Bunyi

bahasa

dihasilkan dua

oleh jenis

organ iaitu

atau bunyi

alat

pengeluaran dan

suara

dapat

dibahagikan

kepada

vokal

bunyi

konsonan.

Pengkelasan kedua-dua bunyi masih lagi menjadi kontroversi di kalangan ahli fonetik. Ianya berlaku kerana terdapat perbezaan pendapat bahawa bunyi

vokal merupakan teras atau nukleus bagi suku kata, manakala bunyi konsonan merupakan faktor-faktor kedua yang wujud di depan atau di belakang bunyi vocal sahaja. Dengan kata lain, bunyi konsonan merupakan marginala yang

wujud di kawasan pinggiran (marginal area) sahaja. Selain penentuan pendapat bunyi vokal tersebut, dan diadapati konsonan ada harus yang beranggapan bahawa

berlandaskan

penyempitan Dikatakan

pemaksaan arus udara semasa bunyi

yang berkenaan dihasilkan.

bahawa dalam menghasilkan bunyi vokal, ruang udara harus dibuka luas dan bukan ditutup rapat atau disempitkan sehingga udara tersekat. Bagi bunyi

konsonan, penyempitan arus udara semasa keluar (close approximation) atau penutupan arus udara serapat-rapatnya (complete closure) sangat diperlukan. Peraturan dalam klasifikasi bunyi bahasa mengikut anggapan ini banyak

menimbulkan rintangan.

Misalnya bunyi [j] dan [w] yang dilambangkan dengan

huruf „y‟ dan „w‟ dalam sistem ejaan bahasa Melayu baku, jika berasaskan penyempitan arus udara tersebut maka kedua-dua bunyi itu boleh

digolongkan ke dalam golongan bunyi vokal. dan marginal dalam sesuatu suku kata. Bagi menyelesaikan masalah ini,

Tetapi jika berasaskan nukleus

maka

istilah

separuh

vocal

telah

diciptakan untuk menamakan golongan bunyi tersebut.

Dalam tahun 1947,

Pike telah mencadangkan istilah kontoid (contoid) bagi konsonan dan vokoid (vocoid) bagi vokal untuk digunakan dalam klasifikasi bunyi bahasa mengikut dasar-dasar fonetik.

c) Kedudukan bentuk glottis iaitu tertutupa rapat. diklasifikasikan sebagai bunyi konsonan. Penghuraian bunyi konsonan dapat dilakukan dengan melihat kedudukan atau cirri-ciri seperti yang berikut: a) Organ yang mengawal atau menentukan udara seperti paru-paru. hujung lidah dengan gusi dan lain-lain. ternyata didapati dua pertembungan yang penting dalam klasifikasi bunyi bahasa. Oleh sebab kebanyakan bunyi bahasa dihasilkan daripada tekanan udara yang bermula dari paru-paru semasa manusia bernafas masuk maka mekanisme paru-paru tidak perlu diterangkan lagi dalam penghuraian bunyi bahasa. Bunyi pertama ialah bunyi dihasilkan melalui proses pergerakan organ di dalam rongga mulut dengan pemaksaan udara sama ada pita suara digetarkan atau tidak. Kedua ialah bunyi yang dihasilkan melalui pergerakan lidah dan ruang udara dibuka bebas dengan getaran pita suara telah diklasifikasikan sebagai bunyi vocal. e) Peranan di antara organ di dalam ronggan mulut seperti bibir dengan gusi. melaikan bunyi tertentu yang dihasilkan oleh dengan cara udara .Klasifikasi Bunyi Bahasa Secara kasar. digetarkan serta terbuka atau sempit. d) Kedudukan lelangit lembut atau velum iaitu dinaikkan atau diturunkan. kotak suara atau lelangit lembut. b) Sistem pernafasan iaitu bernafas masuk (egrisif) dan bernafas keluar. f) Mekanisme pemaksaan arus udara.

