kerana Menteri Pendidikan dikehendaki membuka kelas jika ada permintaan daripada masyarakat. (c) Kategori murid yang memerlukan pendidikan khas dan kaedah yang sesuai bagi pendidikan murid dalam setiap kategori sekolah khas. Menteri hendaklah mengadakan pendidikan khas di sekolah khasyang ditubuhkan di bawah perenggan 34(1)(b) atau di mana-mana sekolah rendahatau menengah yang difikirkan oleh menteri suaimanfaat.Jabatan Pendidikan Khas Sebelum 1995.

peningkatan kebajikan dan kemajuan perkhidmatan warga pendidikan khas. Menyediakan bahan-bahan pengajaran dan pembelajaran yang mencukupi dan terkini. Jabatan Pendidikan Khas terbahagi kepada tiga bahagian dan satu unit: (a) Bahagian Perancangan Penyelidikan dan Dasar Bertanggungjawab untuk merealisasikan dasar. bermasalah pendengaran dan bermasalah penglihatan. guru. Menyediakan peluang untuk mengembangkan bakat dan potensi pelajar dengan keperluan khas. Program Pendidikan Khas Integrasi disediakan untuk murid-murid bermasalah pembelajaran. penyebaran maklumat dan penggunaan media elektronik. menggubal. ibu bapa dan masyarakat di samping merancang. la diwujudkan di sekolah harian biasa rendah dan menengah dan sekolah menengah teknik/vokasional yang menggunakan pendekatan pengajaran dan pembelajaran secara pengasingan dan separa inklusif. manakala tempoh . hala tuju dan perkembanganpendidikan khas dengan menetapkan peraturan dan perundangan mengenaipendidikan khas dan menyelaras hasil penyelidikan dan kajian dan membuatperancangan bagi pelaksanaan dasar-dasar mengenai pendidikan khas. dan mencetak bahan sokongan (seperti bahan Braille). Tempoh belajar bagi pelajar berkeperluan khas rendah adalah 6 tahun. Memastikan tenaga pengajar yang mencukupi dan terlatih dalam bidang pendidikan khas. Bagi mencapai kelima-lima objektif yang tersenarai.khas. (c) Bahagian Latihan dan Khidmat Bantu Bertanggungjawab untuk menyediakan latihan kepakaran bagi guru-guru danmemberi khidmat bantu kepada pelajar. (b) Bahagian Pengurusan Sekolah Bertanggungjawab untuk merancang. mengelola dan menyelaras kurikulum dan kokurikum. (d) Unit Pengurusan Bertanggungjawab untuk meningkatkan kualiti pengurusan Jabatan melalui perbelanjaan kewangan berhemah. mengurus dan mentadbir pusat sumber jabatan dan sekolah. Jenis-jenis Sekolah Pendidikan Khas Kementerian Pendidikan Malaysia melaksanakan pendidikan khas melalui dua pendekatan Sekolah Pendidikan Khas bagi murid bermasalah penglihatan dan bermasalah pendengaran. mengubahsuai.

ditubuhkan oleh masyarakat setempat dan wujud di merata-rata tempat di negara kita. Ekoran daripada itu berbagai-bagai aktiviti dilaksanakan bagi menyedarkan ibu bapa dan masyarakat tentang hal-hal berkaitan dengan kanakkanak berkeperluan khas. Yayasan Sindrom Down Kiwanis (Kiwanis Down Syndrome Foundation) yang komited kepada kebajikan kanak-kanak sindrom down dan tumpuan ialah kepada . pada tahun 2002 daripada jumlah pelajar yang mengikuti program pendidikan khas yang dikelolakan oleh Kementerian Pendidikan Malaysia. bilangan kanak-kanak berkeperluan khas yang berdaftar di pusat tertentu serta guru pendidikan khas telah bertambah. Tempoh ini boleh dilanjutkan hingga 2 tahun maksimum sama ada peringkat rendah atau menengah mengikut keperluan pelajar berkenaan (Jabatan Pendidikan Khas. Terdapat enam sekolah pendidikan khas untuk pelajar bermasalah penglihatan dan 25 sekolah pendidikan khas untuk pelajar bermasalah pendengaran . Antara Badan Bukan Kerajaan yang terlibat dengan penyediaan pendidikan khas ialah: Persatuan Kanak-kanak Spastik (Spastic Children‟s Assocation) yang menyediakan intervensi awal untuk kanak-kanak kerencatan mental di antara umur 2-16 tahun. Kementerian Pendidikan Malaysia. 2004. 25% bermasalah pendengaran dan 5% bermasalah penglihatan.Jumlah pelajar di sekolah pendidikan khas bermasalah penglihatan ialah 337 berbanding dengan 2236 pelajar di sekolah pendidikan khas bermasalah pendengaran.pelajar bagi pelajar berkeperluan khas menengah adalah 5 tahun. persatuan dan badanbadan sukarelawaan. 70% terdiri daripada pelajar bermasalah pembelajaran. Badan Bukan Kerajaan atau NGO (Non-Governmental Organisations). Selepas tahun tersebut. Terdapat kirakira 99 guru pendidikan khas yang mengajar pelajar bermasalah penglihatan berbanding dengan 531 guru pendidikan khas yang mengajar pelajar bermasalah pendengaran di seluruh negara. Secara umum. Selain Kementerian Pendidikan. yang memperlihatkan kesedaran pelbagai pihak terhadap keperluan pendidikan kepada golongan ini. Peristiwa „Tahun Antarabangsa Orang-orang Cacat pada 1986‟ telah membuka mata pelbagai pihak terhadap pendidikan untuk kanak-kanak berkeperluan khas. .Badan-badan Bukan Kerajaan yang Terlibat dengan Pendidikan Khas Setakat ini kita perbincangan kita telah bertumpu kepada usaha-usaha Kementerian Pendidikan Malaysia menyediakan pendidikan khas. pendidikan khas juga dikendalikan oleh pelbagai organisasi. Pusat Harian Kanak-Kanak Istimewa yang terlibat dengan intervensi awal bagi kanak-kanak di antara 0-6 tahun serta kemahiran hidup untuk kanak-kanak di antara umur 6-16 tahun. Pusat Bimbingan Sinaran Matahari yang mengajar kanak-kanak berkeperluan khas kemahiran hidup serta kemahiran sosial.

berbanding di Malaysia perkembangan dan pembangunan di negara barat lebih cepat dan maju. selain daripada kesedaran masyarakat terhadap pendidikan khas. Sebagai perbandingan. PENDIDIKAN KHAS DI LUAR NEGARA Seperti juga di Malaysia. Perkembangan Pendidikan Khas di Amerika Syarikat Michael ialah seorang kanak-kanak autistik yang berjaya mendapat anugerah pelajar terbaik semasa beliau di sekolah rendah dan sekolah menengah. Namun. Perbincangan seterusnya difokuskan di Britain dan Amerika supaya anda dapat membandingkan perkembangan dan pembangunannya dengan apa yang berlaku di Malaysia. kepesatan pembangunan pendidikan khas bermula apabila Akta Pendidikan 1996 diwartakan dan di Amerika apabila Public Law 1975 diperkenalkan. khususnya di Britain dan di Amerika tidak begitu mendapat perhatian. peranan undang-undang atau polisi pemerintah merupakan penggerak utama untuk membangunkan pendidikan khas.kanak-kanak di bawah 6 tahun. Pada 29 Novermber. Manakala di Britain pengumuman Warnock Report 1978 merancakkan perkembangan pendidikan khas. Undang-undang ini menjamin bahawa setiap individu di antara umur 3 hingga 21 tahun akan menerima pendidikan percuma dalam . Di Malaysia. Dalam hal ini. Kedua-dua negara tersebut mendahului lebih kurang 20 tahun lebih awal daripada Malaysia yang kesannya amat besar dari aspek pertumbuhan dan perkembangan serta kemajuan dalam pendidikan khas. Michael terdiri daripada ramai orang kurang upaya yang berjaya akibat daripada kelulusan undang-undang terkenal pada tahun 70-an. Kini Yayasan ini mengendalikan enam pusat pendidikan untuk kanak-kanak sindrom down di merata tempat dalam Malaysia. kita akan teliti secara umum perkembangan dan pembangunan pendidikan khas di Amerika dan di Britain. 1975 Kongres (atau Parlimen) Amerika Syarikat meluluskan Public Law 94-142 yang dahulunya dikenali sebagai Akta Pendidikan untuk Semua KanakKanak Cacat (Education for All Handicapped Children Act). Beliau telah memasuki universiti dan memperolehi ijazah sarjana muda dan kini bekerja walaupun dianggap seorang yang kurang upaya. pada peringkat permulaannya pelaksanaan pendidikan khas di barat.

Hal ini bagi membolehkan guru merancang objektif yang hendak dicapai oleh murid khas dalam . Kanakkanak khas boleh belajar di dalam sekolah awam biasa dan di dalam kelas kanakkanak biasa. Penilaian pendidikan dilaksanakan dalam pelbagai cara. Setiap sekolah disediakan dengan seorang Guru Pendidikan Khas. Pendidikan bagi kanak-kanak khas dilaksanakan dalam persekitaran yang tidak menghalangkan mereka untuk berkembang (Educate children in the least restrictive environment). Melalui undang-undang ini. Memberi dan membuka ruang kepada ibu bapa yang mempunyai kanak-kanak khas untuk melibatkan diri dalam merancang dan menentukan perkembangan pendidikan untuk anak-anak mereka. Antara yang ditekankan ialah: Penyediaan pendidikan percuma dan pendidikan bercorak awam yang sesuai kepada kanak-kanak berkeperluan khas (Provide a free and appropriate public education). iaitu guru pendidikan khas dikehendaki menyediakan rancangan pendidikan individu bagi setiap murid khas dengan mengikut prosedur yang ditetapkan. Hal ini bermakna tidak ada sebarang bayaran dikenakan ke atas kanakkanak khas terhadap persekolahan mereka.persekitaran yang seberapa boleh tidak menghalang perkembangan intelek mereka. Public Law 94-142 diberi nama baru dan diperluaskan. Undang-Undang ini memberi kuasa kepada negeri-negeri (Amerika Syarikat terdiri daripada 50 negeri) dan pihak berkuasa tempatan melindungi hak serta memenuhi keperluan bayi. kanak-kanak dan belia yang kurang upaya serta keluarga mereka. Penyediaan rancangan pendidikan individu bagi setiap murid khas. Hal ini membawa pengertian bahawa tidak ada pengasingan sama ada dalam bentuk sekolah atau kelas dalam pelaksanaan pendidikan khas. Public Law 94-476) atau lebih dikenali dengan singkatan IDEA. Hal ini tidak diberikan penumpuan sebelum ini. penilaian ke atas kanak-kanak khas hendaklah mengambil kira ciri-ciri yang ada pada kanak-kanak khas dan hendaklah disesuaikan dengan kecacatan atau kekurangan mereka. yang kemudiannya disalurkan kepada sekolah dan kanak-kanak ini. Undang-undang in menunjukkan betapa penting hak orang kurang upaya dilindungi. sekiranya kekurangan upaya kanak-kanak itu melampaui dan didapati dia tidak akan maju dalam kelas biasa. Penglibatan ibu bapa dalam merancang dan menentukan perkembangan pendidikan setiap murid. Namun dengan terlaksananya undang-undang ini. kanak-kanak yang kurang upaya dibenarkan belajar bersama dengan kanak-kanak normal atau biasa. dia ditempatkan dalam kelas khas. Semuanya dibiayai oleh kerajaan yang mendapat hasil daripada sistem percukaian negara. Bagaimana pun. Pendidikan bercorak sebegini dikenali sebagai “pendidikan inklusif” Kanak-kanak khas dilindungi daripada sebarang elemen bercorak diskriminasi dalam penilaian pendidikan (Protection against discrimination in testing). Pada tahun 1990. Kini ia panggil Akta Pendidikan Individu Kurang Upaya (Individuals with Disabilities Education Act.

