P. 1
Kamus & Nahu Melayu

Kamus & Nahu Melayu

|Views: 47|Likes:
Published by Nor Asni

More info:

Published by: Nor Asni on May 15, 2012
Copyright:Attribution Non-commercial

Availability:

Read on Scribd mobile: iPhone, iPad and Android.
download as DOCX, PDF, TXT or read online from Scribd
See more
See less

05/15/2012

pdf

text

original

5.

1 PENGENALAN

lam Melayu yang banyak mengeluarkan hasil hutan dan rempah-ratus, menjadi tumpuan orang Eropah. Mereka menyedari bahawa untuk memudahkan perniagaan, bahasa anak negeri perlu difahami dan dikuasai. Di samping itu pula orang Eropah sudah mulai ramai yang tinggal di ceruk rantau Nusantara ini kerana berniaga, membuka ladang, atau ditugaskan oleh kerajaan mereka sebagai pegawai. Para mubaligh Kristian turut sama ke Kepulauan Melayu untuk mengajar agama Kristian kepada orang Eropah yang bertugas di sini dan juga kepada orang tempatan. Semua ini memerlukan kemahiran bahasa Melayu. Sejak itu, buku petunjuk sederhana dan kamus bahasa Melayu dianggap penting.

5.2 PENGKAJI BARAT
Frederick de Houtman (adik Cornelis de Houtman) menyusun perkataan dan ayat bahasa Melayu Madagaskar. Bahan ini disusunnya semasa ia ditawan oleh pemerintah Aceh dalam tahun 1599-1602 M. Kamus ini pertama kali dicetak di Amsterdam pada tahun 1604 M dan dicetak semula pada tahun 1673 M. Buku ini dicetak lagi di Batavia (kini Jakarta) pada tahun 1707 M. Gotardus Arthus menterjemah buku Frederick de Houtman di atas ke dalam bahasa Latin pada tahun 1608 M. Buku ini dicetak untuk kali kedua pada tahun 1614 M, dan daripada bahasa Latin ia diterjemahkan pula ke dalam bahasa Inggeris oleh Augustine Spalding yang diterbitkan di London pada tahun 1624 M. Albert Ruyl pula mengubah tajuk karya Frederick di atas, dan mengadakan sedikit pengubahsuaian yang kemudian dicetak di Amsterdam pada tahun 1650 M dan dicetak semula di Batavia pada tahun 1677 M setelah diperbaiki oleh Frederick Gueynier. Sekali lagi kamus ini diterbitkan di Batavia juga pada tahun 1708 M oleh Petrus van der Worm, dan beliau mengatakan bahawa inilah kamus Melayu - Belanda yang terbaik. Casper Wittens menyusun kamus bahasa Melayu - Belanda yang kemudian diperbaiki oleh Sebastian Danckaerts dan diterbitkan oleh Gravenhaghe pada tahun 1623 M dan di Batavia pada tahun 1706 M. Kamus ini telah diterjemahkan ke dalam bahasa Latin oleh David Haex dan diterbitkan di Rom pada tahun 1631 M. Thomas Bowerey menyusun kamus Inggeris - Melayu pada tahun 1701 M dengan mengemukakan sedikit peraturan nahu. Kamus ini ditulis oleh pedagang yang datang ke Nusantara, yang mencatat semua perkataan yang diingatinya (daripada bahasa lisan) sehingga berlaku banyak kesalahan ejaan. Contoh ayat yang dikemukakan juga banyak yang tidak berterima (tidak gramatis). Andreas Lambert Loderus mencetak semula kamus yang disusun oleh Casper Wittens dan Sebastian Danckaerts. Ia juga mencetak semula kamus yang disusun oleh Tustus Heurnius dan kamus yang disusun oleh Frederick Gueynier di Batavia pada tahun 1708 M. George Henrik Werndly (Belanda) seorang sarjana bahasa Melayu menulis Nahu Melayu yang diterbitkan di Amsterdam pada tahun 1736 M, John Howison menyusun kamus Inggeris - Melayu pada tahun 1801 M, dan P. Farve menyusun kamus Perancis - Melayu pada tahun 1817 M. Sebelum P. Farve, William Marsden telah menulis A grammar of the Malayan language pada tahun 1812 M. Pendahuluan buku ini mengandungi 50 halaman. Banyak perkara yang dibincangkan oleh Marsden dalam Pendahuluan bukunya ini. Beberapa hal yang penting ialah: (a) Yang dimaksud dengan Kepulauan Melayu itu ialah Semenanjung Tanah Melayu, Sumatera, Jawa, Kalimantan, Sulawesi, Maluku, dan beberapa buah pulau yang lain. Setiap pulau, masyarakatnya memiliki bahasa mereka sendiri tetapi dalam hal perniagaan terutama di bandar pelabuhan, mereka menggunakan bahasa

Melayu. Di antara pelbagai dialek yang dituturkan di pasar semasa berhubungan, dialek Melayulah yang paling asas dan ia kemudian berkembang menjadi bahasa Melayu. (b) Bahasa Melayu itu indah, susunan ayatnya teratur, dan nahunya sederhana. Penyebutannya pula mudah sehingga perkataan pinjaman pun akan mereka selaraskan dengan pengucapan masyarakat setempat. (c) Bahasa Melayu bukan berasal daripada bahasa Jawa, namun orang Jawa menggunakan bahasa Melayu untuk tujuan pergaulan. Bahasa Melayu di Sumatera hampir sama dengan bahasa Melayu di Semenanjung dan perbezaan tersebut hanyalah vokal akhir sahaja. (d) Langkapura terletak di antara Palembang dan Jambi, bukan di Pulau Jawa kerana tidak ada kesan kerajaan ini di sana. (e) Orang di atas angin bermaksud orang Arab manakala orang di bawah angin bermaksud orang Melayu. Orang di bawah angin lebih suka menyembelih kerbau daripada lembu. (f) Perkataan Jawi (tulisan) bukanlah berasal daripada perkataan Jawa, Jawi (lembu, atau pokok jawi-jawi) tetapi membawa maksud campuran tulisan Arab, Parsi, dan Melayu. Perkataan ini dikiaskan daripada anak Jawi yang bermaksud anak campuran. (g) Bahasa Melayu bukan berasal daripada bahasa Sanskrit tetapi bahasa Sanskrit memperkaya bahasa Melayu, sungguhpun ada persamaan bahasa Melayu dengan bahasa Tagalog, Bisaya, dan Pampanga tidak dapat dibuat sebagai alasan bahasa orang Melayu berasal dari Filipina kerana orang Melayu berkulit kekuning- kuningan dan berambut panjang manakala Filipina berkulit agak gelap dan berambut keriting. (h) Bangsa Melayu di Sumatera, Jawa, Sulawesi, dan di beberapa buah pulau yang lain telah lama memiliki abjadnya sendiri sebelum tulisan Arab diperkenalkan. (i) Menolak pendapat yang mengatakan bahawa bahasa Melayu serupa dengan bahasa yang dituturkan di IndoChina dengan alasan bahawa pengkaji tersebut (J.C. Leyden) tidak menyenaraikan perbendaharaan kata dalam sifatnya yang asal. Jika seseorang pengkaji tidak mempunyai pengetahuan tentang budaya masyarakat yang menuturkan bahasa tersebut lazimnya ia akan menyampaikan sesuatu yang lain daripada yang sebenarnya dan ini akan menyebabkan sesuatu kajian tersebut tidak sempurna. (j) Pendengaran pengkaji yang tidak tepat, penyisipan bunyi atau huruf pada ejaan yang asal didapati berlaku. Untuk siapakah penyesuaian sebutan tersebut dilakukan? Bagi penutur Eropah yang sudah mahirkah? Penutur tempatan yang terpelajar, penyesuaian tersebut jelas tidak memanfaatkan mereka. Ini jelas menunjukkan bahawa ejaan Melayu bukan seperti yang mereka katakan tidak tepat atau tidak mempunyai peraturan tertentu. Dalam Pendahuluan itu juga Marsden banyak menyanggah beberapa pendapat penulis Barat tentang bangsa dan bahasa Melayu yang menurutnya lebih mengutamakan kepentingan pemerintah yang menjajah daripada kebenaran data dan fakta. Isi buku ini tidak dibahagikan pada bab melainkan pada beberapa tajuk kecil. Tajuk tersebut di antara lain ialah: Abjad Jawi, Konsonan, dan Vokal, Tanda Bacaan Tulisan Jawi, Golongan Kata, Bahagian Ayat, Nama, Sifat, Perbandingan, Bilangan, Ganti Nama, Penunjuk, Keterangan, Sendi, Penghubung, Seruan, Pengimbuhan, Binaan Ayat, Dialek, Prosodi, dan Praksis. Beberapa hal yang menarik dalam isi buku ini ialah, Marsden mengatakan bahawa orang Melayu telah mengambil 28 huruf Arab, iaitu £, [, \, ], Ð, a, b, d, e, f, g, i, j, k, l, m, n, o, p, q, r, u, v, w, x, z, y, å dan mencipta enam huruf lagi dengan menambah titik tertentu pada bentuk yang sudah sedia ada, iaitu c, h, p, s, u, ]. Marsden telah menggolongkan perkataan bahasa Melayu pada tujuh golongan, iaitu Ganti Nama Diri, Perbuatan, Keterangan, Sendi, Penghubung, Seruan, dan Partikel. Marsden memasukkan Adjektif ke dalam kata yang menerangkan Sifat Nama. Dalam bahasa Melayu bentuk perkataan tidak menunjukkan tunggal atau jamak tetapi Bilangan tersebut dinyatakan secara khusus, iaitu menggunakan Bilangan dan bila perlu dengan Penjodoh Bilangannya sekali. Menurut Marsden, Kata Sendi sangat penting untuk membezakan makna, seperti ke rumah, dari rumah, di rumah, di luar rumah, di atas rumah, di bawah rumah, dan lain-lain. Dengan demikian, sesuatu Nama akan mudah diketahui sama ada Nama pada Objek atau Nama pada Kata Sendi. Beliau tidak setuju Kata Bilangan dimasukkan ke dalam golongan Adjektif kerana Kata Bilangan memiliki ciri yang khusus. Oleh yang demikian, beliau mencadangkan agar digunakan Kata Bilangan Kardinal, Ordinal, dan Pecahan. Kata Bilangan ini pula sangat penting untuk menyatakan sesuatu Nama sama ada tunggal atau jamak, kerana dalam bahasa Melayu Nama tunggal dan jamak tidak dicirikan oleh perubahan bentuk. Perkataan angkau berubah apabila perkataan sebelumnya diakhiri dengan bunyi vokal a seperti mana bagi kelompok kata darimana angkau yang akan disebut menjadi darimanangkau. Begitu juga perubahan tersebut berlaku apabila perkataan sebelumnya diakhiri dengan bunyi asal n seperti akan bagi kelompok kata