Bagi kedudukan glotis mengikut kenyataan diatas. ia dapat menghasilkan bunyi tertentu seperti bunyi [f] dan [v]. hanya bunyi bersuara atau tak bersuara sahaja yang perlu diterangkan. b) Gigi-bibir (labio-dental) Apabila bibir bawah dirapatkan ke posisi gigi atas. . biasanya dalam penghuraian cirri-ciri bunyi bahasa. Islitah-istilah seterusnya. [b] dan [w]. sama ada dalam bahasa Melayu mahupun bahasa asing sangat penting bagi pelajar yang baru mula berkenalan dengan ilmu fonetik. artikulasi ialah: Di antara daerah yang selalu dijadikan titik a) Dua bibir (bilabial) Dengan menggunakan kedua-kedua bibir maka kita dapat menghasilkan bunyi-bunyi tertentu seperti bunyi konsonan [p]. lazimnya dibuat dengan berdasarkan daerah sebutan (titik artikulasi) dan cara sebutan(cara artikulasi) yang akan diterangkan seperti berikut: Daerah Sebutan Kesemua daerah sebutan yang dapat menghasilkan bunyi bahasa dibahagikan kepada beberapa batasan.ditekankan oleh alat-alat lain. Secara mudah.

gusi (alveolar) Apabila hujung lidah dilipat naik ke lelangit keras selepas gusi. f) Depan lidah (dinaikkan)-lelangit keras (bahagian depan) (palato-alveolar) Apabila depan lidah dinaikkan ke lelangit leras.lelangit keras (alveolar-platal) Apabila depan lidah diturunkan atau berada dalam keadaan biasa. g) Depan Lidah (diturunkan). [ᶿ] d) Hujung lidah. e) Hujung lidah. ia akan menghasilkan bunyi tertentu seperti bunyi (ᶴ) contohnya perkataan “shoe”.gelungan (retroflex) Apabila hujung lidah dilipat naik ke lelangit keras selepas gusi. ia dapat menghasilkan bunyi tertentu. ia akan menghasilkan bunyi tertentu seperti bunyi [ᶼ] dalam kata “zima” yang bermaksud musim dingin dalam bahasa Polski (Polish) . ia akan menghasilkan bunyi tertentu seperti bunyi [r] mengikut bahasa di Amerika atau beberapa bunyi dalam bahasa India.c) Hujung lidah gigi (dental) Apabila hujung lidah terletak diantara gigi bawah dan dan atas. ia menghasilkan bunyi tertentu seperti bunyi [r] mengikut bahasa di Amerika atau beberapa bunyiseperti bunyi [t] dan [s].dalam bahasa Inggeris.

j) Akar lidah-anak lidah (uvular) Apabila akar lidah dinaikkan ke anak lidah. ia akan dapat menghasilkan bunyi tertentu seperti bunyi [ j ]. ia akan dapat menghasilkan bunyi tertentu seperti bunyi-bunyi yang digunakan dalam bahasa Arab. ia akan menghasilkan bunyi tertentu seperti bunyi [k]. ia akan dapat menghasilkan bunyi tertentu. k) Akar lidah-dinding rongga faring (pharyngal) Apabila akar lidah digerakkan ke belakang hingga sampai ke dinding farinks.h) Depan lidah-lelangit keras (palatal) Apabila depan lidah dinaikkan ke lelangit keras. ia akan dapat menghasilkan bunyi seperti bunyi [ˀ] atau [h]. l) Glotal (glottal) Apabila pita suara dibuka atau ditutup. Daerah sebutan rongaa mulut dalam . i) Belakang lidah-lelangit lembut (velar) Apabila belakang lidah dinaikkan hingga rapat ke lelangit lembut.

i) Bunyi Letupan Bunyi letupan dihasilkan kerana organ yang dihasilkan kerana organ yang menghasilkan bunyi ditutup rapat sehingga udara yang dikeluarkan dari paruparu tersekat. bunyi afrikat dan bunyi sengau. [t h h ]. Dengan itu. [d]. maka organ yang berkenaan. [g h ] . [p Letupan gusi: [t]. terdapatlah bunyi letupan seperti bunyi-bunyi berikut: Letupan bibir: [p]. akan terdapat tekanan udara di sesuatu daerah Apabila tekanan udara dilepaskan serta-merta. [b].Cara sebutan Pada amnya didapati empat cara bagi menghasilkan bunyi bahasa. empat cara tersebut dapat dihuraikan seperti berikut: Keempat- a) Organ Ditutup Rapat Bunyi yang dihasilkan setelah organ ditutup rapat (complete closure) dapat dibahagikan kepada tiga jenis iaitu bunyi letupan. [k Letupan Pita Suara: [ˀ] ii) Bunyi Afrikat h ]. [d ] Letupan Gelungan: [t] Letupan lelangit lembut: [k]. [b h h ] ]. [g].