Di samping itu konsep „kolaborasi‟ dalam pendidikan yang membabitkan pihak dalam pelbagai kepakaran disepadukan untuk kepentingan masa depan kanak-kanak berkeperluan khas. Melalui akta ini juga konsep „pendidikan untuk semua‟ dan „pendemokrasian pendidikan‟ diperkemaskan dan ibu bapa yang mempunyai kanak-kanak khas dilibatkan sama dalam perancangan keperluan pendidikan anak-anak mereka. Walaupun cadangan-cadangan yang dikemukan dalam laporan itu tidak dilaksanakan serta merta tetapi laporan Warnock dijadikan asas dalam pelaksanaan pendidikan khas dan cadangan-cadangan yang dikemukan dimasukkan dalam akta pendidikan pada tahun-tahun berikutnya. Sebelum IDEA. Konsep integrasi atau inklusif menekankan bahawa kanak-kanak berkeperluan khas perlu belajar di sekolah harian biasa dan berpeluang bergaul dengan kanak-kanak biasa. Akta . Jawatankuasa Inkuiri Pendidikan Kanak-kanak Cacat Warnock ditubuhkan dengan tujuan mengkaji semula pendidikan khas di Britain. ramai kanak-kanak seperti Michael tidak diberi peluang pendidikan Contohnya. IDEA dilihat sebagai satu pembaharuan yang mana pendidikan untuk kanak-kanak berkeperluan khas diberi perhatian yang lebih khusus. Akta ini juga dijadikan asas panduan dalam pelaksanaan pendidikan khas di sesetengah negara lain. kecelaruan emosi atau kerencat mental menghadiri sekolah biasa. Laporan Warnock yang diumumkan pada 1978 banyak mempengaruhi perkembangan dan pembangunan pendidikan khas di Britain. terlibat sama dalam merancang pendidikan murid-murid khas.5 juta kanak-kanak dan belia menerima pendidikan khas dan perkhidmatan lain bagi memenuhi keperluan mereka. Umpamanya. Laporan ini menekankan kepada konsep percampuran antara kanak-kanak berkeperluan khas dengan kanak-kanak biasa yang dikenali sebagai „integerasi‟ atau „inklusif‟ diperluaskan. kini program intervensi awal disediakan untuk lebih 200. Kira-kira-kira 6. Pelajar kurang upaya yang belajar dalam kelas atau bangunan terasing telah berkurangan dan kini belajar bersama dengan pelajar lain. hanya seorang daripada lima kanak-kanak kurang upaya berpeluang pergi ke sekolah. Lebih ramai pelajar kurang upaya menghadiri sekolah di kawasan perumahan masingmasing yang dahulunya tidak terbuka untuk mereka. Dalam hal ini konsep „kolaboratif‟ dalam pendidikan diamalkan iaitu satu konsep yang mana pelbagai pihak seperti ibu bapa. pada tahun 1970. Oleh keranaIDEA. buta. konsep pendidikan untuk kanakkanak berkeperluan khas adalah berasaskan kepada „pengasingan‟ iaitu kanakkanak berkeperluan khas belajar di sekolah khas yang menyekat dan menghalang mereka daripada bergaul dengan kanak-kanak biasa. Dasar ini dilaksanakan dan diamalkan sehingga ke hari ini. Kebanyakkan negeri-negeri di Amerika Syarikat mempunyai undang-undang yang tidak membenarkan kanak-kanak pekak. Dasar ini juga dijadikan panduan kepada negara-negara lain dalam melaksanakan pendidikan khas.000 bayi dan kanak-kanak kurang upaya dan pada tahun 2000 di Amerika Syarikat. Perkembangan Pendidikan Khas di Britian Pada tahun 1974. kaunselor dan guru.satu-satu jangka masa tertentu semasa kanak-kanak khas ini bersekolah dengan mengambil kira potensi dan kekurangan seseorang kanak-kanak khas. sebelum laporan ini dikemukakan.

Lihat Rajah 1. amalan membuat diagnosis ke atas kanak-kanak berkeperluan khas Pertama. Sebaliknya. kanak-kanak luar biasa. Manakala Akta Kanak-kanak 1989 (Children‟s Act. kanak-kanak cacat (handicapped children). Perubahan yang berlaku berkait rapat dengan kesedaran masyarakat dan dasar semasa yang dilaksanakan oleh kerajaan terhadap pendidikan kanak-kanak berkeperluan khas di Britain. Mereka juga berlainan. kanak-kanak kurang upaya (children with disabilities). kanak-kanak bermasalah (children with impairments) dan kanakkanak terbantut pertumbuhan atau perkembangan. Keduanya. Apa yang jelas. Pelajar mungkin terdiri daripada keluarga berpendapatan tinggi dan pelajar daripada keluarga berpendapatan rendah.6 yang membentangkan tiga kes pelajar berkeperluan khas yang berlainan. Ini akan menambahkan kefahaman tentang ciri-ciri individu dalam sesuatu kategori dan langkah-langkah yang patut diambil untuk merealisasi potensi mereka. Pertama. Begitu juga dengan kanak-kanak berkeperluan khas. Pelbagai istilah lain telah digunakan untuk „kanak-kanak bekeperluan khas‟ dan antaranya ialah. ahli psikologi pendidikan membuat diagnosis ke atas keperluan mengikuti pendidikan dan ahli patologi bahasa membuat penilaian terhadap keupayaan berbahasa ke atas kanakkanak berkeperluan khas. mengkategorikan kanakkanak berkeperluan khas membolehkan seseorang mengkaji dengan mendalam sesuatu kategori. KANAK-KANAK BERKEPERLUAN KHAS Dalam Bahasa Ingerís istilah „kanak-kanak bekeperluan khas‟ dinamakan„children with exceptional needs‟ atau secara ringkas „exceptional children‟. Umpamanya. amalan membuat diagnosis ke atas kanak-kanak berkeperluan khas yang sebelum ini dilakukan oleh hanya ahli perubatan dipinda kepada konsep „koloboratif‟ iaitu. Sesetengah orang tidak begitu setuju kanak-kanak berkeperluan khas dikategorikan dan diberi nama tertentu kerana ia mungkin mewujudkan persepsi stereotaip terhadap sesuatu kumpulan. guru akan mengajar pelajar daripada pelbagai latar belakang dan budaya. Hal ini selari dengan apa yang berlaku di Amerika.Pendidikan 1981 pula meletakkan kepentingan peranan ibu bapa dalam pelaksanaan pendidikan khas. diagnosis dilakukan oleh pelbagai pihak yang terlibat dalam pendidikan khas mengikut kepakaran dan keperluan. kanak-kanak abnormal (abnormal children). Kedua-dua akta (Akta Pendidikan 1981 dan Akta Kanak-kanak 1989) tersebut telah mengambil kira cadangan-cadangan dalam Laporan Warnock. akta ini memberi ruang kepada pelbagai pihak dengan pelbagai kepakaran dalam menentukan pendidikan kanak-kanak berkeperluan khas. kanak-kanak istimewa (special children). konsep „pengasingan‟ tempat belajar kanak-kanak berkeperluan khas diganti dengan konsep integrasi atau inklusif iaitu kanak-kanak berkeperluan khas belajar bersama dengan kanak-kanak biasa dalam sekolah dan kelas yang sama. Pelajar Y ditakrifkan sebagai bermasalah mental dan Pelajar Z boleh ditakrifkan sebagai bermasalah emosi dan tingkah laku. Dalam sebuah kelas biasa. 1989) memperkukukan pelaksanaan pendidikan khas melalui dua perubahan yang ditekankan. Pelajar X boleh ditakrifkan sebagai bermasalah fizikal. (a) Bermasalah Fizikal .

terdapat pelbagai jenis masalah fizikal yang dihadapi oleh kanak-kanak berkeperluan khas. malahan sesetengah daripada mereka tidak boleh mengurus diri sendiri tanpa bantuan orang lain. kamu akan dapati kanak-kanak yang lebih tinggi daripada kanak-kanak lain. Contohnya. terdapat sekumpulan kecil kanak-kanak yang mana ciri-ciri mental. Kedua-dua kumpulan pelajar ini memerlukan pengubahsuaian kepada kurikulum dan kaedah mengajar supaya mereka dapat merealisasi potensi mereka (Heward. hubungan sosial dan tingkah laku mereka. (c) Bermasalah Emosi Kanak-kanak bermasalah emosi kelihatan seperti kanak-kanak biasa. perbezaan dari segi fizikal dapat dilihat dengan ketara seperti mereka yang menghadapi sindrom Down. tidak disukai oleh rakan. Dari segi fizikal. risau mengenai perkara yang kecil. mengira dan menulis pada tahap kanak-kanak normal mungkin menghadapi masalah keupayaan mental yang rendah. suka merosakkan harta benda sendiri dan orang lain. dan sebagainya. Terdapat kanak-kanak yang mengalami kesukaran memberi tumpuan atau mengalami kerencatan mental sejak dilahir. Menurut Kail (2001). Kanak-kanak ini mampu bergerak dan mengurus diri seperti kanak-kanak biasa. mereka mempunyai keupayaan intelek atau IQ yang rendah. Sebaliknya. sesetengah antara mereka kelihatan sama seperti kanakkanak biasa. ada diantara mereka yang lebih cekap menyelesaikan masalah matematik. kanak-kanak yang mengalami masalah pendengaran kelihatan seperti kanak-kanak biasa dari segi fizikalnya. Mereka terdiri daripada kanak-kanak yang menghadapi kerencatan mental. (b) Bermasalah Mental Kanak-kanak yang tidak dapat menguasai kemahiran membaca. Kesimpulannya. Senaraikan perbezaan yang nyata di antara kanak-kanak bermasalah fizikal. Kanak-kanak pintar cerdas (gifted) yang mempunyai kebolehan yang jauh lebih tinggi daripada norma juga diklasifikasikan sebagai kanak-kanak berkeperluan khas. setelah melalui suatu program pendidikan. kanak-kanak yang menghadapi penyakit tulang belakang atau lumpuh perlu sokongan atau kerusi roda untuk bergerak. gelisah dan bergerak ke sana sini. Secara umum.Tidak semua murid-murid berkeperluan khas boleh dikenal pasti melalui pemerhatian fizikal. Lazimnya. Antara ciri-ciri kanak-kanak bermasalah emosi ialah. bermasalah mental dan bermasalah emosi. Mereka ini dipanggil kanak-kanak berkeperluan khas (exceptional children) dan terdiri daripada kanak-kanak yang mengalami kesukaran belajar. Secara umumnya. Kanak-kanak ini boleh dikenal pasti melalui pemerhatian dari segi emosi. KANAK-KANAK BERKEPERLUAN KHAS Semua kanak-kanak berbeza antara satu sama lain. manakala ada juga yang dilahirkan tanpa mempunyai keupayaan untuk melihat objek atau cahaya termasuk muka ibu bapa sendiri. kerap bergaduh. beberapa perbezaan ini dapat dikurangkan. fizikal atau emosi mereka berbeza daripada norma sehingga mereka memerlukan program pendidikan khas atau pendidikan yang khusus. hampir 4% daripada populasi dunia terdiri daripada individu luar biasa atau kanak-kanak berkeperluan khas. Terdapat kanak-kanak yang dilahirkan tanpa boleh mendengar apa-apa bunyi. berbahasa kasar. Bagaimana pun. . 2003). Mereka sukar bergerak seperti kanakkanak biasa. Sebaliknya. dalam sebuah kelas biasa. Contohnya. manakala ada yang lebih cepat menguasai kemahiran membaca.