apabila ia diimbuhkan dengan Kata Terbitan yang mendapat Awalan per. Di samping imbuhan di atas.dan hasilnya mengata.lebih umum digunakan dalam bahasa lisan.dan hasilnya menyusu. huruf t gugur dan awalannya menjadi men. -an. -pun. e. Perkataan dikau kini jarang digunakan dan kembali mengambil perkataan engkau atau disingkatkan menjadi kau. -lah. hendak. Marsden berpendapat bahawa binaan ayat dalam bahasa Melayu sederhana atau mudah kerana peraturannya sedikit dan setiap golongan perkataan mempunyai tugasnya masing-masing. Menurut beliau lagi Awalan be. d. iaitu (a) Kala Kini Contoh: lagi. beliau mengemukakan rumus seperti yang berikut ini: (a) Awalan men. sambil. -kah. sudah.mendahului perkataan yang bermula dengan huruf a. Imbuhan yang lain ialah: pen-. Ciri yang umum dalam Ayat Penyata bahasa Melayu menurut Marsden ialah Nama merupakan Subjek kepada Perbuatan yang kedudukannya di hadapan.dan hasilnya memalu. Dengan demikian. se-. tidak ada perubahan perlambangan (huruf) untuk jantina mahupun bilangan. p. Awalan ter. (c) Awalan mem. Pembinaan Awalan dengan Kata Dasar ditentukan oleh huruf awal sesuatu Kata Dasar. huruf s gugur dan Awalannya menjadi meny. o. Banyak perkataan yang tidak disebut (digugurkan) pada bahasa lisan tetapi maknanya tidak berubah. loctus. pe-.mendahului perkataan yang bermula dengan huruf j. Perkataan tolong. Semasa pembinaan ayat tidak berlaku perubahan perkataan (pada Kata Perbuatan). peng-. p.dan hasilnya menolong. (e) Perkataan yang bermula dengan huruf t. -nda. Perkataan iya bagi milik atau kepunyaan biasa disebut niya seperti pada kelompok kata kapala niya atau rambut niya. Inilah sebabnya nya dikatakan berasal daripada perkataan dia kerana dia berasal daripada iya dan inya juga berasal daripada iya.mendahului perkataan yang bermula dengan huruf r. seperti terpukul. Perkataan susu. di-.untuk bertulis dan bel. kan-. (c) Kala Akan Datang Contoh: mahu. serta. l. Di dalam buku tersebut. Marsden juga menyedari bahawa ada perbezaan di antara bahasa lisan dengan bahasa bertulis. pel-. u. -kau/kau-. k suku kata pertama Kata Dasar ini akan mengubahsuai bunyi bagi kelancaran pelafazan apabila digabungkan dengan Awalan. huruf k gugur dan Awalannya menjadi meng. h. bel-. seraya. ada selang bunyi di antara perkataan sebelumnya dan sesudahnya. (b) Awalan meng. dan be-. -nya. ku/ku-. teralah. -tah. Awalan ber. yang dimaksudkan dengan Kata Penunjuk itu ialah Penunjuk Kala yang terbahagi tiga. per-. Perkataan diya kini dieja menjadi dia.seperti persayang menjadi tepersayang. ia menghasilkan Imbuhan Pasif. Di dalam buku ini terlihat bahawa Marsden mengutamakan perbincangan tentang binaan perkataan dan hanya sedikit sahaja binaan ayat. seperti amatus. c.akanangkau. Bagi Ayat Perintah pula Perbuatan mendahului Nama atau Ganti . w. pem-. Apabila bunyi akhir perkataan sebelumnya bunyi h seperti suruh bagi kelompok kata suruhiya dan bunyi akhir sebelumnya vokal a seperti mana bagi kelompok kata ke manaiya maka perkataan iya mendapat penambahan d sehingga menjadi diya. Beliau memberi kesimpulan bahawa nahu bahasa Melayu tidak serupa dengan nahu bahasa Latin. Marsden juga mengemukakan Awalan ber-. Perkataan palu.ini akan berubah menjadi te. huruf p gugur dan Awalannya menjadi mem.apabila diimbuhkan pada Perbuatan. Lama-kelamaan bunyi niya berubah menjadi nya sehingga kelompok kata di atas menjadi kepalanya atau rambutnya.mendahului perkataan yang bermula dengan huruf b. i. (d) Awalan me. Dengan demikian. g. akan. iaitu suruh diya atau ke mana diya. (b) Kala Lepas Contoh: telah. Perbuatan biasanya diikuti oleh Nama (Objek) atau perkataan lain yang menerangkan Perbuatan atau Nama. -nya.jarang berlaku. m. s. n. -mu. ke-. doctus. Perkataan iya atau inya juga mengalami hal yang sama. Untuk mengelakkan bunyi seperti ini maka perkataan angkau diubah menjadi dikau sehingga lahirlah perkataan darimana dikau dan akan dikau. Dikatakan bahawa Awalan ter. tertulis yang beliau samakan dengan imbuhan Latin -tus. Katanya hal ini sangat ketara apabila orang Melayu menjawab soalan yang biasanya dijawab seringkas mungkin. kecuali pada perkataan belajar. -i. Perkataan kata.

dan Pulau Sawu. dan lain-lain.T ( m ). Ini berlaku kerana alif ( £ ) mewakili semua vokal. Beberapa perkataan tersebut ialah: Bahasa Melayu Bahasa Jawa kasih asih gargaji garaji kapak kampak karbau kebo siku sikut lalat lalar padi pari pusat pusar cubit juwit makan mangan Di samping itu diperlihatkan juga perbandingan di antara bahasa Melayu dengan bahasa Lampung. Perbuatan. Setelah kata masukan alif. SH ( j ). 'A ( o ). P ( s ). Wilkinson menyusun kamus Jawi . seperti xas.Melayu . Tahiti. Wilkinson menyusun kamus Inggeris . Pahang. Beberapa perkataan dinyatakan asalnya. Lampung. dan lain-lain. xalwat.Inggeris yang diterbitkan pada tahun 1902 M. iaitu Nama. H ( y ). Negeri Sembilan). K ( u ). namun beliau tidak dapat melepaskan nahu bahasa Inggeris dalam mengkaji bahasa Melayu. TL ( n ). F ( q ). Formosa. G ( u ) . iaitu jilid 1 pula terdiri daripada dua buku. Jilid 2 bahagian pertama merupakan kamus bahasa Inggeris . Perbandingan perkataan tersebut juga beliau lakukan di antara bahasa Melayu dengan bahasa Tagalog.bahasa Melayu manakala jilid 2 bahagian kedua merupakan kamus bahasa Melayu . T ( \ ). Portugis (POR). Tidak lama selepas itu. Sejak itu terkenallah Ejaan Wilkinson. NG ( p ). Caroline. M ( w ). Y ( å ). Campa. dan jilid 2 juga terdiri daripada dua buku. Judul ini terdiri daripada empat buku. E. Perbincangan binaan ayatnya juga tidak jauh berbeza dengan Marsden. Adjektif. R. GH ( p ). Diperlihatkan juga perbandingan perkataan bahasa Melayu dengan bahasa Jawa.bahasa Inggeris ini belum ditemui senarai perkataan yang bermula dengan Q dan V. Rejang. Beliau telah dilantik menjadi Pengerusi Jawatankuasa Ejaan. iaitu ejaan yang terdapat di dalam kamusnya tersebut. misalnya daripada bahasa Arab (A). di bawah kata masukan A. Tamil (T).Melayu. N ( x ). xalifah. xairat. S ( k ). ia diikuti oleh B ( [ ). Oleh yang demikian. Penggolongan perkataan juga tidak jauh berbeza dengan Marsden. Perbandingan ini dimaksudkan oleh Crawfurd betapa banyaknya persamaan perkataan di antara bahasa Melayu dengan bahasa yang terdapat di Lautan Pasifik dan Lautan Hindi. Jilid 1 buku pertama mengungkapkan sejarah bahasa Melayu. dan beberapa bahasa lain di Lautan Pasifik hingga bahasa Malagasi di Pulau Madagaskar. Di dalam kamus bahasa Melayu . K ( r ). Pada tahun 1852 M. buku John Crawfurd yang berjudul A grammar and dictionary of the Malay language diterbitkan. Perak. I. Walaupun Marsden mengakui bahawa nahu bahasa Melayu tidak serupa dengan nahu bahasa Latin. W ( z ). Sanskrit (S). pengguguran perkataan tertentu boleh berlaku tanpa menjejaskan makna ayat tersebut. bahasa Melayu dengan bahasa Sunda. bahasa Melayu dengan bahasa Bugis. Buku pertama. terdapat juga U. Kamus ini dapat dianggap unik kerana abjadnya mengikut abjad Jawi. dan juga dengan beberapa bahasa di Indonesia Timur seperti bahasa di Pulau Timor. KH ( b ). NY ( ] ). dan O. C ( c ). Bugis. J ( Ð ). Bisaya. Abjad X pula digunakan bagi perkataan yang bermula dengan kh. bahasa Melayu dengan bahasa Bali. Menurut Harun Aminurrashid kamus ini sangat berguna dan sangat mendalam penyiasatan bahasa Melayunya. Dalam Jilid 1 bahagian kedua pula khusus membincangkan nahu yang dimulainya dengan abjad Jawi dan cara penyebutan perkataan seperti yang dihuraikan oleh Marsden. L ( v ).Nama. Jawa (J). DL ( l ). DZ ( e ). Ganti Nama. Ini bermakna abjad X yang sekarang ini belum digunakan. Di dalam buku ini juga diperlihatkan beberapa bentuk aksara beberapa bahasa seperti Batak. TH ( ] ). D ( d ).bahasa Inggeris. Guham. dan Pengulangan. xabar. Dalam membina ayat. Maori. H ( a ). Pulau Roti. . Wilkinson bertugas sebagai nazir sekolah di Jabatan Pelajaran di Negeri-negeri Bersekutu (Selangor. R ( f ). S ( i ).J. bahasa Melayu dengan bahasa Madura. dan Tagalog. Pada tahun 1895 M.