tersebut ialah bunyi [r] dalam bahasa Melayu.Bunyi Afrikat atau bunyi separuh geseran dihasilkan kerana organ yang menghasilkan bunyi ditutup rapat kemudian udara yang tertahan dilepaskan dengan perlahan-lahan sehingga dapat menghasilkan bunyi [tᶴ] atau bunyi pertama bagi perkataan chair iaitu dalam bahasa Inggeris. iii) Bunyi Senggauan Dihasilkan kerana organ yang menghasilkan bunyi dalam rongga mulut ditutup rapat di daerah sebutan yang berkenaan semasa lelangit lembut diturunkan. . Dengan ini udara yang keluar dari paru-paru akan terus masuk ke rongga hidung dan menghasilkan bunyi-bunyi berikut: Senggauan Bibir: [m] Senggauan gusi: [n] Senggauan lelangit keras: [ᶮ] Senggauan lelangit lembut: [ᶯ] b) Organ Dibuka dan Ditutup Bunyi yang dihasilkan kerana organ yang menghasilkan bunyi dibuka dan ditutup secara berulang-ulang dalam jangka masa tertentu (intermitten closure) dapat dibahagikan kepada beberapa jenis seperti yang berikut: i) Bunyi Getaran Bunyi getaran gusi (trill & roll) dihasilkan kerana hujung lidah yang diangkat ke arah Contoh bagi bunyi digetarkan berkali-kali oleh udara dari paru-paru.

Bunyi yang dihasilkan Bunyi tersebut ialah d) Organ Disempitkan Bunyi yang dihasilkan kerana organ yang menghasilkan bunyi disempitkan (narrowing) hingga udara tergeser keluar yang dikenali sebagai bunyi geseran (fricative) seperti bunyi [f]. [s] dan [h]. dalam bahasa Jepun dan bahasa Thai. Contoh bagi bunyi tersebut ialah bunyi [r] c) Sebahagian Organ Ditutup Bunyi dihasilkan kerana sebahagian organ yang menghasilkan bunyi ditutup (partial closure) seperti sebahagian gusi ditutup yang menyebabkan udara terkeluar di bahagian sebelah organ yang berkenaan. . (lateral).ii) Bunyi Sentuhan Bunyi sentuhan (flap) dihasilkan kerana organ yang menghasilkan bunyi digetarkan hanya sekali sahaja. dengan cara demikian dinamai bunyi sisian bunyi [1]. [v].

tidak berlaku sebarang sekatan udara semasa Dengan kata lain. Jika daun lidah maka bunyi vokal yang dihasilkan itu dinamai vokal depan. lidah dan bibir adalah organ yang penting bagi menentukan jenis-jenis bunyi vokal yang berbezabeza. maka bunyi vokal yang dihasilkan itu dinamai vokal belakang. Jika hujung lidah terletak di bahagian mulut. . Jika lelangit lembut dinaikkan. Dengan demikian deskripsi bunyi vokal harus berasaskan keadaan Kedudukan-kedudukan adalah seperti yang rongga mulut atau kedudukan alat-alat di dalamnya. menghasilkan Selain paru-paru dan pita suara didapati lelangit lembut . arus udara akan melewati digetarkan dalam kemudian mulut menuju secara ke rongga mulut. (open Pemaksaan rongga terbuka approximation) dilakukan semasa bunyi vokal dihasilkan. pita suara yang arus sedang udara Bermula dari paru-paru. maka bunyi vokal yang dihasilkan itu dinamai vokal tengah dan juka vokal itu dihasilkan di belakang lidah dan dinaikkan sedikit ke atas. bunyi vokal. ia akan dapat menghasilkan bunyi vokal biasa (oral vowels) dan jika lelangit lembut diturunkan. maka ianya akan mengakibatkan udara masuk ke rongga hidung serta menghasilkan bunyi vokal sengauan (nasalized vowels). terletak di lantai rongga mulut seperti biasa tetapi dalam keadaan sedikit tegang. organ berikut: yang terlibat dalam menghasilkan bunyi vokal a) Kedudukan Lelangit Lembut Lelangit lembut dapat dinaikkan atau diturunkan. b) Kedudukan Bahagian Lidah Penglibatan bahagian-bahagian tertentu bagi lidah juga dapat membezakan atau menentukan corak bunyi.KLASIFIKASI BUNYI VOKAL Bunyi vokal adalah bunyi yang dihasilkan dengan menggunakan mekanisme arus udara dari paru-paru.