tingkah laku (mengawal diri) dan emosi (bercampur gaul). Contohnya. masalah peribadi. seorang kanak-kanak yang lumpuh pada kedua-dua kakinya tetapi boleh pergi ke sekolah menggunakan kerusi roda dan belajar bersama pelajar lain tidak cacat. Istilah Definisi Kurang upaya(disability ) Kecacatan (handicap) Sesuatu yang menghalang seseorang melakukan kerja tertentu yang dapat dilakukan oleh individu normal. Oleh itu pendekatan perubatan terhadap kanak-kanak ini adalah untuk memulih atau mengubati kecacatan yang dialami. Walaupun istilah kurang upaya dankecacatan digunakan sebagai sama. . Sesuatu kelemahan yang terdapat pada seseorang akhibat daripada sesuatu kekurangan yang menghadkan atau menghalang dia memenuhi peranan sebagai seorang yang normal. keupayaan deria (melihat dan mendengar). kanak-kanak berkeperluan khas dilihat sebagai mengalamai kecacatan atau terdiri daripad kanak-kanak kurang upaya. kanak-kanak yangsama tidak berasa tercacat ketika dalam makmal sains. kedua-dua istilah ini mempunyai maksud yang berlainan. (a)Kurang upaya [atau Bermasalah] (disability or disorder) berlaku apabila sesuatu ekurangan menghad individu berkenaan melakukan tugas harian atau kerja tertentu seperti berjalan kaki. masalah bercampur gaul masalah melakukan pekerjaan dan masalah-masalah lain (Heward. (b)Kecacatan (handicap) merujuk kepada sesuatu masalah atau penghalang yang dihadapi oleh seorang kurang upaya apabila dia berinteraksi dengan alam sekeliling. dan ciri-ciri fizikal (bergerak dan menjaga diri sendiri). kecuali kekurangan itu membawa kepada masalah pembelajaran. Pengesahan sama ada seseorang kanakkanak perlu belajar di sekolah biasa atau sekolah khas dilakukan oleh ahli perubatan. (PERANAN PAKAR PERUBATAN DAN PAKAR PENDIDIKAN KHAS Dari perspektif perubatan. Sebaliknya. Begitu juga usaha perubatan yang dilakukan ke atas kanakkanak buta adalah untuk memulih penglihatan mereka dengan menggunakan pendekatan teknologi dan perubatan terkini yang pesat membangun dari semasa ke semasa. Sesuatu jenis kecacatan mungkin menjadi masalah dalam suatu persekitaran tetapi tidak menjadi penghalang dalam persekitaran yang berlainan. Umpamanya. keupayaan berkomunikasi (menulis dan bertutur). seorang pelajar yang pekak mungkin berasa tercacat kerana sukar bermain alat muzik dalam pancaragam sekolah dengan kanakkanak biasa. Klasifikasi kanak-kanak berkeperluan khas (exceptional children) yang dilakukan oleh ahli perubatan berasaskan kepada ciri-ciri perubatan. 2003). Pakar perubatan merupakan kumpulan profesional yang memainkan peranan penting dalam pelaksanaan pendidikan khas di Malaysia. mendengar atau pun menyelesai masalah matematik yang mudah seperti 10 + 5.kanak-kanak berkeperluan khas berbeza daripada kanak-kanak normal dari segi ciriciri mental (pencapaian akademik). melihat. Individu kurang upaya tidak cacat. usaha ke atas kanak-kanak pekak dilakukan untuk memulih pendengaran dan melatih mereka bertutur. Contohnya.

Oleh itu.Ibu bapa kemudiannya dikehendaki memenuhi segala butir-butir peribadi dan latar belakang murid. 2. 7. kanak-kanak berkeperluan khas yang mempunyai ciri-ciri boleh mengurus diri sendiri dan mempunyai keupayaan untuk menerima pendidikan (educable) seharusnya diterima untuk bersekolah. 8. Sebab atau punca kecacatan atau kekurangan diberi fokus utama dan cadangan untuk mengatasi kecacatan berkenaan diberikan. Pakar perubatan menekankan kepada pemulihan daripada kecacatan atau kekurangan. 4. Pemuliharaan (rehabilitation) dilakukan dengan menggunakan pelbagai kaedah perubatan dengan tujuan untuk memastikan kecacatan atau kekurangan yang ada pada seseorang itu tidak bertambah teruk.Guru pendidikan khas mengadakan perbincangan dengan ibu bapa untukmengumpul maklumat awal diri murid dan memberikan borang penapisankanakkanak pendidikan khas (KP /8530-PP /No 1. Merekod pendaftaran. Dalam pelaksanaan pendidikan khas.melalui Jabatan Kebajikan Masyarakat ataupun hospital.Borang yang lengkap akan diserahkan kepada Jabatan Pendidikan Khas.Surat penempatan akan dihantar kepada ibu bapa. kawasan berhampiran. Sebaliknya. (b) Kaedah Pengajaran dan Pembelajaran Strategi pengajaran khusus yang sesuai dengan jenis kurang upaya. (f) Pengubahsuaian Kurikulum Kandungan kuríkulum diubah suai dengan mengambil kira jenis kurang upaya yang . Biasanya ahli perubatan akan menilai kanak-kanak berasaskan kecacatan atau kekurangan yang dimiliki berdasarkan ciri-ciri perubatan.111) untuk dipenuhi. (d) Bilangan Pelajar dalam Kelas Bilangan pelajar dalam kelas pendidikan khas di Malaysia ialah 5-10 murid. (c)Peralatan Alat yang membantu proses pendidikan seperti alat bantuan pendengaran bagi kanak-kanak pekak dan mesin Brailler bagi mereka yang buta. 6. pakar pendidikan khas bermatlamat memberi pendidikan sebaik mungkin.Jabatan Pendidikan Khas akan menempatkan kanak-kanak berkenaan ke sekolah atau kelas yang bersesuaian atau Jabatan Kebajikan Masyarakat. 3.Mengenal pasti kanak-kanak sama ada dari sekolah sendiri. yang bersesuaian dengan potensi yang ada pada murid berkeperluan khas dengan mengambil kira bahawa kecacatan yang ada pada seseorang bukan penghalang kepada mereka untuk mendapat dan berjaya dalam pendidikan. 5. (e) Guru Pendidikan Khas Terlatih Guru-guru dilatih khas untuk mengajar kanak-kanak bermasalah pembelajaran atau kanak-kanak bermasalah penglihatan.Ibu bapa membawa kanak-kanak ke hospital untuk menerima pengesahan masalah kesihatan dan cadangan penempatan. Kanak-kanak berkeperluan khas dilihat sebagai satu golongan manusia yang memerlukan pendidikan yang sesuai dengan kebolehan mereka.1. tumpuan diberi kepada perkara-perkara berikut: (a)Penyampaian Contohnya ialah bahasa isyarat bagi kanak-kanak pekak dan huruf Braille bagi pelajar buta.

bukubuku yang dirakam . (b) Kanak-kanak Kurang Upaya Penglihatan atau Bermasalah PenglihatanKanakkanak bermasalah penglihatan selalunya dibahagikan kepada dua kumpulansahaja iaitu: (i) Kanak-kanak buta (blind) adalah mereka yang tidak dapat melihat apaapa. melihat muka orang lain. Kehilangan deria pendengaran dibezakan sama ada seseorang itu boleh mendengar bunyi padadesibel (dengan ringkas dB yang merupakan ukuran kekuatan bunyi) yang berlainan. Kehilangan deria pendengaran boleh mempengaruhi pertuturan dan penguasaan bahasa. menggunakan klasifikasi yang dicadangkan oleh IDEA (1990) di Amerika Syarikat untuk mengklasifikasi kanakkanak berkeperluan khas. Antaranya ialah bahan dengan saiz huruf besar. KLASIFIKASI KANAK-KANAK BERKEPERLUAN KHAS Ramai pakar pendidikan khas di merata dunia. (g) Aktiviti Kokurikulum Disesuaikan dengan jenis murid khas. Penguasaan bahasa akan terjejas bagi kanak-kanak yang menjadi pekak pada usia yang muda (sebelum 3 tahun). (a) Kanak-kanak Kurang Upaya Pendengaran atau Bermasalah Pendengaran Kanak-kanak kurang upaya pendengaran terbahagi kepada beberapa kumpulan berdasarkan tahap kehilangan deria pendengaran. termasuk objek atau sumber cahaya. dan rasa. (ii) Kanak-kanak berpenglihatan terhad atau rabun (low vision) mempunyai keupayaan melihat dan boleh membaca. hidu. Untuk memudahkan perbincangan beberapa kategori telah dicantumkan. pendengaran. Bagaimana pun kanak-kanak yang buta atau berpenglihatan terhad memerlukan perkhidmatan pendidikan khas untuk berjaya dalam pendidikan. Mereka mengunakan tulisan braille. Kurang upaya penglihatan atau bermasalah penglihatan tidak mempengaruhi kapasiti intelek atau kebolehan untuk belajar. objek atau gambar setelah diberikan peralatan khas seperti cermin mata. kanta pembesar dan lain-lain. Mereka belajar melalui deria sentuhan. Mereka juga perlu menggunakan tongkat putih apabila bergerak dari satu tempat ke satu tempat. Ini secara langsung akan memberi kesan ke atas kebolehan membaca. Mereka perlu ditempatkan di bahagian hadapan kelas dan dibantu dengan cahaya yang sesuai dan tulisan bersaiz besar. IDEA (PL 105-117) mencadangkan 13 kategori kurang upaya (disability). perkembangan tatabahasa dan kemahiran membaca.diajar. Untuk tujuan kursus ini. kanak-kanak berkeperluan khas di kategorikan kepada 8 kategori sahaja. termasuk objek atau sumber cahaya. Individu yang hanya boleh mendengar bunyi antara 27 hingga 65 dB dikatakan sebagai mengalami kesukaran pendengaran (hard of hearing) manakala individu yang hanya boleh mendengar bunyi pada 90 dB dan ke atas dikatakan sebagai pekak (deaf). Mereka belajar melalui deria apa.