Kamus ini terdiri daripada 18. dan Kitab pengetahuan bahasa halaman 2 sampai halaman 21.sumbangan Raja Ali Haji dalam ilmu bahasa Melayu" (1983 M). Pembahagian kelas kata yang dimuat di dalam Bustanulkatibin fasal 11 sampai 14. Pada masa ini. 4. Kelantan. dan merah ialah .3 PENULIS TEMPATAN Sebuah kamus yang disusun oleh Syed Mahmud bin Syed Abdul Kadir al-Hindi telah diterbitkan pada tahun 1894 M. Nama tidak boleh didahului oleh (tiada berserta dengan) masa yang tiga. yakni masa yang telah lalu dan masa lagi yang akan datang dan masa hal sekarang ini". Sebenarnya masih ada beberapa buah buku nahu dan kamus bahasa Melayu yang ditulis oleh ahli bahasa yang lain. berlari. tetapi kebanyakannya telah menjangkau abad ke-20. Jika dihalusi takrifan di atas. Ujian tersebut dapat diperlihatkan seperti yang berikut ini: * sudah Ali * akan budak itu * sedang pokok (Huruf tebal ialah perkataan yang dimaksudkan) Kelompok kata di atas boleh dikatakan tidak berterima. 3. iaitu buku yang berjudul Bustanulkatibin (Petunjuk-petunjuk bahasa Melayu) yang diterbitkan pada tahun 1857 M dan Kitab pengetahuan bahasa pada tahun 1858 M. tidaklah susah kerana kamus ini menyediakan indeks menurut abjad yang kita kenali sekarang ini. Bahagian akhir kamus ini pula menyediakan nama burung. perkataan duduk.000 perkataan Arab dengan pengertian bahasa Melayu dan 700 perkataan disertai gambar. Tata ejaan yang dimuat di dalam Bustanulkatibin fasal 1 sampai fasal 10. beberapa ahli bahasa tempatan (Melayu) telah mulai menulis kamus dan nahu bahasa Melayu. Sedikit lebih awal daripada usaha Syed Mahmud ini ialah karya Raja Ali Haji (atau nama selengkapnya ialah Raja Haji Ali ibni Raja Haji Ahmad). putih. Kamus ini berjudul Kamus Mahmudiyyah dan diulang cetak pada tahun 1925 M di Kota Bharu. Kamus Arab Melayu ditulis pula oleh Muhammad Idris Abdul Rauf al-Marbawi yang berjudul Kamus Idris al-Marbawi atau lebih dikenali dengan Kamus Marbawi dicetak pada tahun 1412 H (1933 M). iaitu Perbuatan dan Sifat.Sepintas. Di samping menyusun kamus. ular. Leksikografi yang dimuat di dalam Kitab pengetahuan bahasa mulai bab kedua (halaman 50 para ketiga)". Harimurti Kridalaksana antara lain mengatakan "Bidang-bidang ilmu bahasa Melayu yang digarap oleh Raja Ali Haji ialah: 1. 2. Perhatikan pula contoh yang berikut ini: sudah duduk sudah tinggi akan berlari akan putih sedang tidur sedang merah (Huruf tebal ialah perkataan yang dimaksudkan) Kelompok kata ini berterima. oleh yang demikian perkataan Ali. 5. agak sukar menggunakan kamus ini bagi pengguna sekarang kerana urutan abjadnya yang berbeza. Raja Ali Haji mengatakan "Nama yaitu tiap-tiap barang yang menunjukkan maknanya pada dirinya. Sebenarnya. Kedua-dua buku ini saling melengkapi dan Harimurti Kridalaksana telah membincangkan kedua-dua buku ini sekaligus di dalam makalahnya "Bustanulkatibin dan Kitab pengetahuan bahasa. dan pokok ialah Nama. tidur. Analisis kalimat yang dimuat di dalam Bustanulkatibin fasal 15 sampai 31. ia bukan sahaja menyatakan bagaimanakah menentukan sesuatu perkataan tersebut sebagai Nama tetapi juga golongan lain. Syed Mahmud juga menulis buku ilmu pengetahuan. Oleh yang demikian. tinggi. dan Kitab pengetahuan bahasa halaman 22 sampai halaman 32. dan pokok berserta nama saintifiknya dalam bahasa Latin. tiada berserta dengan masa yang tiga. budak itu. Apabila memberi takrifan Nama.

dan Perbuatan. bermula. demi. Muhammad Syah memberi takrifan ayat ialah "susunan daripada beberapa perkataan yang mengandungi makna". tidur. Setiap golongan ini diperincinya satu persatu. bahawa. Gavnor. seperti: dengan si Zaid daripada air laut pada kitab demi Allah bagi si Zaid di atas loteng di dalam pundi-pundi seperti si Umar (Huruf tebal ialah perkataan yang dimaksudkan). mubtada yakni permulaan perkataan dan khabar bersandar daripada permulaan itu". seperti. ayat terdiri daripada ". Menurut Raja Ali Haji. hatta. pada. berdiri. berani. Memasukkan Perbuatan dan Sifat ke dalam satu golongan yang sama sebenarnya telah dirintis oleh Raja Ali Haji kerana di dalam buku ini beliau menyamakan golongan perkataan bagi kaya. Menurut beliau bahasa itu ialah bunyi percakapan yang terbit daripada fikiran dan hati yang dijelmakan melalui suara atau bunyi bahasa. Selang beberapa tahun kemudian barulah muncul karya Muhammad Syah bin Yusof yang berjudul Sanjuh suratan. Satu hal yang menarik di dalam buku ini ialah perbincangan Muhammad Ibrahim tentang ibu perkataan. miskin. Buku ini terdiri daripada tiga bab. Muhammad Ibrahim mengatakan: "Adapun tabiat lidah Melayu yang tiada berpelajaran itu selalu memendekkan sebutan sesuatu perkataan. Menarik untuk disebutkan bahawa takrifan Perbuatan yang dikemukakan oleh Muhammad Syah ini ada hubungannya dengan takrifan Raja Ali Haji. Dalam membina ayat sederhana beliau berpendapat perlu .bukan Nama. iaitu pembinaan ayat. Yang dimaksudkan oleh Muhammad Ibrahim ibu perkataan tersebut di antara lain ialah: istimewa. Yang boleh didahului oleh tiga masa ini jika bukan Perbuatan. dan. Beliau juga telah membuat golongan perkataan yang diberinya istilah: Nama. Berguna dalam bahasa Inggeris dalam perkataan-perkataan seperti di bawah ini dan sebagainya. masa akan datang dan masa yang telah lalu". makan. Muhammad Syah juga telah menyatakan bahawa tiap-tiap menentukan bilangan yang banyak atau berjenis-jenis perlulah didahului oleh perkataan sekalian atau segala. iaitu Abdullah bin Abdul Kadir Munshi. syahdan. Muhammad Ibrahim bin Abdullah Munshi menulis buku Kitab pemimpin Johor sejak tahun 1871 M dan diterbitkan pada tahun 1978 M. seyogiayanya. seperti daripada. Menurut beliau ibu perkataan ini berkuasa memberanakkan beberapa perkataan lain sehingga menjadi ayat dan juga perenggan. benar. bagi. pembinaan kata. hingga orang-orang yang berpelajaran pun tertarik kepada sebutan yang salah itu sebab telah menjadi biasa disebut dalam sebutan sesuatu tempat atau kampung atau negeri itu". Buku ini banyak membincangkan tentang bunyi bahasa. maka. kalakian. Dalam Fasal yang Kedua Puluh Satu bukunya tersebut. sebagai pula. bahawasanya. November. arakian. adapun. misalnya: Victoria. Keadaan Nama (Sifat). dan menulis karangan pendek.. yakni: "Maka tiap-tiap perbuatan itu dihukum oleh masa yang ada sekarang. Karangan dianggap tidak sempurna jika tidak ada ibu perkataan dan penggunaan ibu perkataan yang tidak tepat akan merosakkan karangan tersebut. sebagai lagi. Buku ini diterbitkan pada tahun 1922 M di Maktab Melayu Melaka. bersuka-suka. Raja Ali Haji juga menekankan penggunaan Kata Sendi bagi Kelompok Kata Sendi Namaan. sebermula. Muhammad Ibrahim juga seorang pengkritik sosial yang berterus terang." Seperti juga ayahnya. ia mungkin Sifat. sekali persetua. Contoh di atas memperlihatkan bahawa ada golongan Nama yang mesti didahului oleh golongan Kata Sendi Nama. di. dewasa. alkisah.. Sebagai contoh kita lihat bagaimana Muhammad Ibrahim memberi penjelasan tentang bunyi v. Katanya "Membunyikan dia hendaklah kenakan gigi-gigi di atas pada sesama tengah bibir yang di bawah dan renggangkan bibir yang di atas itu lalu dibunyikan seperti hendak menyebut bunyi b tetapi biarlah berangin keluarnya di antara bibir di atas dan bibir di bawah serta gigi seperti syarat yang tersebut.