Lihat Rajah A. Kedudukan dua bibir leper dibuka sempit . lidah ke Kedudukan Bibir Dalam penghasilan semua bunyi vokal yang berdasarkan penglibatan bahagian-bahagian lidah yang telah dihuraikan. lidah di Daun lidah terletak di latai rongga mulut Belakang dinaikkan atas. biasanya ia disertai dengan kedudukan kedua-dua bibir yang dileperkan atau dibundarkan.Gambar hujung terletak mulut. Bunyi-bunyi vokal yang dihasilkan adalah berdasarkan penglibatan lidah dan kedudukan dua bibir yang leper dalah seperti berikut: a) Vokal Depan Sempit Bunyi vokal depan sempit dihasilkan kerana hujung lidah dinaikkan setinggi yang boleh ke hadapan semasa kedua-dua bibir berada dalam keadaan leper dan dibuka sempit.

b) Vokal Depan Luas Bunyi vokal depan luas dihasilkan kerana hujung lidah diturunkan serendah yang boleh ke hadapan semasa kedua-dua bibir yang berbentuk leper dan dibuka luas. Lihat Gambarajah B. Lihat rajah C. Kedudukan dua bibir leper dibuka luas c) Vokal Depan Separuh Sempit Bunyi vokal depan separuh sempit dihasilkan kerana hujung lidah diturunkan satu per tiga (di antara jarak kedudukan lidah bagi menghasilkanbunyi vokal depan sempit dengan vokal depan luas) ke hadapan semasa kedua-dua bibir berbentuk leper dan dibuka separuh sempit. Kedudukan dua bibir di buka separuh sempit .

e) Vokal Belakang Luas Bunyi vokal belakang luas dihasilkan kerana belakang lidah dinaikkan sedikit belakang semasa kedua-dua bibir dileperkan dan dibuka luas. Kedudukan dua bibir dibundarkan dan dibuka sempit. Lihat Kedudukan dua bibir di buka separuh luas. gambarajah D.d) Vokal Depan Separuh Luas Bunyi vokal depan separuh luas dihasilkan kerana hujung lidah diturunkan dua per tiga ke hadapan semasa kedua-dua bibir berbentuk separuh luas. . f) Vokal Belakang Sempit Bunyi vokal belakang sempit dihasilkan kerana belakang lidah dinaikkan ke atas setinggi yang mungkin semasa kedua-dua bibir berbentuk bundar dan dibuka sempit. Kedudukan dua bibir dibundarkan dan dibuka luas.

Lihat gambarajah g. .g) Vokal Belakang Separuh Luas Bunyi vokal separuh luas dihasilkan kerana belakang lidah dinaikkan ke tahap yang sama dengan kedudukan hujung lidah bagi menghasilkan bunyi vokal depan separuh luas semasa kedua-dua bibir dibundarkan dan dibuka separuh luas. Lihat gambarajah h. Kedudukan dua bibir bundar dan dibuka separuh luas. h) Vokal Belakang Separuh Sempit Bunyi vokal separuh sempit dihasilkan kerana belakang lidah dinaikkan ke tahap yang sama dengan kedudukan hujung lidah bagi menghasilkan bunyi vokal depan separuh sempit semasa kedua-dua bibir berbentuk bundar dan dibuka separuh sempit. Kedudukan dua bibir bundar dan dibuka separuh sempit.