morforlogi. penguasaan membaca. Kanak-kanak bermasalah bahasa mengalami kesukaran untuk mengeluar atau menyebut sesuatu perkataan. otot dan tulang belakang seseorang. Kerencatan mental lazim berpunca sebelum umur 18 tahun (d) Kurang Upaya Fizikal Kurang Upaya Fizikal meliputi kanak-kanak yang diserang penyakit yang merosakkan otak. Kanak-kanak ini akan mengambil masa yang lama untuk memahami dan mengeluarkan pendapat apabila bercakap (f) Kurang Upaya Pembelajaran Kanak-kanak kurang upaya pembelajaran atau bermasalah pembelajaran adalah kanak-kanak yang telah dikenal pasti sebagai mengalami kecacatan yang mengganggu pembelajaran. arahan kendiri. kemahiran sosial. Distropi otot (muscular dystrophy) ialah sejenis penyakit yang menyebabkan otot-otot skeletal menjadi lemah. tidak dapat menyimpan maklumat sebaik mereka yang normal dan yang dan tidak dapat memahami dengan jelas dan sukar untuk menggunakan maklumat yang diperlukan dalam sesuatu situasi kepada situasi lain. (g) Gangguan Emosi Emosi bermaksud perasaan pada jiwa yang kuat seperti sedih. kesihatan dan keselamatan. akademik. Kanakkanak yang diserang penyakit ini lama-kelamaan dapati sukar bergerak dan terpaksa menggunakan kerusi roda dan ramai di antara mereka meninggal dunia apabila sampai remaja (e) Kurang Upaya Pertuturan atau Bahasa Masalah bahasa merujuk kepada ketidakupayaan seseorang kanak-kanak menguasai kemahiran berbahasa yang terdiri daripada lima komponen bahasa iaitu fonologi.pada pita audio atau cakera padat dan buku-buku Braille (c) Kurang Upaya Mental atau Kerencatan Mental Kurang upaya mental atau kerencatan mental dikaitkan dengan individu yang tidak dapat belajar secepat orang yang normal. Emosi berpunca daripada mental seseorang dan wujud bergantung . Penyakit ini menyebabkan badan menjadi bengkok dan akhirnya lumpuh. Masalah berbahasa menyebabkan kanak-kanak mendiamkan diri daripada bertanya dan tidak mahu bertindak balas atau menjawab soalan-soalan. sintaksis. kemahiran hidup. Keadaan ini bermula pada peringkat bayi dan awal perkembangan seorang kanak-kanak. Masalah pembelajaran dianggap berpunca daripada ketidakfungsian sistem saraf pusat. memberi penerangan atau arahan. Contohnya. Terdapat beberapa jenis penyakit sedemikian. Lagi satu penyakit yang membawa kepada kurang upaya fizikal ialah spina bifida (spina bifida) yang menyerang dan merosakkan tulang belakang seseorang. Keadaan ini wujud disebabkan kecederaan kepada otak yang mengawal fungsi motor atau pergerakan. Mereka terdiri daripada kanak-kanak yang mempunyai keupayaan mental yang rendah dan pengubahsuaian tingkah laku yang rendah. penguasaan bahasa lisan dan pertuturan. urus diri. Kecacatan yang dialami mempengaruhi kebolehan kognitif. beriaya dah dan kerja. tingkah laku sosial. gembira dan sebagainya. marah. kanak-kanak palsi serebral (cerebral palsy) mengalami kesukaran mengerakkan kaki atau tangan atau leher atau lebih daripada satu anggota badan. Dengan perkataan lain kanak-kanak kerencatan mental kecelaruan fungsian intelektual dan dua atau lebih daripada kemahiran adaptif berikut: komunikasi. kemahiran dan kemahiran matematik. Mereka akan terus mendiamkan diri kecuali kalau dipaksa untuk menjawab soalan. semantik dan aspek pragmatik.

kesukaran membina dan mengekalkan hubungan interpersonal yang baik dengan rakan sebaya dan guru dan mudah merasai sedih. perlu ditegaskan bahawa ciri-ciri ini hanya wujud dari segi teori sahaja kerana setiap individu adalah tidak sama dan berbeza. dan tingkah laku dalaman seperti memencilkan diri.kepada keadaan tertentu. guru seharusnya memberi layanan yang berbeza kepada setiap kanak-kanak dalam sesuatu kumpulan atau kategori. Mereka mungkin memiliki persamaan dari segi ciri-ciri umum tetapi tidak sama dari segi ciri-ciri khusus. Ringkasnya. kepintaran memimpin. 1989). Kanak-kanak dalam sesuatu kategori berbeza dan mempunyai potensi diri yang berbeza. Ada di kalangan kanak-kanak ini yang boleh mendengar sedikit dan boleh bertutur. kanak-kanak yang dikategorikan sebagai bermasalah pendengaran berkongsi ciri-ciri ketidakupayaan mendengar bunyi dan menghadapi masalah bertutur. kanak-kanak yang dikategorikan dalam kumpulan-kumpulan di atas memiliki ciri-ciri umum tertentu yang dikongsi oleh kanak-kanak dalam kumpulan yang sama. mengacau pelajar lain dan sebagainya. Gangguan emosi mempengaruhi keupayaan untuk belajar. penjagaan diri. kanak-kanak yang dikategorikan sebagai pekak tidak semua mempunyai tahap kepekakan yang sama atau ketidakupayaan menghasilkan bahasa pertuturan yang sama. Kanak-kanak yang mengalami gangguan emosi mempamerkan tingkah laku luaran seperti kerap berjalan dalam kelas. INTERVENSI AWAL Definisi Intervensi awal (early intervention) yang diatur untuk kanak-kanak berkeperluan khas sejak dilahir hingga 6 tahun adalah sangat penting. Memahami persamaan dan perbezaan ciri-ciri umum dan khusus ini amat penting bagi guru pendidikan khas. interaksi sosial dan sokongan keluarga yang dilaksanakan sejurus selepas ketidakupayaan dikenal pasti (Hanson & Lynch. maklumat tentang pemakanan. Mereka sebenarnya suka aktiviti-aktiviti yang lebih kompleks dan mencabar . Intervensi awal terdiri daripada gabungan usaha pendidikan. Sesetengah kanak-kanak tidak menunjukkan emosi kanak-kanak lain pula emosi dipamerkan melalui sesuatu tingkah laku. berkhayalan dan sebagainya (h) Pintar Cerdas Pelajar pintar cerdas dan berbakat tidak hanya terdiri daripada mereka yang mempunyai pencapaian akademik yang tinggi tetapi mereka yang mempunyai daya imaginasi yang luas. Contohnya. perkembangan kemahiran motor. Intervensi awal boleh . Bagaimana pun. pelajar ini disalah sangka oleh guru sebagai pelajar nakal kerana suka mengganggu pelajar lain atau pun tidak memberi perhatian semasa guru mengajar. Kadangkala. menjerit. Mereka mudah merasa bosan kerana apa yang diajar telah mereka fahami. kebolehan untuk mengemukakan idea-idea yang unik. Dalam keadaan sebenar. Begitu juga dengan kanak-kanak yang dikategorikan dalam kumpulan yang lain. Oleh itu. mempunyai bakat dalam bidang seni dan muzik.

Lama kelamaan kurikulum menjadi semakin susah. tidak dapat membaca pada tahap kanak-kanak lain ditafsir oleh guru sebagai lewat berkembang dan perlu diberi lebih banyak masa. mempertingkatkan kemahiran matematik. Tingkah laku yang sering dilihat ialah ketidakupayaan untuk memberi tumpuan dan lemah dalam kemahiran motor (contohnya. memperkembangkan kemahiran motor dan interaksi sosial. mempertingkatkan kemahiran matematik. Contohnya. Golongan pendidik enggan mencadangkan kanak-kanak prasekolah yang menghadapi kesukaran belajar mengikuti program pendidikan khas (Lerner. kanak-kanak dyslexia [disebut „dislek-sia] (sejenis masalah penyakit yang menjejaskan kemahiran bacaan). penjagaan diri. menulis dan menyelesai masalah matematik. intervensi awal sangat penting . masalah pembelajaran menjadi jelas apabila mereka gagal untuk menguasai kemahiran membaca. Ini telah menyebabkan kanak-kanak berkenaan tidak mendapat perkhidmatan pendidikan khas yang sewajarnya dan akhirnya gagal untuk menguasai kemahiran asas. masalah emosi mula muncul yang menghalang interaksi dengan murid lain. Setelah beberapa tahun mengalami kegagalan dalam bidang akademik. Mengapa amalan intervensi awal tidak berleluasa? Salah satu sebab ialah kadar pertumbuhan kanak-kanak yang sukar dijangkakan terutama pada peringkat umur yang muda. Bagi kebanyakan murid sekolah rendah.merupakan pengukuhan penguasaan bahasa. Intervensi awal boleh merupakan pengukuhan penguasaan bahasa. 1989). Intervensi awal yang INTERVENSI AWAL Definisi Intervensi awal (early intervention) yang diatur untuk kanak-kanak berkeperluan khas sejak dilahir hingga 6 tahun adalah sangat penting. Mereka lebih cenderung untuk mengaitkan kanakkanak yang menghadapi masalah pembelajaran dengan perkembangan lewat (late developers) dan perlu diberi lebih banyak masa. maklumat tentang pemakanan. 2003). Intervensi awal terdiri daripada gabungan usaha pendidikan. Intervensi awal yang intensif bertujuan untuk mengurangkan kesan sesuatu kurang upaya kepada pembelajaran dan mengelaknya menjadi lebih ketara apabila kanak-kanak memasuki sekolah rendah. tidak boleh bergerak dengan pantas). Oleh itu. interaksi sosial dan sokongan keluarga yang dilaksanakan sejurus selepas ketidakupayaan dikenal pasti (Hanson & Lynch. perkembangan kemahiran motor. apabila mereka dikehendaki mempelajari bidang-bidang ilmu lain seperti sains dan sains sosial. memperkembangkan kemahiran motor dan interaksi sosial.