Ya. di-.menjadi mem-.. Sidang Pengarang ini bukan sahaja membuat beberapa pindaan tetapi juga menambah bab daripada yang asal. Bab 10 . tidak. se-.Dari Hal Perkataan Berganda. Wau.. perlahan.. oh. selirat. Bab 6 . pe-.Bunyi Suara yang Digambarkan dengan Huruf. Di dalam buku ini dibincangkan Penggandaan sama ada cara pembinaannya mahupun maknanya.-i. Dalam bahagian Pembinaan Kata beliau membahagikan imbuhan pada dua bentuk. Ganti Nama.Bunyi-bunyi dalam bahasa Melayu.Ayat. seumpamanya.O. aih. Contoh yang dikemukakan ialah:Muhammad .Keadaan Kena Buat.. per-. peng-.sudah . ter-. Bab 8 .telaga.. Muhammad Syah memberikan lima kaedah agar sesuatu karangan dianggap lengkap. (4) Kegunaan.-i. meng-. disediakan bahagian Ingatan yang maksudnya serupa dengan perbincangan kekecualian. -lah. Faham Kata ialah perkataan yang menolong kepada perkataan yang lain. Faham Kata.. iaitu ber-. Bagaimanapun.-an.Huruf-huruf Tambahan (Penambah). me-. me.-kan.Perbuatan . di bahagian ini beliau tambahkan juga dengan Penggandaan.dan huruf tambahan pada awal dan akhir perkataan ialah: ber-. dan Baris. Kedua-dua bahagian ini boleh ditambah dengan beberapa bahagian lagi sehingga menjadi: Nama . O.tikus . Untuk perkataan ini beliau menggolongkan pada sembilan golongan. . cemerlang. iaitu -an.gali . seperti melainkan. meng-.. Abdullah bin Talib mengemukakan bentuk awalan yang lebih banyak kerana menurut beliau awalannya memang demikian asalnya.Membatangkan Huruf-huruf Jadi Bunyi dan Perkataan. Winstedt. pada.. lambat. me-. men-. Beliau pula memberi takrifan terhadap "perkataan" sebagai sebutan manusia yang mengandungi makna yang berfaedah.. iaitu pada tahun 1927 M.. pen-. pem-. seperti telah. Bukan kerana susah menyebutnya.-i. Dussek dan Mohd.putih.. Buku ini terdiri daripada sepuluh bab.dan tambahan di hujung perkataan.ada Nama dan Perbuatan. di-. Katanya sesuatu ayat atau percakapan itu sekurang-kurangnya mesti ada: Yang Berbuat ..-i. Tujuan buku ini ialah untuk kegunaan guru di sekolah Melayu dan menjadi buku rujukan utama pelajar di Sultan Idris Training College (SITC) (sekarang Maktab Perguruan Sultan Idris). -i.menurut pengarang ini "supaya ringan pada lidah menyebutnya".. iaitu tambahan di pangkal perkataan. pe-. Di dalam buku ini perbincangan Sisipan belum timbul. se-.Nama Kena Buat .Yang Diperbuat. Huruf tambahan yang ditambah pada awal perkataan ialah: ber-. pen-. kecuali. Hasyim bin Haji Talib.. meny.Perbuatan . Seandainya ditemui binaan perkataan yang seolah-olah Penggandaan tetapi bukan. Contoh yang diberikan ialah: Qasim baca surat disongsangkan menjadi Surat dibaca oleh Qasim. Bab 5 . iaitu Nama. Pada bahagian mengarang pula. Dussek. (3) Perkara-perkara Berguna. W. di Singapura diterbitkan pula sebuah buku berjudul Ilmu bahasa Melayu: penggal I. peng-. Beberapa golongan ini sama dengan perbincangan ahli bahasa terdahulu. Sifat.Pati Petua-petua Ejaan Jawi. ter-. Pengecuali ialah perkataan yang menolak atau mengeluarkan sesuatu supaya menentukan kadar yang dimaksud.-kan. Bab 2 Kenyataan Setengah Huruf-huruf Jawi. Clark.Masa . sedang. yah. Bagi pengimbuhan.-an.merah (itu) . Seruan pula beliau takrifkan sebagai sebutan yang digunakan untuk isyarat. meng-. Penyambung Kata. dan Seruan. Bab 3 .Keadaan .. Kitab punca bahasa pula ditulis oleh Abdullah bin Talib dan diterbitkan di Terengganu pada tahun 1927 M. Abdullah bin Talib melihat pembinaan ayat daripada sudut tugas perkataan. wah. iaitu (1) Asas. Bab 9 Golongan Perkataan. Contohnya ialah: Kucing . kuat. Perubahan me.kah. ter-. di mana. Yang baru di sini ialah: Kelakuan ialah perkataan yang menunjukkan gaya atau rupa terhadap perbuatan.. akan. pe-. Kelakuan. Perbuatan. lama. hai. iaitu didahulukan "yang kena buat" daripada "yang berbuat" tetapi mahulah didahulukan penambah "di" pada Perbuatan dan perkataan "oleh" pada yang berbuatnya".Kuasa-kuasa Alif. bila.menangkap . ke-. men-. mem. Muhammad Syah juga telah memperkenalkan Ayat Songsang di dalam bukunya ini dengan keterangan "Adapun ayat-ayat songsang itu ialah menyalahi yang biasa. bawah. bagi. seperti bagaimana.-lah. Pada mulanya buku ini bertajuk Pelita mengarang yang ditulis oleh O.B.T... Bab 7 . men-. per-. seperti ya. Sebagai contoh ialah: telunjuk. Pada masa yang sama. Bliganan (guru pembaca bahasa Melayu di Sekolah Bahasa-bahasa Timur di London) dan menyerahkannya kepada Sidang Pengarang yang terdiri daripada R.T. Setiap bahagian ini diberi huraian yang cukup dan selepasnya disediakan contoh karangan pendek. Pada bahagian yang memperlihatkan kelainan daripada bentuk dan makna yang umum. Bab 4 . nah. pe-. Buku ini juga dikeluarkan oleh Pejabat Karang-Mengarang SITC.... namun. atas. Tanjung Malim. Pengecuali. iaitu Bab 1 . dan Zainal 'Abidin bin Ahmad. segera.O.. ke-.. Buku ini telah diberi beberapa catatan tambahan oleh C. (2) Keadaan. ia diberi penjelasan yang khusus.-an.-an. di-.. dan (5) Pengakuan Tamat.