Melalui proses sedemikian. Jarak gerakan lidah dari titik andaian atas ke titik andaian bawah tersebut dapat dibahagikan lagi kepada tiga jarak yang sama (equidistance) yang menjadi posisi bagi hujung lidah dalam menghasilkan bunyi vokal [e] – [] – [a]. Jones telah Kedua-dua titik andaian ini terletak di posisi yang bertentangan di antara satu sama lain. hujung lidah dapat digerakkan menurun ke bawah dari satu tahap ke satu tahap di samping bentuk dua bibir ikut berubah kedudukan leper sempit sehingga kedudukan leper luas. Kelapan-lapan bunyi vokal tersebut dinamai sebagai vokal kardinal . Jones dapat lapan titik andaian yang menjadi posisi bagi lidah dalam menghasilkan lapan bunyi vokal standard. mengandaikan dua titik yang terletak di dalam rongga mulut. Manakala titik andaian bawah ditempatkan di posisi yang paling rendah yang belakang lidah dapat ditarik naik sedikit ke belakang bagi menghasilkan []. dari titik andaian bawah. Daniel Jones (1881-1967) ahli fonetik bangsa Inggeris telah menghasilkan satu sistem vokal dan dinamai sistem vokal kardinal (cardinal vowel system ) untuk dijadikan kerangka bagi membandingkan cirriciri bunyi vokal yang berdasarkan bentuk lidah sebagai asas. belakang lidah dinaikkan dari satu tahap ke satu tahap di samping bentuk dua bibir ikut berubah dari kedudukan leper hingga menjadi bundar sempit dapat dibahagikan kepada tiga jarak yang sama yang menjadi posisi bagi belakang lidah dalam menghasilkan bunyi vokal [o] – [o] – [u]. Dari titik andaian atas. Titik andaian atas ditempatkan di posisi yang paling tinggi (tetapi tidak juga sampai ke lelangit) yang hujung lidah dapat dinaikkan bagi menghasilkan bunyi vokal [i]. Kedua-dua titik tersebut terletak di atas depan dan bawah-belakang.Vokal Kardinal Dalam tahun 1930. Dengan cara yang sama.

[u] Bunyi-bunyi vokal tersebut adalah sepertu Vokal kardinal utama Kelapan-lapan vokal kardinal utama tersebut dapat diletakkan dalam jadual kerangka vokal kardinal seperti yang berikut : Dengan tujuan agar penggunaan sistem vokal kardinal dapat mencakupi kebanyakan vokal yang terdapat di dalam bahasa-bahasa meata dunia dan berdasrkan kedudukan bibir dalam sistem vokal kardinal utama.utama (primary cardinal vowels). [e] 3. Vokal-vokal set kedua yang dicipta kemudian ini terdiri daripada sepuluh vokal seperti berikut: . [] 6. Jones telah menciptakan lagi satu set vokal yang dinamai vokal kardinal kedua (secondary cardinal vowels). [a] 5. yang berikut: 1. [i] 2. [] 4. [o] 7.

[y] mirip bunyi [i] tetapi bibir dibundarkan 9.8. tersebut. Perbezaaan yang sering didapati ialah perbezaan dari Bagi mengatasi masalah harus dipakai untuk segi kedudukan bibir atau tahap kedudukan lidah. . tanda khusus yang dipanggil tanda diakritik menjelaskan ciri-ciri tertentu. [] mirip bunyi [e] tetapi bibir dibundarkan Pada amnya terdapat beberapa bunyi vokal yang cirinya berbeza-beza dengan ciri-ciri vokal kardinal.