Contohnya kanak-kanak yang mengalami masalahpenglihatan tetapi tidak diberi intervensi awal. Lowenthal dan Egan 2003). secara kumpulan kecil atau seluruh kelas bergantung kepada tahap keterukan sesuatu ketidakupayaan. Intervensi awal yang sistematik menghalang kewujudan masalah lain. setiap individu dalam sesebuah komuniti perlu sedar akan tanggungjawab masing-masing ke atas kanakkanak berkeperluan khas (Lerner. Intervensi awal yang intensif dan berkesan mengurangkan beban penyediaan pendidikan khas pada peringkat sekolah rendah danmenengah. Para ibu bapa dan guru tidak harus berputus asa terhadap kanak-kanak berkeperluan khas. kesihatan dan pendidikan. seorang kanak-kanak bermasalah pendengaran yang diajar menggunakan bahasa isyarat secara tidak langsung dapat mempertingkatkan mindanya dan membuka peluang untuk dia berinteraksi dengan kanak-kanak lain.Mengapa? Intervensi awal memainkan peranan penting dalam melengkapkan kanak-kanak berkeperluan khas dengan kemahiran asas sebelum mereka masuk ke sekolah rendah. 2003). Intervensi awal juga menawarkan penjimatan wang bagi sesuatu masyarakat. meningkatan perkembangan fizikal dan meningkatkan penguasaan bahasa kanak-kanak berkeperluan khas. Intervensi awal dapat membantu perkembangan pelbagai kebolehan kanakkanak. Di Amerika Syarikat perkhidmatan intervensi awal (3 tahun ke bawah) diwajibkan untuk kanak-kanak yang mengalami perkembangan lewat dan kanakkanakberisiko tinggi (IDEA. Kejadian masalah lain yang terikat dengan kesukaran awal boleh diatasi melaluiperkhidmatan intervensi awal. 1990). Ringkasnya. Contohnya.untuk membantu kanak-kanak ini (Lerner. Perlaksanaan Intervensi Awal Sama ada memilih intervensi awal secara individu. Intervensi awal mempunyai impak yang positif kepada persekitaran terdekat kanak-kanak berkeperluan khas. Sebaliknya. intervensi awal boleh meningkatkan intelek. Atas sebab ini juga. mereka harus memberikan sokongan sepenuhnya melalui usaha intervensi awal. keperluan untuk pendidikan khas di peringkat persekolahan dapat dikurangkan dan ini menjimatkan perbelanjaan negara yang dikhaskan untuk kemudahan penjagaan. dan mengurangkan pembinaan institusi khas. Seperti mana guru telah menentukan sama ada untuk melaksanakan strategi intervensi berpusatkan guru atau berpusatkan pelajar. Bilangan kanak-kanak yang memerlukan perkhidmatan pendidikan khas mungkin berkurangan. mengurangkan tekanan kepada keluarga. Dengan adanya intervensi awal yang teratur. Intervensi awal yang komprehensif dan intensif adalah berfaedah kepada keluarga dan masyarakat. Pentingnya Intervensi Awal Kajian-kajian menunjukkan bahawa intervensi awal membawa kesan positif kepada kanak-kanak kurang upaya dan yang berisiko tinggi dalam jangka masa pendek dan jangka masa panjang. mungkin mengalami masalah emosiseperti perasaan kecewa. guru juga harus menentukan kesesuaian strategi-strategi .

guru yang menentukan jenis strategi yang perlu digunakan. Secara tidak langsung. kanak-kanak dilihat sebagai sebahagian daripada sistem sesebuah keluarga. golongan pendidik seharusnya sedar tentang peranan mereka yang tidak hanya terbatas untuk memberi ilmu pengetahuan. Intervensi berpusatkan keluarga memerlukan komitmen yang tinggi daripada setiap ahli sesebuah keluarga. model dan demonstrasi. berpusatkan guru dan berpusatkan keluarga? PENYARINGAN DAN PENGUJIAN DIAGNOSTIK Sebelum program intervensi awal dapat dilaksanakan. (c) Intervensi Berpusatkan Keluarga Dalam pendekatan intervensi berpusatkan keluarga. Pemilihan ini bergantung kepada kebijaksanaan guru untuk menilai strategi intervensi yang terbaik mengikut jumlah pelajar dan jenis ketidakupayaan.tersebut ke atas seluruh kelas. Dalam intervensi ini. Intervensi ini melatih pelajar untuk „berdiri di atas kaki sendiri‟. memberi arahan kepada kanak-kanak dan memantau kemajuan mereka. (a) Intervensi Berpusatkan Guru Intervensi berpusatkan guru adalah satu kaedah yang berkesan untuk mengajar dan mengawal pelajar bermasalah pembelajaran dan tingkah laku (Gersten. keluarga itu akan menjadi elemen yang mustahak dalam proses pembelajaran kanak-kanak berkenaan. Apakah persamaan dan perbezaan di antara intervensi berpusatkan pelajar. penaksiran. 1993). pelajar yang boleh mengawal tingkah laku sendiri dikenal pasti dan barulah intervensi berpusatkan pelajar dilaksanakan. menentukan matlamat yang realistik. kelemahan dan keperluan . Penaksiran ialah proses pengumpulan maklumat berkenaan kanak-kanak yang diajar dengan bertujuan membuat keputusan tentang kekuatan. Harris dan Reid. tetapi mencegah sesuatu ketidakupayaan itu menjadi lebih kronik apabila pelajar-pelajar tersebut sudah dewasa. bergantung pada diri sendiri dan Berjaya mengendalikan proses-proses pembelajaran dalam kelas biasa. Dalam intervensi berpusatkan pelajar. (b) Intervensi Berpusatkan Pelajar Intervensi berpusatkan pelajar lebih sesuai bagi pelajar yang berkemampuan mengawal tingkah laku sendiri (Graham. Ini turut memperbaiki interaksi di antara kanak-kanak dengan golongan dewasa. pelajar memainkan peranan utama tetapi masih mendapat bimbingan dalam beberapa perkara daripada guru kelas. Pelajar akan diajar prosedur-prosedur kawalan diri. sama ada secara formal atau tidak formal perlu dilakukan (Dowker. menangani kekecewaan dan cara mengatasi masalah. pendekatan ini juga mampu mengeratkan hubungan kekeluargaan dan meningkatkan kefahaman tentang keperluan individu berkeperluan khas. Intervensi berpusatkan guru sepenuhnya sesuai digunakan pada tahap pemerolehan pengetahuan dan kemahiran. dalam Gersten dan Jordan. Istilah „berpusatkan pelajar‟ membawa imej tentang pelajar yang berdikari. Apabila ibubapa dilibatkan dalam proses intervensi. Intervensi berpusatkan guru sepenuhnya memerlukan guru memainkan peranan utama dalam sesi pengajaran dan pembelajaran. Atas sebab ini. 2005). 1998). Oleh itu. sekumpulan kecil atau orang perseorangan.

mengikat tali kasut) menunjukkan tahap perkembangan motor seseorang kanak-kanak . Penyaringan Sebelum bermula intervensi awal. Ujian Kecerdasan Weschler digunakan untuk menilai tahap kecerdasan kanak-kanak yang syaki mengalami kerencatan mental. Pengujian Diagnostik Apabila proses penyaringan menunjukkan bahawa terdapat sesuatu masalah atau beberapa masalah di kalangan kanak-kanak yang diuji. Kadang kala. (a) Perkembangan Motor Kebolehan bergerak dan manipulasi objek boleh mempengaruhi pembelajaran. Sekiranya pengubahsuaian tersebut tidak membantu. Secara umum. Lazimnya. 1996). Penaksiran. Lazimnya. Contohnya. penaksiran digunakan untuk penyaringan dan diagnosis. masalah yang dihadapi oleh kanak-kanak hendak ditentukan. Pergerakan otot besar (seperti berjalan kaki. pengujian diagnostik dilakukan terhadap lima domain untuk menentukan sama ada seseorang kanakkanak itu menghadapi masalah yang menghalang perkembangan dirinya (Heward. Penaksiran juga dilakukan untuk menilai keberkesanan sesuatu intervensi awal. masalah yang dihadapi sesetengah kanak-kanak sangat nyata dan pengujian tidak diperlukan. Maklumat yang diperolehi boleh digunakan untuk mengubahsuai strategi pengajaran ke arah memperbaiki lagi kaedah intervensi awal. kanak-kanak berkenaan dirujuk untuk pengujian diagnostik. berlari and melontar sesuatu objek) dan pergerakan otot halus (seperti mengambil sesuatu objek permainan. teknik saringan dapat dilakukan dengan cepat dan mudah dengan melibatkan bilangan pelajar yang ramai.(b) Perkembangan Kognitif . penyaringan (screening) perlu dilakukan. contohnya kemahiran bahasa. Proses saringan melibatkan pemeriksaan yang singkat tentang sesuatu perkara. guru akan membuat pengubahsuaian pengajaran sesuai dengan pelajar berkenaan. Ujian diagnostik khusus yang digunakan tertakluk kepada jenis masalah yang dihadapi (McLean. Oleh itu. ketahanan lasak dan kordinasi mata-tangan seseorang kanak-kanak. Bailey & Wolery.mereka. Daripada penaksiran yang teratur keputusan-keputusan penting tentang strategi pengajaran dan pembelajaran dapat dibuat dengan lebih tepat. sama ada berbentuk formal atau tidak. maka guru akan merujuk pelajar itu untuk menjalani pengujian diagnostik yang lebih terperinci. kelenturan. Bagi sesetengah kanak-kanak pula adalah sukar untuk menentukan masalah yang dihadapi. sindrom Down dan kurang upaya fizikal boleh ditentukan dengan memerhati ciri-ciri fizikal kanak-kanak berkenaan. Setelah dikenal pasti. Sebagai contoh. Penaksiran bertujuan untuk mengenal pasti intervensi awal yang sesuai bagi seseorang individu atau kumpulan kanak-kanak. Pengujian tentang perkembangan motor dapat menunjukkan tahap kekuatan. 2003). haruslah bergantung kepada situasi dan instrumen yang digunakan.

mengingat perkara yang mereka telah lakukan pada masa lampau. Pengujian tentang perkembangan motor dapat menunjukkan tahap kekuatan. penumpuan mata. Pengujian ciri-ciri tersebut dapat mengesan tahap keupayaan komunikasi dan perkembangan bahasa kanak-kanak berkeperluan khas. Pengujian ciri-ciri ini melalui pemerhatian dapat mengesan tahap kemahiran adaptif kanak-kanak berkeperluan khas. (a) Perkembangan Motor Kebolehan bergerak dan manipulasi objek boleh mempengaruhi pembelajaran. keperluan. penumpuan mata. merancang dan membuat keputusan tentang apa mereka akan buat pada masa depan. Kanak-kanak berkomunikasi dengan menggunakan bahasa untuk berkongsi maklumat dengan orang lain dan menerima maklumat daripada orang lain. ayat dan bunyi. menggunakan tandas dengan sempurna. riak air muka dan sebagainya. menyelesai masalah dan menghasil idea-idea baru adalah petanda-petanda perkembangan kognitif. riak air muka dan sebagainya. frasa. memberus gigi dengan sendiri. Mereka tahu pentingnya mengikut giliran dan menyelesaikan konflik yang timbul. Komunikasi lisan melibatkan penggunaan perkataan. pengetahuan dan sebagainya. menyelesai masalah dan menghasil idea-idea baru adalah petanda-petanda perkembangan kognitif. (c) Komunikasi dan Perkembangan Bahasa Komunikasi melibatkan penyampaian maklumat seperti perasaan.(b) Perkembangan Kognitif Pengujian dijalankan untuk menentukan kemahiran kognitif kanak-kanak seperti kemahiran mengira. keinginan. mengikat tali kasut) menunjukkan tahap perkembangan motor seseorang kanak-kanak . berlari and melontar sesuatu objek) dan pergerakan otot halus (seperti mengambil sesuatu objek permainan. keinginan. pengetahuan dan sebagainya. (c) Komunikasi dan Perkembangan Bahasa Komunikasi melibatkan penyampaian maklumat seperti perasaan. ayat dan bunyi. membasuh tangan dan sebagainya. Komunikasi bukan lisan melibatkan gerak-geri tangan dan anggota badan. (e) Kemahiran Adaptif Perkembangan kanak-kanak juga ditentukan sama ada mereka mempunyai kemahiran adaptif seperti boleh memakai baju tanpa dibantu orang lain. Kebolehan mereka mengintegrasi maklumat yang baru dipelajari dengan maklumat sedia ada. Pengujian terhadap ciri-ciri tersebut dapat mengesan tahap perkembangan emosi dan sosial kanakkanak berkeperluan khas. Komunikasi bukan lisan melibatkan gerak-geri tangan dan anggota badan. keperluan. Kebolehan mereka mengintegrasi maklumat yang baru dipelajari dengan maklumat sedia ada. makan sendiri tanpa disuap. Mereka juga dapat meluahkan perasaan dan emosi dengan cara teratur. Pergerakan otot besar (seperti berjalan kaki. ketahanan lasak dan kordinasi mata-tangan seseorang kanak-kanak. merancang dan membuat keputusan tentang apa mereka akan buat pada masa depan.Pengujian dijalankan untuk menentukan kemahiran kognitif kanak-kanak seperti kemahiran mengira. mengingat perkara yang mereka telah lakukan pada masa lampau. frasa. (d) Perkembangan Emosi dan Sosial Kanak-kanak yang telah mencapai kompetensi sosial rela berkongsi barang permainan dan tidak keberatan berkerjasama dengan kanak-kanak lain. kelenturan. Kanak-kanak berkomunikasi dengan menggunakan bahasa untuk berkongsi maklumat dengan orang lain dan menerima maklumat daripada orang lain. Pengujian ciri-ciri . Komunikasi lisan melibatkan penggunaan perkataan.

Perlu ditekankan bahawa kelima-lima domain ini tidak berasingan tetapi banyak bertindih. kemungkinan besar mereka menghadapi masalah apabila dewasa (Ladd. KOMPETENSI SOSIAL Apa Kompetensi Sosial? Dalam beberapa dekad yang lampau. (d) Perkembangan Emosi dan Sosial Kanak-kanak yang telah mencapai kompetensi sosial rela berkongsi barang permainan dan tidak keberatan berkerjasama dengan kanak-kanak lain. makan sendiri tanpa disuap. kemahiran sosial (mematuhi peraturan permainan) dan kemahiran adaptif (memakai kasut bola tanpa bantuan). perbandingan boleh dibuat dengan kanak-kanak berkeperluan khas yang diuji. kemungkinan besar mereka menghadapi masalah apabila dewasa (Ladd. kemahiran berkomunikasi (menerima dan memberi arahan). kemahiran kognitif (dapat meramal gerak-geri pemain). kelima-lima domain ini diperincikan kepada ciri-ciri tertentu yang boleh diperhatikan dan diukur. 2000). Contohnya. Pengujian ciri-ciri ini melalui pemerhatian dapat mengesan tahap kemahiran adaptif kanak-kanak berkeperluan khas. sehingga kanak-kanak mencapai kompetensi sosial minima pada umur 6 tahun. Lazimnya. terdapat bukti-bukti penyelidikan yang mengatakan iaitu. Kompetensi sosial ditakrifkan sebagai kebolehan dan kemampuan seseorang berinteraksi dengan orang lain seperti rakan sebaya. kemahiran kognitif (dapat meramal gerak-geri pemain). Pengujian terhadap ciri-ciri tersebut dapat mengesan tahap perkembangan emosi dan sosial kanakkanak berkeperluan khas. membasuh tangan dan sebagainya. guru dan individu lain. Mereka juga dapat meluahkan perasaan dan emosi dengan cara teratur. kebolehan kanak-kanak bergaul dan bukan . kanak-kanak yang bermain bola sepak menggunakan kelima-lima domain: kemahiran motor (berlari dan menendang bola). 2000). terdapat bukti-bukti penyelidikan yang mengatakan iaitu. kemahiran sosial (mematuhi peraturan permainan) dan kemahiran adaptif (memakai kasut bola tanpa bantuan). adik-beradik. sehingga kanak-kanak mencapai kompetensi sosial minima pada umur 6 tahun. Sesuatu kebolehan atau keupayaan itu dikaitkan dengan umur tertentu. Contohnya. Oleh itu. pada umur 4 tahun. (e) Kemahiran Adaptif Perkembangan kanak-kanak juga ditentukan sama ada mereka mempunyai kemahiran adaptif seperti boleh memakai baju tanpa dibantu orang lain. kelima-lima domain: kemahiran motor (berlari dan menendang bola).tersebut dapat mengesan tahap keupayaan komunikasi dan perkembangan bahasa kanak-kanak berkeperluan khas. KOMPETENSI SOSIAL Apa Kompetensi Sosial? Dalam beberapa dekad yang lampau. memberus gigi dengan sendiri. Mereka tahu pentingnya mengikut giliran dan menyelesaikan konflik yang timbul. menggunakan tandas dengan sempurna. Menurut Hartup (1992). kemahiran berkomunikasi (menerima dan memberi arahan). disenaraikan kebolehan dan keupayaan yang patut dilakukan oleh kanak-kanak pada peringkat umur tersebut.

Kanak-kanak ini tidak peka terhadap perasaan orang lain. Menurut Hartup (1992). Kanak-kanak ini tidak peka terhadap perasaan orang lain. kemahiran kognitif (dapat meramal gerak-geri pemain). adalah jelas bahawa pada peringkat pendidikan awal kanak-kanak harus diberi peluang yang cukup untuk memperkembangkan kompetensi sosial mereka. kanak-kanak autistik kerap memencilkan diri. Oleh kerana perkembangan sosial bermula sejak lahir dan berlarutan sehingga ke akhir hayat. sanggup bertolak-ansur. mengambil kira perasaan orang lain. tidak dapat mengekal hubungan rapat dengan kanak-kanak lain. tidak cekap menyelesai masalah dalam kumpulan dan tidak cekap merancang masa depan (Vaughn. Strategi Mempertingkatkan Kompetensi Sosial Pelbagai strategi telah digunakan bagi mempertingkatkan kompetensi sosial. Kanak-kanak yang agresif dan tidak disukai oleh rakan-rakannya. Kompetensi sosial diperolehi melalui pembelajaran dan dipamerkan melalui tingkah laku lisan (pertuturan) dan tingah laku bukan lisan (gerak-geri anggota badan). Bagaimana pun strategi yang digunakan bergantung kepada umur kanak-kanak dan masalah yang kelima-lima domain: kemahiran motor (berlari dan menendang bola). Bagi kanak-kanak berkeperluan khas pula. Kompetensi sosial ditakrifkan sebagai kebolehan dan kemampuan seseorang berinteraksi dengan orang lain seperti rakan sebaya. bersifat agresif dan antisosial. merunding untuk menyelesai sesuatu masalah. tidak dapat berasa empati. mudah berkawan dan sebagainya. Kanak-kanak yang agresif dan tidak disukai oleh rakan-rakannya.pencapaian akademik yang menentukan kejayaan sebagai dewasa. Mereka menghadapi kesukaran berinteraksi dengan orang lain. berkompromi. sehingga kanak-kanak mencapai kompetensi sosial minima pada umur 6 tahun. Oleh kerana perkembangan sosial bermula sejak lahir dan berlarutan sehingga ke . penguasaan kompetensi sosial menjadi lebih mencabar. 2000). enggan menyatakan perasaan mereka. kemahiran sosial (mematuhi peraturan permainan) dan kemahiran adaptif (memakai kasut bola tanpa bantuan). terdapat bukti-bukti penyelidikan yang mengatakan iaitu. 2003). KOMPETENSI SOSIAL Apa Kompetensi Sosial? Dalam beberapa dekad yang lampau. tidak dapat mengekal hubungan rapat dengan kanak-kanak lain. kemungkinan besar mereka menghadapi masalah apabila dewasa (Ladd. Contohnya. Contoh tingkah laku yang mempamerkan kompetensi sosial ialah keupayaan menunjuk empati. seorang kanak-kanak yang mengambil pensel seorang kanak-kanak lain tanpa meminta kebenaraan menunjukkan kompetensi sosial yang rendah. Contohnya. kebolehan kanak-kanak bergaul dan bukan pencapaian akademik yang menentukan kejayaan sebagai dewasa. kemahiran berkomunikasi (menerima dan memberi arahan). guru dan individu lain. tidak mahu menerima pendapat orang lain. adik-beradik. Contohnya. seorang kanak-kanak yang mengambil pensel seorang kanak-kanak lain tanpa meminta kebenaraan menunjukkan kompetensi sosial yang rendah. menunggu giliran.

Mereka menghadapi kesukaran berinteraksi dengan orang lain. Sesuatu kemahiran itu diperkenalkan dan kanak-kanak diberi peluang membincang tentang kemahiran berkeaan. menunggu giliran. adalah jelas bahawa pada peringkat pendidikan awal kanak-kanak harus diberi peluang yang cukup untuk memperkembangkan kompetensi sosial mereka. kanak-kanak diberi peluang untuk mempraktik kemahiran yang diajar melalui drama atau main peranan bersama dengan kanak-kanak lain dalam kumpulan. kanak-kanak menonton sesuatu filem pendek atau mendengar cerita yang mengilustrasi penggunaan kemahiran berkenaan. Strategi Mempertingkatkan Kompetensi Sosial Pelbagai strategi telah digunakan bagi mempertingkatkan kompetensi sosial. Kemudian. Guru memandu penggunaan kemahiran tersebut sambil pengukuhan dan maklum balas positif supaya kemahiran itu dipamerkan secara spontan. kanak-kanak diajar cara bagaimana memasuki sesuatu kumpulan. Melalui kaedah ini. Seterusnya. mengambil kira perasaan orang lain. Sesuatu kemahiran sosial boleh diajar secara individu atau secara kumpulan kecil. pentingnya menunggu giliran dan mematuhi peraturan dan bagaimana berbual dengan dengan rakan sebaya. Kemahiran yang lazim diajar ialah tolong-menolong. berkompromi.akhir hayat. bagaimana menjadi peserta yang berkesan dalam kumpulan. PENGLIBATAN KELUARGA DALAM PENDIDIKAN KHAS . tidak dapat berasa empati. perkongsian dan bekerjasama. Kemahiran-kemahiran lain boleh diajar ialah seperti pengurusan kemarahan. kanak-kanak autistik kerap memencilkan diri. tidak mahu menerima pendapat orang lain. penguasaan kompetensi sosial menjadi lebih mencabar. Bagaimana pun strategi yang digunakan bergantung kepada umur kanak-kanak dan masalah yang dialami. Kompetensi sosial diperolehi melalui pembelajaran dan dipamerkan melalui tingkah laku lisan (pertuturan) dan tingah laku bukan lisan (gerak-geri anggota badan). Contoh tingkah laku yang mempamerkan kompetensi sosial ialah keupayaan menunjuk empati. pemilihan penyelesian). enggan menyatakan perasaan mereka. Satu strategi yang kerap digunakan ialah latihan kemahiran sosial (social skills training). mudah berkawan dan sebagainya. sanggup bertolak-ansur. tidak cekap menyelesai masalah dalam kumpulan dan tidak cekap merancang masa depan (Vaughn. Contohnya. 2003). resolusi konflik dan penyelesaian masalah (mengenal pasti masalah. mewujudkan alternatif. merunding untuk menyelesai sesuatu masalah. Bagi kanak-kanak berkeperluan khas pula. bersifat agresif dan antisosial.

Contohnya. Kini. Ahli professional seperti guru pendidikan khas hendaklah meyakinkan ibu bapa bahawa tidak salah mereka mempunyai perasaan sedemikian dan anak mereka boleh berkembang dengan asuhan yang teratur. perkembangan motor dan sebagainya) (ii) Mengambil Kira Perasaan Ibu Bapa Lazimnya. pihak sekolah perlu menerangkan kepada ibu bapa tentang ciri-ciri kurang upaya yang dihadapi oleh anak mereka serta istilah-istilah yang kerap digunakan (contohnya penglihatan terhad. nenek dan datuk. Ibu bapa . pelajar kurang upaya dan guru pendidikan khas digalakkan. Sejak tahun 80-an peranan ibu bapa telah berubah. (iv) Memberi Maklumat kepada Ibu Bapa Guru perlu sentiasa berkomunikasi dengan keluarga anak yang diajar. guru adalah seorang pakar dan ibu bapa tidak begitu arif tentang strategi dan kaedah pendidikan khas walau pun merekalah yang paling rapat dengan anak mereka. ibu bapa akan berasa kecewa dan mempunyai perasaan negatif apabila mengetahui bahawa anak mereka adalah pelajar kurang upaya. adik-beradik.Selain guru dan pihak sekolah. dia dapat mencari jalan untuk meyakinkan mereka tentang masa depan anak mereka. adalah sangat berfaedah sekiranya guru melibatkan ibu bapa dalam pendidikan anak mereka. Pada suatu ketika dahulu. kompetensi sosial. konsepsi mereka terhadap kerencatan mental atau kurang upaya penglihatan berlainan daripada konsepsi seorang profesional seperti guru pendidikan khas. Oleh itu. Ibu bapa tidak terlibat dan pihak sekolah pun tidak menggalakkan campur tangan keluarga dalam pendidikan anak mereka. Peranan ibu bapa yang dahulunya pasif telah berubah kepada penglibatan aktif dalam perkembangan anak mereka. Program pendidikan khas tidak hanya bertumpu kepada pelajar sahaja tetapi seluruh keluarga pelajar berkenaan termasuk ibu bapa. dan keluarga dalam pelaksanaan Pendidikan Khas Menurut Gargiulo dan Gaves (1991). Ia mungkin merupakan pengalaman pertama dengan seorang anak kurang upaya. Ibu bapa pada seorang kanak-kanak kurang upaya sudah tentu mengetahui dengan mendalam tentang anak mereka. dia perlu mendengar apa yang diluahkan oleh ibu bapa berkenaan anak mereka. pihak sekolah dan guru pendidikan khas perlu mengambil langkah-langkah berikut: (i) Menerangkan Istilah Penting kepada Ibu Bapa Ramai ibu bapa tidak ada pengalaman dengan kanak-kanak berkeperluan khas.. Lagi pun. lebih ramai guru berpendapat bahawa penglibatan ibu bapa adalah mustahak untuk menjayakan pendidikan khas. intervensi awal. Oleh itu. Ibu bapa juha berpendapat bahawa pihak sekolah yang serba mengetahui dan biarlah guru yang mendidik anak mereka. untuk menggalakkan penglibatan keluarga dalam pendidikan anak mereka. Dengan ini. Mereka mempunyai banyak maklumat tentang ciri-ciri kurang upaya anak mereka. tugas mendidik kanak-kanak berkeperluan khas diserahkan kepada sekolah dan guru pendidikan khas. Kini kolaborasi di antara ibu bapa. keluarga juga memainkan peranan penting dalam pendidikan khas. Contohnya: “Mengapa anda menyalahkan diri sendiri?” “Ini bukan salah anda” “Anak anda berkemampuan untuk lebih maju” (iii) Mendengar Apa yang Dikatakan oleh Ibu Bapa Jika guru pendidikan khas ingin mengetahui pemikiran dan perasaan ibu bapa.

tidak dapat . adik-beradik. adalah jelas bahawa pada peringkat pendidikan awal kanak-kanak harus diberi peluang yang cukup untuk memperkembangkan kompetensi sosial mereka. seorang kanak-kanak yang mengambil pensel seorang kanak-kanak lain tanpa meminta kebenaraan menunjukkan kompetensi sosial yang rendah. Contoh tingkah laku yang mempamerkan kompetensi sosial ialah keupayaan menunjuk empati. sanggup bertolak-ansur. Kompetensi sosial diperolehi melalui pembelajaran dan dipamerkan melalui tingkah laku lisan (pertuturan) dan tingah laku bukan lisan (gerak-geri anggota badan). mengambil kira perasaan orang lain. Kanak-kanak ini tidak peka terhadap perasaan orang lain. Mereka menghadapi kesukaran berinteraksi dengan orang lain. kemungkinan besar mereka menghadapi masalah apabila dewasa (Ladd. sehingga kanak-kanak mencapai kompetensi sosial minima pada umur 6 tahun. Oleh kerana perkembangan sosial bermula sejak lahir dan berlarutan sehingga ke akhir hayat. penguasaan kompetensi sosial menjadi lebih mencabar. berkompromi. Contohnya. terdapat bukti-bukti penyelidikan yang mengatakan iaitu. menunggu giliran. Menurut Hartup (1992). kemahiran sosial (mematuhi peraturan permainan) dan kemahiran adaptif (memakai kasut bola tanpa bantuan). merunding untuk menyelesai sesuatu masalah. Kanak-kanak yang agresif dan tidak disukai oleh rakan-rakannya. kemahiran berkomunikasi (menerima dan memberi arahan). mudah berkawan dan sebagainya. kemahiran kognitif (dapat meramal gerak-geri pemain). kebolehan kanak-kanak bergaul dan bukan pencapaian akademik yang menentukan kejayaan sebagai dewasa. tidak dapat mengekal hubungan rapat dengan kanak-kanak lain. Kompetensi sosial ditakrifkan sebagai kebolehan dan kemampuan seseorang berinteraksi dengan orang lain seperti rakan sebaya.Search w ithin Link account Click 'send' to Readcast! edit preferences Download this Document for Free kelima-lima domain: kemahiran motor (berlari dan menendang bola). KOMPETENSI SOSIAL Apa Kompetensi Sosial? Dalam beberapa dekad yang lampau. guru dan individu lain. Bagi kanak-kanak berkeperluan khas pula. 2000). enggan menyatakan perasaan mereka.

bersifat agresif dan antisosial. 2003).berasa empati. keluarga juga memainkan peranan penting dalam pendidikan khas. Lagi pun. Sesuatu kemahiran itu diperkenalkan dan kanak-kanak diberi peluang membincang tentang kemahiran berkeaan. Kemahiran-kemahiran lain boleh diajar ialah seperti pengurusan kemarahan. Kemahiran yang lazim diajar ialah tolong-menolong. Sesuatu kemahiran sosial boleh diajar secara individu atau secara kumpulan kecil. Satu strategi yang kerap digunakan ialah latihan kemahiran sosial (social skills training). PENGLIBATAN KELUARGA DALAM PENDIDIKAN KHAS Selain guru dan pihak sekolah. resolusi konflik dan penyelesaian masalah (mengenal pasti masalah. mewujudkan alternatif. kanak-kanak diajar cara bagaimana memasuki sesuatu kumpulan. pemilihan penyelesian). lebih ramai guru berpendapat bahawa penglibatan ibu bapa adalah mustahak untuk menjayakan pendidikan khas. guru adalah seorang pakar dan ibu bapa tidak begitu arif tentang strategi dan kaedah pendidikan khas walau pun merekalah yang paling rapat dengan anak . Mereka mempunyai banyak maklumat tentang ciri-ciri kurang upaya anak mereka. kanak-kanak menonton sesuatu filem pendek atau mendengar cerita yang mengilustrasi penggunaan kemahiran berkenaan. adalah sangat berfaedah sekiranya guru melibatkan ibu bapa dalam pendidikan anak mereka. tugas mendidik kanak-kanak berkeperluan khas diserahkan kepada sekolah dan guru pendidikan khas. Ibu bapa tidak terlibat dan pihak sekolah pun tidak menggalakkan campur tangan keluarga dalam pendidikan anak mereka. Oleh itu. Strategi Mempertingkatkan Kompetensi Sosial Pelbagai strategi telah digunakan bagi mempertingkatkan kompetensi sosial. Contohnya. Kini. kanak-kanak autistik kerap memencilkan diri. perkongsian dan bekerjasama. pentingnya menunggu giliran dan mematuhi peraturan dan bagaimana berbual dengan dengan rakan sebaya. Melalui kaedah ini. Kemudian. tidak cekap menyelesai masalah dalam kumpulan dan tidak cekap merancang masa depan (Vaughn. tidak mahu menerima pendapat orang lain. Guru memandu penggunaan kemahiran tersebut sambil pengukuhan dan maklum balas positif supaya kemahiran itu dipamerkan secara spontan. Ibu bapa juha berpendapat bahawa pihak sekolah yang serba mengetahui dan biarlah guru yang mendidik anak mereka. Pada suatu ketika dahulu. Bagaimana pun strategi yang digunakan bergantung kepada umur kanak-kanak dan masalah yang dialami. Ibu bapa pada seorang kanak-kanak kurang upaya sudah tentu mengetahui dengan mendalam tentang anak mereka. kanak-kanak diberi peluang untuk mempraktik kemahiran yang diajar melalui drama atau main peranan bersama dengan kanak-kanak lain dalam kumpulan. bagaimana menjadi peserta yang berkesan dalam kumpulan. Seterusnya.

intervensi awal. ibu bapa akan berasa kecewa dan mempunyai perasaan negatif apabila mengetahui bahawa anak mereka adalah pelajar kurang upaya. guru harus sedar bahawa hubungan dengan ibu bapa mungkin berbeza tertakluk kepada latar belakang keluarga. pelajar kurang upaya dan guru pendidikan khas digalakkan. Oleh itu. (v) Meyakinkan Ibu Bapa Guru hendaklah meyakinkan ibu bapa iaitu pihak sekolah ingin membantu anak mereka merealisasi potensinya. untuk menggalakkan penglibatan keluarga dalam pendidikan anak mereka. Dengan ini. kompetensi sosial. Ibu bapa berpelajaran rendah mungkin lebih berhati-hati berinteraksi dengan guru berbanding dengan ibu bapa berpelajaran tinggi. Ia mungkin merupakan pengalaman pertama dengan seorang anak kurang upaya. dia dapat mencari jalan untuk meyakinkan mereka tentang masa depan anak mereka. dia perlu mendengar apa yang diluahkan oleh ibu bapa berkenaan anak mereka. Sejak tahun 80-an peranan ibu bapa telah berubah. Oleh itu. Contohnya: “Mengapa anda menyalahkan diri sendiri?” “Ini bukan salah anda” “Anak anda berkemampuan untuk lebih maju” (iii) Mendengar Apa yang Dikatakan oleh Ibu Bapa Jika guru pendidikan khas ingin mengetahui pemikiran dan perasaan ibu bapa.mereka.. dan keluarga dalam pelaksanaan Pendidikan Khas Menurut Gargiulo dan Gaves (1991). Peranan ibu bapa yang dahulunya pasif telah berubah kepada penglibatan aktif dalam perkembangan anak mereka. pihak sekolah perlu menerangkan kepada ibu bapa tentang ciri-ciri kurang upaya yang dihadapi oleh anak mereka serta istilah-istilah yang kerap digunakan (contohnya penglihatan terhad. adik-beradik. Kini kolaborasi di antara ibu bapa. Ahli professional seperti guru pendidikan khas hendaklah meyakinkan ibu bapa bahawa tidak salah mereka mempunyai perasaan sedemikian dan anak mereka boleh berkembang dengan asuhan yang teratur. Ibu bapa perlu diberitahu tentang prestasi yang dicapai oleh anak mereka dan tunjukkan bahawa guru mengambil berat tentang anak mereka dan ingin bekerjasama. nenek dan datuk. konsepsi mereka terhadap kerencatan mental atau kurang upaya penglihatan berlainan daripada konsepsi seorang profesional seperti guru pendidikan khas. Contohnya. Ibu bapa perlu menganggap guru sebagai sahabat yang ingin bekerjasama membantu anak mereka menguasai pengetahuan dan kemahiran ke arah melahirkan individu yang berdikari. Dalam usaha memupuk kerjasama di antara pihak sekolah dan keluarga. pihak sekolah dan guru pendidikan khas perlu mengambil langkah-langkah berikut: (i) Menerangkan Istilah Penting kepada Ibu Bapa Ramai ibu bapa tidak ada pengalaman dengan kanak-kanak berkeperluan khas. perkembangan motor dan sebagainya) (ii) Mengambil Kira Perasaan Ibu Bapa Lazimnya. (iv) Memberi Maklumat kepada Ibu Bapa Guru perlu sentiasa berkomunikasi dengan keluarga anak yang diajar. guru harus sabar dan mengambil kira perbezaan kepercayaan dalam usaha mendidik kanakkanak berkeperluan khas atau kurang upaya . Program pendidikan khas tidak hanya bertumpu kepada pelajar sahaja tetapi seluruh keluarga pelajar berkenaan termasuk ibu bapa.

pelajar diasingkan menurut tahap keterukan masalah yang dihadapi. 1991). 3.1995.PENDIDIKAN INKLUSIF Satu isu yang masih dipertikaikan ialah sama ada pelajar kurang upaya sederhana harus di tempatkan dalam kelas yang sama dengan pelajar normal atau biasa. Kecacatan (handicap) merujuk kepada sesusatu masalah atau penghalang yang dihadapi oleh seorang kurang upaya apabila dia berinteraksi dengan alam sekeliling. Dengan perkataan lain. Kanak-kanak berkeperluan khas (exceptional children) merupakan sekumpulan kecil kanak-kanak dimana ciri-ciri mental. Pelajar-pelajar kurang upaya yang diasingkan ditakrifkan sebagai „berlainan‟ dan ini telah menjejaskan harga diri dan semangat mereka (Laski. Sailor. Bagaimana pun. Pelajar kurang upaya yang tidak teruk diintegrasikan dengan pelajar biasa. Dalam kelas yang sama. Isu pendidikan inklusif adalah topik yang penuh kontroversi.8 yang menunjukkan pelbagai kaedah penempatan pelajar kurang upaya. Kurang upaya (disability or disorder) berlaku apabila sesuatu kekurangan menghad individu berkenaan melakukan tugas harian atau kerja. Oleh itu isu ini akan terus dipertikaikan. 4. Contohnya. penyelidikan yang menyokong pendapat-pendapat ini tidak konklusif. 5. Lihat Rajah 2. 1991). 2. Pelajar yang mempunyai masalah yang sama mungkin ditempatkan dalam sekolah khas seperti sekolah untuk pelajar bermasalah penglihatan atau bermasalah pendengaran. fizikal atau emosi mereka berbeza daripada kanak-kanak biasa. Contohnya. gurupendidikan khas akan bekerjasama dengan guru biasa dan ini menghasilkan pendidikan yang lebih baik untuk semua pelajar. Pendekatan perubatan terhadap kanak-kanak berkeperluan khas adalah untuk memulih atau mengubati kecacatan yang dialami . Pendidikan inklusif (inclusive education) ialah amalan mengintegrasi pelajar berkeperluan khas dalam kelas yang sama dengan pelajar biasa atau normal. pelajar yang mengalamai kerencatan mental sederhana atau pelajar penglihatan terhad ditempatkan dalam kelas bersama dengan pelajar normal. manakala pelajar yang mengalami masalah yang teruk diasingkan. Kanak-kanak berkeperluan khas mengalami kesukaran belajar dan memerlukan program pendidikan khas. Penyokong pendidikan inklusif berpendapat bahawa pengintegrasian pelajar kurang upaya dengan pelajar biasa dalam satu kelas adalah lebih berfaedah untuk semua pelajar. kanakkanak yang mengalami kerencatan mental yang teruk ditempatkan dalam institusi atau hospital khas. Mereka menegaskan bahawa mengasingkan pelajar kurang upaya dan menempatkan mereka dalam kelas khas atau sekolah khas adalah tidak berkesan (Skrtic. RUMUSAN 1.

Kompetensi sosial ditakrifkan sebagai kebolehan dan kemampuan seseorang berinteraksi dengan orang lain seperti rakan sebaya. Kajian-kajian menunjukkan iaitu intervensi awal membawa kesan positif kepada kanak-kanak kurang upaya dan berisiko tinggi dalam jangka masa pendek dan jangka masa panjang. 10. Pendidikan inklusif (inclusive education) ialah amalan mengintegrasi pelajar berkeperluan khas dalam kelas yang sama dengan pelajar biasa atau normal. adik-beradik. Intervensi awal (early intervention) diaturkan untuk kanak-kanak berkeperluan khas sejak dilahir hingga 6 tahun kerana sangat penting. 11. .12. Pengujian diagnostik dilakukan terhadap lima domain untuk menentukan sama ada seseorang kanak-kanak itu menghadapi masalah yang menghalang perkembangan dirinya . Sebelum program intervensi hendak dilaksanakan. Sama ada memilih intervensi awal secara individu. penaksiran. secara kumpulan kecil atau seluruh kelas bergantung kepada tahap keterukan sesuatu ketidakupayaan. guru dan individu lain. 7. 9. sama ada secara formal atau tidak formal perlu dilakukan. 13.6. Penyaringan melibatkan pemeriksaan yang singkat tentang sesuatu perkara dengan cepat dan mudah dan melibatkan bilangan pelajar yang ramai. 8.

pelajar diasingkan menurut tahap keterukan masalah yang dihadapi.pelajar yang mengalamai kerencatan mental sederhana atau pelajar penglihatan terhad ditempatkan dalam kelas bersama dengan pelajar normal. Isu pendidikan inklusif adalah topik yang penuh kontroversi. Pelajar yang mempunyai masalah yang sama mungkin ditempatkan dalam sekolah khas seperti sekolah untuk pelajar bermasalah penglihatan atau bermasalah pendengaran.1995. Kanak-kanak berkeperluan khas (exceptional children) merupakan sekumpulan kecil . kanakkanak yang mengalami kerencatan mental yang teruk ditempatkan dalam institusi atau hospital khas. manakala pelajar yang mengalami masalah yang teruk diasingkan. Lihat Rajah 2. Pendidikan inklusif (inclusive education) ialah amalan mengintegrasi pelajar berkeperluan khas dalam kelas yang sama dengan pelajar biasa atau normal. gurupendidikan khas akan bekerjasama dengan guru biasa dan ini menghasilkan pendidikan yang lebih baik untuk semua pelajar. Contohnya.8 yang menunjukkan pelbagai kaedah penempatan pelajar kurang upaya. Oleh itu isu ini akan terus dipertikaikan. Mereka menegaskan bahawa mengasingkan pelajar kurang upaya dan menempatkan mereka dalam kelas khas atau sekolah khas adalah tidak berkesan (Skrtic. Dengan perkataan lain. 1991). Bagaimana pun. Pelajar kurang upaya yang tidak teruk diintegrasikan dengan pelajar biasa. penyelidikan yang menyokong pendapat-pendapat ini tidak konklusif. Penyokong pendidikan inklusif berpendapat bahawa pengintegrasian pelajar kurang upaya dengan pelajar biasa dalam satu kelas adalah lebih berfaedah untuk semua pelajar. 1991). Dalam kelas yang sama. Sailor. RUMUSAN 1. Pelajar-pelajar kurang upaya yang diasingkan ditakrifkan sebagai ‘berlainan’ dan ini telah menjejaskan harga diri dan semangat mereka (Laski.

11. 7. 8. Pendekatan perubatan terhadap kanak-kanak berkeperluan khas adalah untuk memulih atau mengubati kecacatan yang dialami 6. Sebelum program intervensi hendak dilaksanakan. Kajian-kajian menunjukkan iaitu intervensi awal membawa kesan positif kepada kanak-kanak kurang upaya dan berisiko tinggi dalam jangka masa pendek dan jangka masa panjang. Intervensi awal (early intervention) diaturkan untuk kanak-kanak berkeperluan khas sejak dilahir hingga 6 tahun kerana sangat penting. 10. secara kumpulan kecil atau seluruh kelas bergantung kepada tahap keterukan sesuatu ketidakupayaan. Pengujian diagnostik dilakukan terhadap lima domain untuk menentukan sama ada seseorang kanak-kanak itu menghadapi masalah yang menghalang perkembangan dirinya . sama ada secara formal atau tidak formal perlu dilakukan. 2. 9. 5. 3. fizikal atau emosi mereka berbeza daripada kanak-kanak biasa. Kurang upaya (disability or disorder) berlaku apabila sesuatu kekurangan menghad individu berkenaan melakukan tugas harian atau kerja. Kecacatan (handicap) merujuk kepada sesusatu masalah atau penghalang yang dihadapi oleh seorang kurang upaya apabila dia berinteraksi dengan alam sekeliling. 4.kanak-kanak dimana ciri-ciri mental. penaksiran. Sama ada memilih intervensi awal secara individu. Kanak-kanak berkeperluan khas mengalami kesukaran belajar dan memerlukan program pendidikan khas. Penyaringan melibatkan pemeriksaan yang singkat tentang sesuatu perkara dengan cepat dan mudah dan melibatkan bilangan pelajar yang ramai.

12. adik-beradik. Pendidikan inklusif (inclusive education) ialah amalan mengintegrasi pelajar berkeperluan khas dalam kelas yang sama dengan pelajar biasa atau normal.. 13. . guru dan individu lain. Kompetensi sosial ditakrifkan sebagai kebolehan dan kemampuan seseorang berinteraksi dengan orang lain seperti rakan sebaya.

You're Reading a Free Preview

Download
scribd
/*********** DO NOT ALTER ANYTHING BELOW THIS LINE ! ************/ var s_code=s.t();if(s_code)document.write(s_code)//-->