Ayat pula ada tiga jenisnya. beserta. h. iaitu pada tahun 1939 M. "Adalah tersebut dalam jalan bahasa Melayu. iaitu Ayat Selapis. serta. Sebagai contoh dinyatakan bahawa "Jika perkataan yang berawalkan salah satu daripada huruf r. Hitungan. Bahagian kedua ialah beberapa buah karangan pendek. bahasa cakapan itu dijadikan daripada bunyi-bunyi dan bahasa tulisan itu dijadikan daripada huruf-huruf. lajar maka ditulis bekerja. pendepan untuk awalan. kandin untuk apitan. Satu tahun kemudian. Dengan demikian. ng. beterkam. Hujahnya ialah "Maka tentang perkataan minum itu pula me itu telah sedia suatu huruf tambahan jua kerana asalnya perkataan itu inum dan me itu ialah um. Bahagian awal merupakan teori yang terdiri daripada: Perkataan yang Asal. seperti pada contoh: Kita makan nasi bukan Kita memakan nasi. Di dalam buku ini dinyatakan bahawa imbuhan apitan tidaklah hadir sekaligus. Dengan persembahan seperti ini kita yakin buku ini digunakan sebagai rujukan guru. buku ini menjelaskan bahawa ayat ialah "suatu susunan atau ikatan yang sempurna daripada beberapa perkataan keadaannya memberi faham dengan sepenuh-penuh faham". Haji Muhammad Said bin Haji Sulaiman menghasilkan buku Penokok dan penambah dalam bahasa Melayu.pula ialah me. Pada tahun 1938 M muncul pula sebuah buku yang berjudul Mengajar rahsia dalam nahu bahasa Jawi hasil karya Yunus bin Saldin. Inilah buku pertama yang khusus membincangkan nahu bahasa Melayu tentang Pembinaan Kata. terkam. "iaitu seperti ayat berlapis juga tetapi ayat-ayat yang berhimpun itu tidak sama pangkatnya. belayar. Buku kedua Haji Muhammad Said ialah Jalan basa Melayu yang diterbitkan di Singapura pada tahun 1953 M. Setiap imbuhan hadir secara berperingkat dari dalam ke luar. belajar ialah kerana mengelakkan bunyi yang berat apabila berulang-ulang bunyi yang membunuh r.sahaja. g.dan be-. Perkataan yang Lengkap. Buku ini khusus membincangkan tentang Pembinaan Ayat. layar. pandin (penambah kemudian) untuk akhiran. dan Ayat Bersilang. yakni dua perbuatan dan dua pembuatnya". Jika dimaksudkan makna bergerak atau tempat pergi pakailah ke dan jika dimaksudkan tempat tetap atau sudah sampai di tempat itu pakailah di".Buku ini juga membincangkan pembinaan kata dengan awalan ber." Penggunaan Kata Sendi Nama di dan ke ternyata diperhatikan dengan saksama di dalam buku ini. bukan pada teorinya. h maka hendaklah ditambahkan dengan meng-". dan Menunjuk Pihak. l. ny maka me. penambah untuk satu atau lebih pandin. Bunyibunyi atau huruf-huruf dirangkaikan jadi perkataan". iaitu menurut apa makna yang dimaksudkan. Menurut Haji Muhammad Said. Jika perkataan asas itu berawalkan salah satu daripada huruf-huruf a. Ayat Berlapis. w. dari penulis ini lahir buku . guru akan menjelaskan dan memberi huraian tentang bidang nahu yang dibincangkan pada bahagian pertama. n. Dia minum air bukan Dia meminum air. "iaitu yang ada satu perbuatannya dan satu pembuatnya". penokok untuk satu atau lebih pendepan. umbutan untuk Kata Terbitan. Sebagai contoh perhatikan binaan perkataan tak + di + per + harga + i + kan + nya + lah. Setiap bahagian ini diberi huraian singkat dan kadangkala hanya ada contoh sahaja. kh." Awalan yang asal untuk meng. gh. Penulis buku ini berpendapat bahawa perkataan makan dan minum tidak seharusnya ditambah awalan memenjadi memakan dan meminum. Dikatakan bahawa "Apabila ditambahkan kepada setengah-setengah perkataan asal yang ada di dalamnya bunyi berpadu dengan r. misalnya kerja. yang lain-lain itu bergantung nyawa kepada yang satu itulah". Contoh yang diberikan ialah: singgah ke Melaka singgah di Melaka tiba ke Singapura tiba di Singapura berjalan ke darat berjalan di darat (Huruf tebal ialah perkataan yang dimaksudkan) Berkenaan dengan Pembinaan Ayat pula. Isi buku ini agak berbeza dengan buku terdahulu. Huraian yang diberikan ialah "Akan tetapi pada beberapa perkataan yang tertentu di dan ke itu dipakai bersamaan keduanya. Ayat Bersilang pula. m. Berdasarkan karangan yang disediakan. Hanya satu sahaja yang boleh hidup sendiri. Di sini pengajaran nahu lebih ditekankan pada penerapannya.sehingga disediakan hukum atau rumus untuk binaannya. Penambahan. Yang menarik di dalam buku ini ialah istilah yang digunakan agak berbeza dengan istilah yang digunakan oleh penulis terdahulu seperti perkataan umbi untuk Kata Dasar. Yang dimaksudkan dengan Ayat Selapis. Ayat Berlapis ialah "susunan perkataan yang ada di dalamnya dua ayat itulah. iaitu 3 + 2 + 1 + umbi + 1 + 2 + 3 + 4.

Untuk melahirkan sesuatu ayat. Jika pada mulanya bahasa Melayu ditulis oleh ahli pelayaran dan perniagaan tetapi kemudian ia dikaji oleh sarjana bahasa Melayu sama ada oleh bukan orang Melayu mahupun oleh orang Melayu sendiri. Oleh yang demikian.Pembinaan Kata dan Pembinaan Ayat. Hingga permulaan abad ke-19. kamus bahasa Melayu telah disusun dalam enam bahasa. Bahagian awal isi buku ini patut juga dikemukakan kerana ia merupakan takrifan terhadap bahasa dan ayat. Ganti Nama. Pengisi Benda ialah Nama atau Ganti Nama dan pengisi Berita ialah Perbuatan. iaitu Benda atau Perkara (orang atau benda yang dicakapkan) dan Berita (hal atau butir yang dicakapkan). Haji Muhammad Said menyampaikan ". Sendi Nama. dan Melayu. Pelengkap untuk Objek Tepat. Jalan bahasa itu menunjukkan bagaimana bercakap dan menulis dengan betul". 5. janganlah gemar mencacatkan sahaja. iaitu novel karya Abdullah bin Abdul Kadir Munshi.. tetapi semata-mata merosakkan dan jadilah bahasa Melayu keinggerisan ialah kacukan yang sangat dihelak". Bahagian akhir buku ini dilampirkan petikan Hikayat Abdullah II. Penulis ini menganggap bahawa jalan bahasa Melayu tidak serupa dengan bahasa Arab. beliau berpendapat biarlah kedua-dua nahu bahasa Arab dan nahu bahasa Inggeris itu hanya sebagai kias sahaja. Inggeris. Oleh yang demikian. dalam bahasa Melayu hukum ini (penggandaan untuk jamak) tiada kuat kerana boleh juga digunakan rupa tunggal itu bagi banyak. Latin. Bunyi-bunyi atau hurufhuruf itu dirangkaikan jadi perkataan. bagaimana lain-lain bahasa boleh membuat nahunya sendiri.. permohonan dan permintaan kepada sekalian pembaca yang hemah. Berkenaan dengan Bilangan dalam bahasa Melayu Haji Muhammad Said berpendapat bahawa ". apa jadi Melayunya itu melainkan dengan seperihal mengikut liuk dan lentuk Arab tatkala itu hilang semangat dan kacak Melayu terkecuali orang yang telah mahir Melayunya". Dua atau lebih perkataan yang memberi cukup makna jadi satu perenggan kata atau ayat... Bahasa cakapan itu dijadikan daripada bunyi-bunyi dan bahasa tulisan itu dijadikan daripada huruf-huruf. iaitu Belanda. Perlu juga dicatatkan di sini bahagian akhir Pengenalan tersebut. Arab. Ibu Kata (Kata Permulaan Ayat). Perlu juga dinyatakan bahawa penulis buku ini mendapat nasihat daripada Zainal 'Abidin bin Ahmad bagi mempereloknya dan beliau juga telah menterjemahkan buku ini ke dalam bahasa Inggeris. Setiap golongan perkataan ini beliau perincikan lagi dengan contohnya sekali. Perancis. Perbuatan. Rupa Kata (Keadaan Perbuatan). beliau mendakwa ". Mana yang baik dan sesuai diambil dan mana yang tidak sesuai ditinggalkan. Inggeris. Perkataan yang menghubungkan ialah Sendi Nama dan Sendi Kata.. Beliau menggolongkan perkataan pada sembilan golongan. iaitu Nama. dan bahasa Melayu manakala nahu bahasa Melayu pula telah ditulis dalam bahasa Belanda. "Adalah fikiran seseorang itu dizahirkan dengan bahasa cakapan atau bahasa tulisan. Sendi Kata (Kata Penghubung). Ada beberapa hal penting yang dikemukakan dalam Pengenalan buku ini. yakni jika tiada ditambah angka dua (tanda penggandaan) itu bermakna banyak juga dengan sebab mengikut saksi percakapan dalam perenggan kata itu Maka ramailah orang datang ke situ tidak termustahak dikatakan Maka ramailah (orang-orang) datang ke situ. tetapi patutlah lebih gemar pada membantu memolekkan sesuatu benda yang demikian menjadikan kita semuanya beroleh kemajuan yang segera adanya". Perkataan yang hadir sendiri ialah Seruan dan Ibu Kata." Di dalam buku ini juga telah diperkenalkan istilah Perbuatan Melampau untuk Kata Kerja Transitif. golongan perkataan di atas diguguskan pada dua gugusan besar. Petikan ini dimaksudkan sebagai menguji kefahaman pelajar atau pembaca tentang jalan bahasa Melayu yang telah dihuraikan terdahulu. Nahu bahasa Inggeris juga tidak sama dengan nahu bahasa Melayu. Perbuatan tak Melampau untuk Kata Kerja tak Transitif. Perkataan yang menerangkan ialah Rupa Nama dan Rupa Kata. Ketujuan untuk Objek Sipi. Seruan. Rupa Nama (Sifat)...4 KESIMPULAN .. Keinginan untuk menulis nahu Melayu terdorong oleh pengetahuan penulis tentang nahu bahasa Inggeris dan bahasa Arab sehingga timbul fikirannya ". mengapa bahasa Melayu tak boleh berbuat demikian". Jadi "Tidak boleh hanya mengikut atau tulis terjemah kelak bukannya jadi baik kepada bahasa Melayu.

s. Kitab pemimpin Johor. Kitab punca bahasa. Kekeliruan ini menyebabkan kesalahan ejaan perkataan berkenaan. Harimurti.s. Muhammad Syah bin Yusuf.Melayu. Begitu juga penggunaan bentuk imbuhan peN. 10-13 Dis. 1987. khususnya perbezaan antara pe+ dengan per+. </HTM Bahasa Malaysia IV Wacana Serius Bahasa Melayu RABU. C. Yunus bin Saldin. terdapat juga kekeliruan ejaan bagi sesetengah perkataan yang mengandungi sama ada 1g atau 2g dan 1k atau 2k. A grammar and dictionary of the Malay language. 1987. Muhammad Ibrahim bin Abdullah Munshi.s. 1983. Muhammad Said bin Haji Sulaiman. 1959. Marsden. 2. cit. 1922. 1938. Mengajar rahsia dalam nahu bahasa Jawi. 32.s. Bustanulkatibin dan Kitab pengetahuan bahasa . Muhammad Idris Abdul Rauf. J. 1878. Sanjuh suratan. 16 JULAI 2008 Kesalahan Imbuhan 2.sumbangan Raja Ali Haji dalam ilmu bahasa Melayu. namun kerana rujukan awal dan pengetahuan nahu yang diterima berasal daripada bahasa asing.1 Pengenalan Penggunaan imbuhan ialah salah satu aspek yang dapat mengelirukan pengguna BM. 2. m. Penokok dan penambah dalam bahasa Melayu. Crawfurd. Selain itu. 1933. Muhammad Said bin Haji Sulaiman. 1852. m. 1927.s. 1927..s. Abdullah Hassan. Ilmu bahasa Melayu: penggal I. Ismail Hussein. Penggunaan imbuhan yang paling banyak mengelirukan ialah akhiran +kan dan +i serta +per dalam pembentukan kata kerja transitif. Jalan basa Melayu. dalam pembentukan kata nama.Inggeris. Marsden. Skinner. m. Oleh kerana kajian awal bahasa Melayu dilakukan oleh bukan penutur ibunda bahasa Melayu dan bahasa Melayu itu sendiri telah dipengaruhi oleh susuk bahasa Arab dan bahasa Inggeris. . 1939. Kridalaksana. 30 tahun perancangan bahasa Malaysia. m. 92. Sementelahan pula. m. Kajian sejarah perkembangan bahasa Melayu. maka pengaruh tersebut masih tidak dapat dilepaskan. Kitab pengetahuan bahasa. Prosa Melayu baharu.J. Winstedt. Kamus Idris al-Marbawi: Arab . R. et al. “pelaksanaan” dieja .. 21-22.2 Pelaksanaan atau Perlaksanaan? Salah satu kekeliruan yang sering dihadapi oleh pengguna BM adalah berhubung dengan penggunaan bentuk imbuhan peN+ dalam penjanaan kata nama. Sejarah pertumbuhan bahasa kebangsaan kita. Walau bagaimanapun.s. 56. R. 41-42. W. beberapa orang penulis tempatan telah berusaha menulis nahu yang lebih bersifat Melayu. Misalnya. m. 38-42.O.Melayu . 1953. Raja Ali Haji. 1984. 1903. 1966. m. maka penyusunan nahunya juga tidak terlepas daripada pengaruh kedua-dua bahasa ini. Al-Marbawi. op. Johor Bahru. Harun Aminurrashid. W. Kertas kerja dibentangkan pada Hari Sastera '83. hampir semua buku nahu bertitik tolak daripada falsafah Yunani dan dikembangkan oleh penulis nahu bahasa Inggeris. 1812. A grammar of the Malayan language. Abdullah bin Talib. Wilkinson.Daripada huraian di atas dapatlah disimpulkan bahawa penggunaan bahasa Melayu sudah sejak lama memiliki tradisi nahunya. Kamus Jawi .

Kata dasar yang bermula dengan huruf ”p” ialah contoh ketara untuk menunjukkan bahawa huruf pertama kata dasar bukan faktor tunggal yang menentukan bentuk awalan meN+. ”m” (”masuk” – ”memasuki”. Memporak-perandakan g. “pemohonan” dieja sebagai “permohonan” dan “peletakan” dieja sebagai “perletakan”. Masalah pertama terlihat dalam penerbitan kata kerja “memperkasakan“ (*memerkasakan). men+. Memenjarakan . 2. Hal ini kerana imbuhan ini mempunyai bentuk yang paling pelbagai. Mempelawa h. perubahan bentuk awalan meN+ tidak hanya ditentukan oleh huruf pertama kata dasar yang menerima imbuhan tersebut. Memeranjatkan d. Mempesonakan e.3. Sebenarnyanya. Masalah kedua pula terlihat dalam pembentukan kata kerja “mengetengahkan“ (*mengenengahkan) dan “mengetepikan“ (*mengenepikan). iaitu me+. Memelihara f. kekeliruan ini boleh diatasi dengan mudah sekiranya pengguna mengetahui panduan dan rumus penjanaan kata nama dengan menggunakan imbuhan ini. meng+ dan menge+. awalan me+ hadir pada kata dasar yang bermula dengan huruf ”l” (misalnya ”lihat” menjadi ”melihat”). ”mewakilkan”). Walau bagaimanapun. Perubahan bentuk awalan meN+ ini lazimnya bergantung pada huruf pertama kata dasar yang menerima kehadiran imbuhan tersebut. Panduannya adalah dengan melihat bentuk imbuhan awalan pada kata kerja yang daripadanya kata nama itu diterbitkan (Jadual 1).1 Memerkasakan atau Memperkasakan? Salah satu imbuhan yang boleh mengelirukan pengguna bahasa ialah awalan meN+ yang berfungsi untuk menerbitkan kata kerja. Hal ini dapat diperhatikan daripada senarai perkataan (2a-l) yang berikut: (2) a. Misalnya. dan ”w” (”wakil” – ”mewakili”.sebagai “perlaksanaan”. ”n” (”nanti” – ”menanti”).3 Penggunaan Imbuhan meN+ dalam Pembentukan Kata Kerja Dua masalah berkaitan penggunaan bentuk imbuhan meN+ akan dibincangkan dalam bahagian ini. (1) Bentuk imbuhan peN+ pada kata nama Bentuk imbuhan pada kata kerja / Bentuk imbuhan pada kata nama Melaksanakan projek / Pelaksanaan projek Membasmi kemiskinan / Pembasmian kemsikinan Mentadbir negara / Pentadbiran negara Menggalakkan pelaburan / Penggalakan pelaburan Mengebumikan jenazah / Pengebumian jenazah Berkembang pesat / Perkembangan pesat 2. mem+. Memantau c. ”r” (”rawat” – ”merawat”). Memahat b. ”memasukkan”).

”memeranjatkan”. ”memperkasa” (tanpa akhiran +kan) adalah bentuk yang tidak gramatis. mem+ (”mempesonakan”. jika kata dasar tersebut ialah kata adjektif. Mengepos Daripada senarai perkataan (2a-l). dapat dilihat penggunaan tiga bentuk awalan meN+. Contoh yang terdapat dalam senarai perkataan (2a-l) ialah ”memahat” (daripada kata dasar ”pahat”) dan ”memantau” (daripada kata dasar ”pantau”). Yang pertama. ”mempengaruhi” dan ”memproses”) dan menge+ (”mengepos”). Mempelopori j. Memproses l. bentuk awalan meN+ yang gramatis ialah me+ dengan huruf pertama pada kata dasar tersebut bertukar menjadi ”m”. ”mempelopori”. ”memporak-perandakan”. Bagi kata dasar yang mempunyai tiga atau lebih suku kata pula.i. Oleh itu. Oleh sebab itu. bentuk meN+ yang gramatis ialah mem+ dengan huruf ”p” pada kata dasar tersebut dikekalkan. walaupun kesemua kata dasarnya bermula dengan huruf ”p”. (3) a. Keadaan ini boleh mengelirukan sekiranya seseorang pengguna bahasa kurang arif mengenai faktor-faktor lain. sebahagiannya menerima kehadiran awalan me+ sementara sebahagian yang lain menerima kehadiran awalan mem+. ”memperluas” (daripada kata dasar ”perluas”) dan ”memperelok” (daripada kata dasar ”perelok”). Perlu juga dijelaskan bahawa suku kata ”per” dalam perkataan ”perkasa” bukan imbuhan dan ”perkasa” ialah kata adjektif. Mempesonakan e. bentuk awalan meN+ yang gramatis bagi kata kerja yang diterbitkan daripada kata adjektif ”pasti” ialah me+ (”memastikan”). Oleh itu. Dengan kata lain. iaitu me+ (”memahat”. Memperlahankan f. jika suku kata pertama kata dasar ialah imbuhan per+. ”memelihara” dan ”memenjarakan”). Bagi kata dasar yang bermula dengan huruf ”p” dan mempunyai dua suku kata. Memeranjatkan Daripada senarai perkataan (3f). ”mempelawa”. yang turut mempengaruhi bentuk awalan meN+. kehadiran imbuhan akhiran +kan dalam penjanaan kata kerja transitif ”memperkasakan” adalah diperlukan. ”memantau”. Contohnya ialah ”memperbesar” (daripada kata dasar ”perbesar”). Senarai perkataan (3a-f) yang dikutip daripada Kamus Milenium (2000:522-531) dapat membukti kenyataan ini. selain huruf pertama kata dasar. . Mempercayai c. Mempelbagaikan d. Dalam hal ini. bentuk awalan meN+ juga dipengaruhi oleh bilangan suku kata kata dasar. Memperkasakan g. bentuk kata kerja transtitif aktif yang gramatis ialah ”memperkasakan”. Mempedulikan b. Selain huruf pertama kata dasar. terdapat dua panduan yang boleh digunakan. Yang kedua. bukannya ”memerkasakan”. bentuk awalan meN+ yang gramatis ialah mem+ dengan huruf ”p” pada kata dasar tersebut dikekalkan. dapat disimpulkan bahawa bentuk yang gramatis bagi pengimbuhan meN+ pada kata dasar ”perkasa” ialah mem+ dengan huruf ”p” dikekalkan. bukan mem+ (”mempastikan”). Mempengaruhi k.

Senarai perkataan (4a-g) diterbitkan daripada kata kerja sebagai kata dasar sementara senarai perkataan (5a-i) diterbitkan daripada kata nama sebagai kata dasar. Mempelawa e. perkataan ”peranjat” tidak boleh berdiri sendiri. iaitu perkataan yang mesti digunakan bersama kehadiran imbuhan. khususnya daripada bahasa Inggeris (BI). bentuk meN+ yang gramatis ialah menge+ dengan huruf ”p” pada kata dasar dikekalkan. Memprotes d. Memplagiat . Memusakai g. Memerihalkan d. Memeriksa c. Senarai perkataan (7-h) yang berikut membukti kenyataan ini. Panduan seterusnya ialah bagi kata dasar yang mengandungi satu suku kata. Mempelopori h. Memulihara d. kemahiran berbahasa amat dituntut untuk menentukan bentuk awalan meN+ yang gramatis. (6) a. Memenjarakan b. Mengepos Panduan terakhir ialah bagi kata dasar yang merupakan kata ambilan. Mengepin c. Memeringkatkan e. Bagi kata dasar yang terdiri daripada KK dan kata nama. Hal ini kerana kata dasar ”peranjat” tergolong dalam kata akar. Oleh itu. Memperkosa f. Memelihara b. Mempelajari Dalam hal ini. Memperonyokkan g. (7) a. Mempengaruhi i. bentuk meN+ yang gramatis ialah mem+ dengan huruf ”p” pada kata dasar dikekalkan. Senarai perkataan (4a-g) dan (5a-i) yang dikutip daripada kamus yang sama membukti kenyataan ini. Memperosokkan (5) a. Senarai perkataan (6a-c) yang berikut membukti kenyataan ini. Mengepam b. Memerangkap c. adalah berbeza daripada kata dasar yang lain (3a-f). (4) a. Mempraktikkan b. iaitu ”peranjat”.Perkataan ”memeranjatkan” (3g) pula ialah kekecualian kerana kata dasarnya. tiada panduan atau rumus tertentu yang boleh digunakan. sebahagiannya menerima kehadiran awalan meN+ dalam bentuk me+ sementara sebahagian yang lain dalam bentuk mem+. Memproses c. Memerintah f. Dengan kata lain.

2. Hal ini kerana kata dasar yang daripadanya dua kata kerja tersebut diterbitkan ialah “ke tengah“ dan “ke tepi“. Mempotretkan i. 2. Seterusnya. Kata dasar dalam (7i) pula diambil daripada bahasa Jawa iaitu pamer. Ayat (9) bermaksud “Pak Mat memasukkan anak-anaknya ke sekolah“. ayat (11) bermaksud “dia memberi saya nasihat supaya bersabar“.4. Mempopularkan f. Ayat (8) bermaksud “rakyat Melaku menjadikan Parameswara raja“. khususnya jenis objek dan subjek ayat. popular. Imbuhan +kan pada kata kerja transitif yang diterbitkan daripada kata nama mendukung maksud sama ada “menjadikan“ (8) atau “memasukkan“ (9). politic. Imbuhanimbuhan ini mempunyai fungsi dan makna tertentu yang mempengaruhi struktur ayat.1 Jangan Maafkan Saya. pemahaman mengenai fungsi dan makna imbuhan-imbuhan ini adalah penting untuk membolehkan pembentukan perkataan dan ayat yang gramatis. (10) Parameswara merajai Melaka. . (9) Pak Mat menyekolahkan anak-anaknya. polemic dan potrait. 2. Huruf yang mengalami perubahan hanyalah huruf pertama. Oleh itu. (11) Dia menasihati saya supaya bersabar.2 Mesti Mengetengahkan. Maafilah Saya “Maaf“ ialah kata nama. bukan “mengenengahkan“ dan “mengenepikan“. plagiarise. protest. Ayat (10) pula bermaksud “ Parameswara menjadikan raja Melaku“. process. Huruf seterusnya.3. Nota: Perkataan yang menerima imbuhan awalan dan akhiran hendaklah dieja secara bersambung (menjadi satu perkataan) walaupun pada asalnya perkataan tersebut dieja secara terpisah (dua perkataan). iaitu “k“ menjadi “ng“. Jangan Mengenepikan Ejaan yang gramatis ialah “mengetengahkan“ dan “mengetepikan“. yang ketiga dalam kes ini iaitu “t“ tidak boleh mengalami perubahan menjadi “n“. iaitu +i. Kata dasar dalam (7a-h) diambil daripada BI iaitu practice. Mempolitikkan g. Imbuhan +i pula bermaksud sama ada “menjadi“ (10) atau “memberi“ (11). +kan/+per dalam Pembentukan Kata Kerja Penggunaan imbuhan akhiran.4 Penggunaan Imbuhan +i. (8) Rakyat Melaka merajakan Parameswara. Mempolemikkan h. +kan dan juga +per dalam pembentukan kata kerja transitif ialah satu lagi aspek yang sering mengelirukan pengguna BM.e. Mempamerkan Semua kata dasar dalam (7a-i) ialah kata ambilan daripada bahasa asing.

iaitu “hadiah“ ialah “benda yang diberikan“. iaitu “Salmi“. 2. Salmi Memutihkan “Putih“ ialah kata adjektif.4. Perbezaan antara kedua-dua kata kerja transitif ini ialah jenis objek tepat masing-masing.4. b. (13) Salmi memutihkan kasutnya dengan kapur.4. Dengan kata lain. ialah agen. (17) a. iaitu “jadikan saya maaf“ atau “masukkan saya maaf“ adalah tidak menasabah. maksud “maafi saya“. (12) Salji memutihi puncak Fuji. (15) Para pekerja bandaran mengindahkan taman itu.4 Boleh Mempertemukan.2 Salji Memutihi. Contoh lain bagi kata kerja transitif jenis ini ialah “mengindahi“ (14) dan “mengindahkan“ (15). iaitu “salji“.3 Beza Memberi dan Memberikan “Memberi“ dan “memberikan“ adalah antara sebilangan kecil kata kerja transitif dua objek. Sebaliknya. Dia memberitahukan maklumat itu kepada kami. Hal ini kerana kedua-dua imbuhan mendukung maksud yang .Oleh itu. (18) a. ialah pemangkin sementara subjek ayat (13). kedua-dua maksud “maafkan saya“. iaitu “beri saya maaf“ adalan menasabah. Jangan Memperkecilkan Imbuhan +kan dan +per sama sekali tidak boleh digabungkan dalam pembentukan sesuatu kata kerja transitif. Subjek ayat (12). Begitu juga maksud “izini saya“. 2. (16) a. Encik Ali mengajarkan subjek Matematik kepada pelajar-pelajarnya. (14) Pohon-pohon yang berbunga mengindahi taman itu. Contoh lain kata kerja transitif jenis ini ialah “memberitahu“ (17a) dan “memberitahukan“ (17b) serta “mengajar“ (18a) dan “mengajarkan“ (18b). Saya memberikan hadiah kepada ibu. Perbezaan imbuhan +kan dengan +i pada kata kerja transitif yang diterbitkan daripada kata adjektif terletak pada jenis subjek ayatnya. 2. iaitu “ibu“ ialah “penerima hadiah“ manakala objek tepat “memberikan“ dalam (16b). b. Dia memberitahu kami maklumat itu. iaitu “beri saya izin“ adalah menasabah berbanding maksud “izinkan saya“. Objek tepat “memberi“ dalam (16a). Encik Ali mengajar pelajar-pelajarnya subjek Matematik. b. Objek tepat kata kerja transitif “memberi“ ialah “penerima pemberian“ (biasanya bernyawa iaitu manusia dan haiwan) manakala objek tepat “memberikan“ ialah “benda yang diberikan“. Subjek ayat bagi kata kerja transitif berimbuhan +i ialah pemangkin (12) sementara jenis subjek pada kata kerja transitif berimbuhan +kan ialah agen (13). kata kerja transitif jenis ini memerlukan kehadiran dua objek untuk menyempurnakan maksud ayatnya. Saya memberi ibu hadiah.

Kekeliruan yang sering berlaku adalah kerana kata kerja transitif berimbuhan +i juga boleh diterbitkan daripada kata kerja tak transitif berimbuhan ber+. imbuhan +i juga tidak boleh digugurkan. *mempersila) dan “berjudi“ (memperjudikan. Menggandingkan imbuhan +i dengan +per sama seperti menggandingkan imbuhan +i dengan +kan. Imbuhan ber+ ini seterusnya melalui transformasi perubahan bunyi menjadi per+ apabila menerima imbuhan meN+. Terima kasih atas penjelasan yang tepat mengenai imbuhan. Ayat yang mana betul. imbuhan +kan tidak boleh digugurkan. Hal ini kerana imbuhan +kan dan +per mempunyai maksud yang sama.kan a)Ibu diberi hadiah oleh saya.sama iaitu “jadikan“. Tapi saya masih keliru dengan imbuhan sperti contoh berikut 1a) Murid-murid menyanyi lagu Negaraku di perhimpunan. *memperjudi). misalnya “perkecilkan“. Contohnya ialah “percaya“ menjadi “mempercayai“ (*mempercaya). “bersila“ (mempersilakan. Hal ini samalah dengan “merogol“ (*merogolkan).. Dalam keadaan ini. Contohnya ialah “beristeri“ menjadi “memperisteri“ (satu i digugurkan) dan “bersuami“ menjadi “mempersuami“. 19 April 2010 10:41 PTG . imbuhan +kan juga tidak boleh digugurkan. kata kerja transitif berimbuhan +kan juga boleh diterbitkan daripada kata dasar yang bermula dengan suku kata (bukan imbuhan) per+. Imbuhan ber+ ini seterusnya melalui transformasi perubahan bunyi menjadi per+ apabila menerima imbuhan meN+. Imbuhan +i juga sama sekali tidak boleh digandingkan dengan imbuhan per+. Kekeliruan yang sering berlaku adalah kerana kata kerja transitif berimbuhan +kan juga boleh diterbitkan daripada kata kerja tak transitif berimbuhan ber+. b) Hadiah diberikan kepada ibu oleh saya. b)Murid-murid menyanyikan lagu Negaraku di perhimpunan 2)di vs di. Dalam keadaan ini. Misalnya “kecilkan“ dan “perkecil“ bermaksud “jadikan kecil“. Selain itu. ia tidak memerlukan kehadiran +kan. Dalam keadaan ini. Soalan yang mungkin ditanya ialah mengapa “memperkosa“ (*memperkosakan)? Jawapannya adalah kerana “perkosa“ ialah kata kerja transitif asal. imbuhan +i tidak boleh digugurkan. tidak dibenarkan kerana ia merupakan satu bentuk pembaziran (lewah). penggunaan kedua-dua imbuhan dalam pembentukan sesuatu kata kerja transitif. kata kerja transitif berimbuhan +i juga boleh diterbitkan daripada kata dasar yang bermula dengan suku kata (bukan imbuhan) per+. Oleh itu. Dalam keadaan ini. Dicatat oleh Mohd Rashid Darham di 7:32 PTG 1 ulasan: soo berkata. Oleh itu. Contohnya ialah “perkasa“ menjadi “memperkasakan“ (*memperkasa)... Contohnya ialah “bertemu“ menjadi “mempertemukan“ (*mempertemu). Selain itu.

Diploma Penterjemahan Persatuan Penterjemah aysia. Kampus Kejuruteraan. Subjek yang diajarkan h Bahasa Malaysia Peringkat Maju (untuk pensyarah). AN LKM400 MENGENAI SAYA Mohd Rashid Darham ugas sebagai guru bahasa Malaysia di Universiti Sains Malaysia.Catat Ulasan Catatan TerbaruCatatan LamaLaman utama Langgan: Catat Ulasan (Atom) ARKIB BLOG 8) ber (3) a Struktur Frasa dan Ayat Penggunaan Perkataan Imbuhan ahasa Malaysia IV Senarai Rujukan A) Bu. Bahasa Malaysia IV (untuk keperluan pengijazahan ajar ijazah pertama) dan Bahasa Malaysia I (untuk keperluan pengijazahan siswazah luar negara).my PENGUMUMAN "Selamat datang siswa 2011/2012" Templat Picture Window. Dikuasakan oleh Blogger.. Berkelulusan Sarjana da Sains Kemasyarakatan USM. Khalayak acap kali canggung. Sarjana Pengajian Melayu UM. ingin .Pernah khidmat sebagai wartawan sebuah syarikat akhbar berbahasa Melayu di Kuala Lumpur. '10 11:58 PM for everyone Peluluhan Oleh Joshua Igho Selama ini pemecahan atas pertentangan mengenai prosedur peluluhan kata terkait penambahan awalan dan akhiran dengan cara merujuk pada KBBI masih saja memunculkan ambiguitas berbahasa yang pelik..usm. Lihat profil lengkap saya  http://elearning. Kelirumologi Berbahasa Kita (2) Aug 31. Imej templat oleh MvH.

„menransfer‟. Dan. Problem lain syarat pertama adalah kata dasar yang huruf pertamanya c. sebab dua kata tersebut hingga kini masih ramai diperdebatkan akibat kurang tegasnya ketentuan dari KBBI. „koreksi‟. tapi „mencela‟. (2) Tidak diawali gugus atau gabungan konsonan. karena berasal dari kata „peduli‟. atau „mempertimbangkan‟. Kata dasar „ubah‟ tidak diluluhkan menjadi „mengubah‟. padahal semestinya „mengimbau‟. Dalam hal ini. Kita baru tersadar ketika meluluhkan kata „sela‟ menjadi „menyela‟. baik KBBI maupun pengguna bahasa Indonesia masih terus diuji kesetiaannya. Sebab kata „cela‟ tidak mungkin diluluhkan menjadi „menyela‟. (3) Peluluhan tidak berlaku apabila awalan „meng-‟ diikuti huruf pertama awalan „per-„. sedangkan „mengkaji‟ diartikan sebagai belajar semua hal yang sekuler. Semula saya beranggapan. Padahal semestinya tidak ada dikotomi atas dua hal tersebut karena substansinya sama yakni belajar. kata „cinta‟ menjadi „menyintai‟. kata serapan harus ditulis utuh ketika diluluhkan. dan t. tak sedikit orang yang merasa risih mengucapkan „mengaji‟ daripada „mengkaji‟ untuk peluluhan kata dasar „kaji‟. „transfer‟. k. Maklum. Syarat pertama akan gugur ketika kita meluluhkan kata „sosialisasi‟ menjadi „mensosialisasikan‟ seperti aturan main KBBI. Bagaimana dengan kata „memperdulikan‟? Peluluhan itu jelas salah. Sedangkan syarat ketiga dapat kita lihat pada contoh kata „mempergelarkan‟. sebuah kata dasar dengan huruf pertama p. Kebanyakan orang masih meluluhkannya seperti kata dasar yang huruf pertamanya s. „mengoreksi‟ (bukan „mengkoreksi‟). dan „syarat‟ tidak boleh diluluhkan menjadi „memrihatinkan‟. dan „menyaratkan‟. „mempermasalahkan‟. Tetapi mengapa kata serap macam „kontrak‟. dan menyublim (bukan „mensublim‟). Misal. melainkan „merubah‟.. Jadi yang benar adalah „memedulikan‟. „colok‟ menjadi „menyolok‟. Sekadar mengingatkan. dari mana asal-usul huruf h dan r tersebut? . Contoh kesalahan ini adalah: kata dasar „imbau‟ jika ditambahkan awalan me sering kali ditulis „menghimbau‟. Kata „prihatin‟. Untuk syarat kedua cukup jelas. s. Pertanyannya. kata „mengaji‟ banyak yang mengartikan sebagai belajar agama (Islam).menggunakan kata „mensosialisasikan‟ atau „menyosialisasikan‟. „sublim‟ dapat diluluhkan menjadi „mengontrak‟ (bukan „mengkontrak‟). berikut adalah syarat peluluhan yang ditentukan oleh KBBI: (1) Peluluhan hanya berlaku apabila awalan „meng-„ langsung diikuti kata dasar yang huruf pertamanya p. Ada satu pelanggaran yang amat fatal yaitu menambahkan huruf saat peluluhan secara tidak masuk akal.

berselancar ruko. tentulah kita akan memeroleh keselarasan makna pada frasa sejenis seperti pengusaha tahu (memperdagangkan tahu). Nah. “Satuan Reskrim Polresta Tegal berhasil menangkap lima orang penjahat”. Siapakah yang berhasil? Apakah lima penjahat itu atau satuan Reskrim Polresta Tegal? Tentu kita tidak akan mengatakan. bagaimana dengan kalimat ini? “Lima orang penjahat berhasil ditangkap oleh satuan Reskrim Polresta Tegal”. Wah. Oleh karena itu kalimat yang benar semestinya. Jika memakai analogi di atas. dan berasal dari bahasa kita sendiri. frasa yang benar adalah “wanita pengusaha” atau “perempuan pengusaha”.pengusahawanita. pengusaha automotif (jual beli mobil. kita bisa mengambil kesimpulan bahwa “wanita pelukis” adalah seorang wanita yang berprofesi sebagai pelukis. (Tips: tulislah kata kerja aktif setelah kata „berhasil‟ agar maknanya tidak bergeser). ada baiknya kita perlu memilih kosa kata lain yang pengertiannya jelas. dan aneka peralatan kendaraan bermotor). Seseorang dianggap berhasil apabila ia (sebagai subjek yang aktif melakukan pekerjaan) melakukan aktifitas dan mendatangkan hasil dari pekerjaannya. lima penjahat itu yang berhasil (kecuali mereka sengaja ingin ditangkap). bukan? Jika yang dimaksud adalah seorang pengusaha berjenis kelamin perempuan. Saya membayangkan usaha ini pasti akan dilarang oleh Kementerian Negara Pemberdayaan Perempuan karena seorang pengusaha wanita adalah seorang pengusaha yang menjadikan perempuan sebagai barang dagangan. sedangkan “pelukis wanita” adalah seorang pelukis (bisa pria atau wanita) yang melukis manusia berjenis kelamin perempuan. bukan? Mungkin dia membuat berbagai macam baju yang dijual kepada para pemilik toko. Ada kemungkinan juga dia membuat kain dari bahan baku kapas dan kemudian menjualnya kepada para pembuat baju.Untuk menghindari kesalahan bunyi dan penulisan. dan pengusaha properti Nah. bernama www. Dengan demikian. misalnya mengganti kata „menyosialisasikan‟ dengan „memasyarakatkan‟. ke atau sebuah situs apartemen). “Dedy Corbuzier berhasil menghipnotis para penonton untuk mengikuti semua gerakannya”. Apa yang Anda bayangkan ketika mendengar kata “pengusaha garmen”? Tentulah yang muncul adalah sosok seorang usahawan yang menggunakan garmen sebagai barang yang diperdagangkan. motor. . saya (memperdagangkan terpaku ketika rumah. Dedy Corbuzier -bukan orang lain.yang menghipnotis para penonton sehingga mengikuti semua gerakannya. Artinya. artinya “pengusaha wanita” tidak ada bedanya dengan seorang germo.com.

artinya menaik. kiasan bagi segala sesuatu yang mengalami proses kenaikan disebut membubung. Seperti kita ketahui bubung adalah puncak genteng. Namun kebanyakan orang salah menuliskannya menjadi „membumbung‟. Padahal kata ini berasal dari Bahasa Jawa „bumbung‟ yang artinya potongan batang bambu. . Lantaran bubungan berada di atas. bagian inilah yang akhirnya disebut bubungan. yang berasal dari kata „bubung‟. Dalam keseluruhan bangunan rumah.Ada lagi istilah yang kadang salah tulis yakni kata „membubung‟.

You're Reading a Free Preview

Download
scribd
/*********** DO NOT ALTER ANYTHING BELOW THIS LINE ! ************/ var s_code=s.t();if(s_code)document.write(s_code)//-->