bunyi “asas”). dan ton. dibahagikan penekanan. cara artikulasi. Persatuan lambang-lambang ditambah. dan pengasingan dan pemelatan perkataan dan suku kata). . diakritik phonasi. menerangkan ciri-ciri dan suprasegmental menandakan ton. dan penekanan).[6] manakala artikulasi. serta juga sering digunakan hari demi hari oleh para pakar bahasa. Lambang-lambang menandakan terperinci). ini suprasegmental intonasi. atau menurut Dari masa pelambangan ke semasa. IPA) atau singkatannya AFA merupakan sistem transkripsi fonetik yang dicipta oleh para pakar bahasa dengan tujuan menawarakan kaedah yang seragam. dan pengalih bahasa. ahli patologi pertuturan dan pakar terapi pertuturan. AFA ini dibahagikan diakritik (yang kepada (yang tiga kategori: huruf bunyi seperti (yang secara kelajuan. Meskipun AFA dimaksudkan untuk hanya mewakiki ciri-ciri penuturan yang relevan kepada bahasa itu sendiri (seperti kedudukan lidah. Ketiga-tiga kategori ini kemudian dibahagikan kepada bahagian yang lebih kecil: huruf dibahagikan kepada vokal and konsonan. diubah sual oleh Fonetik Antarabangsa. tepat dan unik bagi mewakili bunyi-bunyi dalam mana-mana bahasa pertuturan. guru bahasa asing. pengarang kamus. pelat menyebut bunyi "s".Lambang Fonetik Antarabangsa Abjad Fonetik Antarabangsa (International Phonetic Alphabet. Dalam bentuk piawainya (seperti pada tahun 2005) AFA mengandungi kira-kira 107 aksara asas dan 55 pengubah. satu set simbol tambahan dipanggil Extended IPA turut dicipta olej pakar fonologi untuk merakam ciri-ciri penuturan yang tiada kesan langsung pada pengertian dalam bahasa (seperti berkertak gigi. dan bunyi yang dihasilkan pesakit bibir bercelah). atau dihapus.

penyusunan huruf vokal dan konsonan kebanyakannya dikekalkan bentuknya. huruf-huruf ini sendiri telah mengalami sediki pengubahsuaian. Satu penambahan pengubahsuaian vokal kecil tengah-tengah[4] tahun melibatkan serta penanggalan simbol bagi bunyi implosif tanpa suara. atas setiap sebab satu persatuan kemudian memastikan daripada huruf-huruf ini sama bagi setiap bunyi dalam semua bahasa. Konvensyen Kiel IPA yang dilangsungkan pada tahun 1989 banyak membawa dilakukan pada perubahan pada 1993. Namun. yang turut dibentuk daripada Phonotypic Alphabet bersama Isaac Pitman dan Alexander John Ellis. apavila sekumpulan guru bahasa dari Perancis dan United Kingdom yang diketuai pakar bahasa dari Perancis bernama Paul Passy. versi 1932. memutus Meskipun untuk begitu. Lambang ini juga boleh diaplikasi pada bunyi-bunyi yang amat serupa. . bunyi /ʃ/ (sy dalam syarat. Sejak penciptannya. Kali terakhir IPA diubah suai adalah pada bulan Mei 2005. memebentuk satu pertubuhan yang bakal digelar Persatuan Fonetik Antarabangsa. dua tahun setelah pembentukan Persatuan Fonetik Antarabangsa. Tujuan asal pertubuhan ini adalah untuk mereka satu set aksara fonetik berbeza bagi setiap bahasa. maka lambang yang sama patut dipakai untuk bunyi tersebut dalam semua bahasa. Contohnya. yang mana sesuatu aksara itu melambangkan bunyi yang berlainan antara satu bahasa dengan satu bahasa lain.Sejarah Perkembangan AFA bermula pada tahun 1886. yang mana aksara bagi kibasan bibir-gigi ditambah. iaitu jika sesuatu bunyi itu terdapat dalam beberapa bahasa tertentu. sh dalam shoe) asalnya diwakili huruf <c> dalam bahasa Inggeris manakala bunyi sama diwakili tertentu huruf <x> dalam ini bahasa Perancis. Versi rasmi pertama AFA dikeluarkan pada tahun 1888. berdasarkan huruf Romik ciptaan ciptaan Henry Sweet.

.Gambarajah: Diagram yang menerangkan Huruf Fonetik Antarabangsa.

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful